Fron­sens­waar­dig

Ik ga iets opbiech­ten wat in het geheel not done is.
Ik ben gisteren naar een concert van Krezip geweest.
In Paradiso. Eerste optreden van hun clubtour.

Ik weet dat het merendeel van mijn muziek­vrien­den nu heel aan­stel­le­rig de wenk­brau­wen zit te fronsen. En ik ben vast­be­slo­ten die wenk­brau­wen nog wat verder te laten stijgen. Want ik vond het namelijk heel erg leuk. Horen jullie dat? Leuk!

Okee, okee, ik weet dat ik hier nooit en te nimmer de handen voor op elkaar krijg, maar ik wilde het toch maar even gezegd hebben.

Kijk, ik zie ook wel wat er mis is met dat bandje. De muziek kent geen scherpe randjes, de muzi­kan­ten zijn niet erg goed, de teksten zijn soms ronduit wan­stal­tig en hun manier­tjes zijn weinig subtiel. Zo las ik ooit een recensie van hun eerste cd waarin de recensent zich beperkte tot het tellen van de keren dat er yeah gezongen werd. Hij kwam tot een idioot aantal van tachtig of zo. En ik vond dat hij een punt had. Want dat zegt wel iets. Over ouder­wet­se rock-trucjes en in herhaling vallen bij­voor­beeld.

En toch, en toch, en toch… de spring­lied­jes blijven leuk, ze maken catchy tunes, Jac­que­li­ne Govaert kan waan­zin­nig goed zingen en de bezetting heeft iets ver­te­de­rends. Dat is voor een gemid­del­de Zezunja voldoende om een fijne avond te hebben.

Daarbij is het voor mij met mijn pas-opgerichte bandje heel gemak­ke­lijk me te ver­een­zel­vi­gen met die jongens en meisjes op het podium. Als ik George Clinton en band zie optreden, denk ik zelden: dat is within reach. Maar bij Krezip kan ik helemaal wegsuizen op de misschien… ooit… eens… hier… in… Paradiso- gevoelens.

Begrijp me niet verkeerd. Die dame kan een stuk beter zingen dan ik, maar ik heb een betere band. Veel beter. En ik weet dat we het zouden moeten kunnen. Op dat podium belanden. Onder die mooie bogen. Met zoveel publiek.

En dat alleen al. Dat gevoel. Een gevoel dat ik gisteren eigenlijk pas voor het eerst had. Dat maakte het tot een onver­ge­te­lijk concert.

Misschien moet ik tot de conclusie komen dat ik vaker naar concerten moet die fron­sens­waar­dig zijn.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.