Anachronisme

anachronisme vs. zezunja
Anachronisme
Wat betekent dat?
letterlijk:

ana·chro·nis·me (het ~, ~n)
1 fout tegen de tijdrekening
2 persoon of zaak die niet thuishoort in het betrokken tijdvak
op Zezunja’s Zotisch Weblog:
Onder het kopje anachronisme vindt u mijn archief. Op 24 november 2003 begon ik schoorvoetend met het schrijven van een weblog. De eerste maanden stak ik vooral grote tenen in het weblogwater; ik durfde niet, wist niet hoe. Ik schreef korte stukjes, dumpte link en had geen flauw benul waar het heen moest. Het is maar goed dat ik mijn B-diploma heb, want na mijn haperende aanloop, sprong ik met kleren en al in dat weblogwater. Acht stukjes per dag was meer regel dan uitzondering en hoewel ik nog niet serieus lifelogde (ik werd zelden heel concreet) begon toen een therapeutische periode van full speed kijk-mij-kijk-mij-loggen. Toen ik uitgeraasd was, na ongeveer anderhalf jaar, werd Zezunja’s Zotisch Weblog wat het nu is: een redelijk goed bezochte webzijde met vrijwel dagelijks aandacht voor tamelijk onbelangrijke zaken als ‘mijn kijk op het leven‘, ‘mijn kijk op de spiegel‘ en ‘mijn kijk op alles eigenlijk‘.
En wat voel je daarbij?
Trots en schaamte tegelijk.
Leg eens uit?
Om te komen waar ik nu ben (ik heb een weblog, ik heb lezers, ik ben tevreden) haalde ik een hoop capriolen uit. Neem die acht stukjes per dag-periode: dat is eigenlijk best sneu, zeker gezien het niveau van die stukjes. Niet voor niets was die beginperiode lange tijd in mijn archief terug te vinden onder ‘alle begin is moeilijk’.
Maar tegelijkertijd ben ik trots. Trots dat ik heb doorgezet op de momenten dat ik niet boven de twintig bezoekers per dag uitkwam, trots op sommige stukjes, trots op mijn briefwisseling met Wouter Bos, op het waanzinige Wie-experiment waarmee ik op de avond van het Eurovisie Songfestival in 2004 de eerste regels van Marsmans gedicht Herinnering Holland in de rechterbalk van mijn webzijde kreeg door alle bezoekers te vragen hun naam te veranderen in een woord uit dat gedicht. Ik ben ook trots op de nominaties voor de Dutch Bloggies die ik in de wacht sleepte en op sommige lezers, van wie ik weet dat ze zelf heel mooi kunnen schrijven. En soms schaam ik me dan weer voor mijn trots. Had ik al gezegd dat de bal rond is?

Wil je de hele reeks Zezunja in 16 ismen lezen? Klik hier.