De rss-les (woord by © Irene L.)

Geachte doctorandus de heer ‘ti,

U vroeg mij: wat is in hemelsnaam een rss-reader? En hoewel u weblogger én doctorandus bent en dus op zijn minst zou moeten weten wat een rss-reader is, zal ik het niet tegen u gebruiken; de rss-onwetendheid is immers alom tegenwoordig en dan kunnen we wel aan de gang blijven. Met andere woorden: u bent niet de eerste die dat vraagt. Door de jaren heen hebben talloze mensen mij gevraagd wat een rss-reader of rss-feed is en omdat ik wil dat iedereen een feed heeft en mij in zijn reader stopt, leg ik het keer op keer met veel geduld uit. Zo ook nu. Voor de laatste keer. Dat wel.

Een rss-reader is een programmaatje (online of op je computer) dat rss-feeds leest. Welnu, daarmee bent u er vermoedelijk nog niet, dus: wat is een rss-feed?
Laten we bij het begin beginnen: elk zichzelf respecterend weblog heeft een rss-feed. U zult mij niet geloven, maar zelfs u heeft er een. Een rss-feed is een pagina die er meestal ongeveer zo uitziet. Voor u en mij tamelijk onleesbaar, maar voor een rss-reader hét perfecte leesvoer. Uw rss-reader begrijpt alles wat er staat en vormt het om tot leesbare tekst.

Ik hoor u denken: maar als je gewoon de homepage van een weblog opent is alle tekst toch ook leesbaar?
Ja, daarin heeft u gelijk, en als u zin en tijd heeft om elke dag al uw favoriete weblogs langs te gaan om te kijken of er iets nieuws geschreven is, dan is die homepage natuurlijk meer dan voldoende. Dan raad ik u zelfs aan om het hele begrip rss-reader te vergeten.
Maar als u, net als ik, vindt dat u het druk-druk-druk heeft en dat u dus geen tijd heeft om er elke dag opnieuw achter te komen dat maar dertig van de tweehonderd weblogs iets nieuws hebben geschreven, dan is een rss-reader de uitkomst.
De rss-feed van een weblog geeft namelijk bij elk nieuw bericht een seintje aan uw rss-reader en als het goed is geeft die rss-reader u dan weer een seintje, door een belletje of een dansend icoontje op uw desktop.
Nu hoor ik u denken: dat klinkt als een heel ingewikkelde email-alert.
Nou nee, het is a. niet ingewikkeld. Er zijn talloze gratis rss-readers, sommige zelfs ingebouwd in uw browser, die met een druk op de knop zijn gedownload en geïnstalleerd en b. het voordeel boven een email-alert is dat uw mailbox niet onnodig volstroomt. Tot slot: c. er zijn bijzonder weinig weblogs met een email-alert, terwijl 99 procent van de weblogs een rss-feed heeft.
Nu denkt u: ik dus ook? Ja, u dus ook. Bij punt.nl hebben alle weblogs dat. Ongevraagd. Heel goed.

En dan: hoe komt u aan de feeds van uw favorieten? Nou, u surft naar uw favoriete pagina’s en dan gaat u op zoek naar de rss-feed. Een rss-feed op een weblog is meestal te herkennen aan een oranje icoontje met daarin een wit tekeningetje van een soort radartje of het woordje ‘rss’ (bij uw eigen log staat dat linkje helemaal onderaan). De bedoeling is dat u de url (het internetadres) van de feed (de pagina die u krijgt als u op de icoontje klikt) in uw rss-reader gooit (waar u dat moet invullen of naartoe slepen, wijst zich doorgaans vanzelf). Vervolgens zal uw rss-reader u waarschuwen als er nieuwe berichten verschijnen op een van uw favoriete weblogs. Als er geen nieuwe berichten zijn, hoeft u dus ook niet te kijken en dat scheelt nogal wat tijd. Bovendien hebben veel weblogs ook een reactie-rss-feed die ervoor zorgt dat uw reader het ook meldt wanneer daar nieuwe reacties binnenkomen. Die feed moet u wel apart in uw rss-reader gooien.
Tot slot: veel kranten en andere internetsites maken ook gebruik van het rss-systeem. De reader kan dus voor veel meer gebruikt worden dan voor alleen weblogs. Bovendien is het feit dat de meeste readers op zijn minst een lijstje met kopjes vertonen erg handig, want daardoor kun je de wat minder interessante berichten al op basis van de kop als ‘gelezen’ aanmerken, zonder dat je daarvoor hebt hoeven klikken en scrollen naar of op een website.

Er valt nog veel meer over rss te zeggen, maar voor een leek is dit vast al duizelingwekkend. Zoals ik al zei: dit was de laatste keer dat ik het uit zal leggen, maar vragen naar aanleiding van de rss-les (bedankt Irene, voor dat woord) kunt u natuurlijk nog wel stellen in het reactieding.

U ondanks deze lacune in uw kennis nog immer hoogachtend,

Zezunja