De fondue-avond, of hoe behaag­ziek kun je zijn?

Link­lijst­jes ver­nieu­wen is een lastige zaak. Het is als met feestjes en het daarbij behorende uit­no­di­gin­gen­be­leid. Ik hou er helemaal niet van om te moeten nadenken over wie wel en wie niet welkom is. Laat iedereen maar komen. Huis vol? Jammer. Dan maar stapelen. Ik ga écht niet beslissen dat Pietje niet mag komen. Zeker niet als Pietje toch wel van Jaapje hoort dat er een feestje is.

Ik wil mensen niet beledigen, niet op de tenen trappen, tenzij hard nodig of in geval van een heel stom iemand. Dan doe ik het graag. Maar wel recht­streeks. Niet van: ik praat altijd heel leuk en lief met je en nu ga ik je lekker niet uit­no­di­gen voor mijn feestje. Ik word zenuw­ach­tig als ik zo’n die-wel-en-die niet-beleid moet ont­wik­ke­len

Toen ik ging scheiden, riep ik daarom heel hard tegen iedereen: kies niet. Denk er in godsnaam niet te veel over na. Nodig ons allebei uit. Die wel, die niet, en wat vindt díé er dan van? Allemaal onzin.

Zo ook met die linkjes. Als mijn handen het toelaten, lees ik tien­tal­len weblogs per dag. Afhan­ke­lijk van de toestand van diezelfde handen reageer ik op even­zo­veel weblogs. En toch zijn die weblog­gers niet allemaal uit­ge­no­digd voor mijn feestje. Ik wilde een link­lijst­je met alleen de aller­leuk­ste, aller­mooi­ste en alle­ro­ri­gi­neel­ste weblogs uit mijn favo­rie­ten­lijst­je. Zie het maar als een fondue-avond vs. een groot tuinfeest. Bij mij wordt op het Zijpad voorlopig alleen nog gefondued. Dat betekent dat bepaalde sites uit het zij­pa­den­stel­sel verdwenen zijn en mogelijk een paar mensen daardoor het gevoel hebben een heel leuk feestje te missen. En daar word ik dan weer zenuw­ach­tig van.

Vandaar en daarom dit stukje.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.