Postuum lustrum

Op 5 december 2001 kreeg ik van mijn ex-lief dreadlocks cadeau. Drie maanden geleden jaste ik ze eraf. Net geen vijf jaar later. Tijd voor mijn allerlaatste dreadlocksjubileumstukje (en gratis en voor niets een galgjewoord).

Waarom ik mijn dreadlocks mis:
* Mijn silhouet stelt een stuk minder voor.
* Veel minder kerels draaien hun hoofd om op straat.
* Na vijf jaar word ik weer geconfronteerd met het fenomeen ‘vet’ haar.
* Ik zie er minder rock-‘n-roll uit.
* Ik ben minder fotogeniek.
* Omdat andere mensen ze missen, mis ik ze ook.

Waarom ik mijn dreads helemaal niet mis:
* Niemand sist meer ‘hee rasta’ tegen me.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* In Amsterdam voel ik de wind weer over mijn hoofd blazen (in Leuven waait het minder).
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Ik kan gaan slapen zonder allerlei knopen te hoeven maken.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Mijn hoofdhuid is weer gezond.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Onderhoud kost geen honderdvijftig euro per keer.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Ik heb geen drie pakjes haarverf meer nodig.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Ik kan weer brainstormen over nieuwe kapsels.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Mijn identiteit is niet meer afhankelijk van mijn haar.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Ik heb graag elk jaar een andere tooi.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Iedereen heeft inmiddels dreadlocks.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.
* Het duurt nog maar twee minuten in plaats van anderhalve dag voordat mijn haar droog is.
* Yuri kan hele avonden over mijn hoofd aaien.

Toegegeven, dit lijstje is vast niet interessant voor u, maar ik had behoefte mijn trouwe metgezellen voor de laatste keer publiekelijk af te leggen.

Tot slot nog een paar oude stukjes over mijn dreads:
The Women Of The Dreads
Babydread
Picasso ook
After

En als je die dierentuin in je haar frutselt…