Stukjes in het wild

Ik adviseer: de school­plein­me­tho­diek

Ik hoefde alleen maar even mijn fiets van het Amstel­sta­ti­on te halen, tien minuten fietsen, inpluggen, sound­chec­ken, en voilà: raggen.
Dus ik fietste heel vr0lijk van lalala richting Oost.
Lalala. Lalala. Lalala.

Toen ik vanaf het Afri­ka­ner­plein het Kruger­plein opreed, zag ik links een poli­tie­fuik.
Goh, wat grappig, dacht ik, ze hebben links een fuik. En rechts niet.
Lalala. Lalala. Lalala.
Uiteraard reed ik rechts.

Ik lalalade totdat die agent rechts achter die boom vandaan kwam.
Oftewel: rechts natuur­lijk ook een fuik.
En als recht­ge­aard Amster­dam­mer hoor je dat ook gewoon te weten. Links een fuik: dan rechts ook een fuik. Westeinde: links een fuik, rechts een fuik. Wibautstraat: links een fuik, rechts een fuik. Cein­tuur­baan: links een fuik, rechts een fuik. Kamerling Onneslaan: links een fuik, rechts een fuik. Overtoom: links een fuik, rechts een fuik. Wete­ring­schans: links een fuik, rechts een fuik.
Het is een heel simpel principe. En daarom was het leuk naïef. Alleen links een fuik? Mooi niet.

En mijn licht was kapot.
Ze hielden me halt.
‘Ik heb geen licht’, zei ik.
De aanval is altijd de beste ver­de­di­ging.
‘En geen iden­ti­teits­be­wijs’ voegde ik daaraan toe, nog immer in de aanval.

‘U heeft geen licht.’
‘En u heeft geen iden­ti­teits­be­wijs’, herhaalde de agent
Ik keek hem zo onschul­dig mogelijk aan. Naïef zelfs.
‘Dat zijn dan twee boetes’, zei de agent.

Ik wierp een blik op de agente naast hem. Dames involved. Dat maakt het altijd lastiger, zeker zo’n type Sandra Bullock met een brilletje op. Maar ik ging het toch maar proberen.

Ik zette mijn aller­schat­tig­ste gezicht op, tanden bloot, lieve oogjes, hoofd een beetje schuin en ik zei: ‘Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa?’ (denk hierbij aan het begin van de maan­dag­och­tend­sire­ne).

Nou ja, en toen scholden ze de duurste bon dus kwijt. Heel simpel.
Mijn moeder trapt er allang niet meer in, in die aaaa.
De politie wel.

De oude reacties op dit stukje kun je hier lezen. Nieuwe reacties mag je gewoon hieronder plaatsen.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.