/ september 15, 2005/ Stukjes in het wild/ 0 comments

Nina (4) zei: “Het probeert te regenen.”
Het miezerde.

Luca (5) zei: “Papa, heb je nog een ske­let­ten­boek voor mij gekocht?”
We wachtten op opa in zijn kist.

Ik zei: “Aalbessen, slag­room­taart, paling, gour­met­ten met een schort voor en ‘s avonds laat vanille‐ijs.”
Mijn stem door de microfoon trilde niet.

Mensen zeiden: “Je kunt wel horen dat het je werk is.”
Crematies zijn niet echt mijn daily job.

Luca (5) zei: “Zezunja! Niet op die lijn staan! Anders ben je dood!”
Het was echt alléén maar het puntje van mijn hak.

Nina (4) zei: “Het is aan het rrr­r­r­r­r­re­ge­nen.”
Dus vanavond zet ik de kachel hoog.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Share this Post

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>