Met liefde

Nadat ik in al mijn hui­le­rig­heid een deuk in de vuil­nis­bak had geschopt, husselde ik de gebakken aard­ap­pe­len wat door elkaar
‘En dat eten wordt vast ook heel smerig’, pruilde ik.
‘Waarom?’, vroeg hij.
‘Omdat ik het niet met liefde heb klaar­ge­maakt’, snikte ik.
‘O, maar ik heb het vlees met veel liefde omge­draaid hoor’, zei hij.
‘Ja, maar ik heb het daarna nog drie keer zonder liefde omge­draaid’, jammerde ik.
‘Och, anders ga ik toch gewoon een frietje halen’, zei hij monter.
‘Nee’, mekkerde ik.
‘Okee’, zei hij.

21 reacties

  1. Ja, het smaakte, ondanks de tranen. Dat viel weer mee.
    En die ach­ter­grond­jes, dat is nog wat zoeken. Uit­ein­de­lijk ga ik er weer een paar weg­pleu­ren, maar eerst wil ik gewoon wat blijven uit­pro­be­ren.

  2. Vrouwe Zezunja,
    Ik weet niet of het werkwoord ‘trunten’ een afleiding is van het zelf­stan­dig naamwoord ‘trutte’(*). Ik denk het niet, maar ik weet het niet.
    Toch nog even meegeven dat ‘trunten’ ook een zelf­stan­dig naamwoord is dat ten onzent blijkbaar alleen in het meervoud wordt gebezigd. ‘Trunten’ zijn dan ook: nie­tig­he­den, baga­tel­len; klets­praat. ‘Een deel trunten’: een hoop klets­praat.
    Voldoet u trouwens aan de definitie van ‘trutte’?
    Zoals immer,
    Geheel de uwe.
    (*) trutte: trut, totebel, trien, troel, troela, truttebol, tut, tuthola, tuttebel

  3. En de groentjes (ik stel me er dan erwtjes bij voor)? Zaten die al in de vuilbak (met deuk)? Of was het gewoon een maaltijd zonder groentjes vermits de liefdes‐stroom toch al op was en er dus niet nog meer met liefde gegeven kon worden?

  4. De groentjes droegen bij aan de deuk. Ik maakte namelijk sla en door de tranen heen spoot ik wat mayonaise uit de knijpfles in het slasausje. De knijpfles flikkerde uit mijn handen en de hele koelkast (frigo) incluis de mag­neetjes voor de famueze koel­kast­ge­dich­ten zaten ónder de mayo. Toen moest de vuil­nis­bak het ontgelden. Logisch toch?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.