Als het een nacht­mer­rie was geweest

Eigenlijk was het een soort nacht­mer­rie. Dat ik plots met tien cursisten in een heel klein hokje zit opge­slo­ten. Met tien computers met allemaal een ander bestu­rings­sys­teem, allemaal ver­schil­len­de soorten opslag­de­vi­ces, met allemaal ver­schil­len­de gebreken. En dan één computer met Windows 98, zonder internet, zonder memo­rys­tick­her­ken­ner, zonder cd-brander, waarop alle gemaakte stukjes moeten samen­ko­men. En dat ik dat dan moet regelen.

Het zou een nacht­mer­rie zijn die ik op ver­jaar­da­gen zou naver­tel­len. Hoe ik met een soort logikwis in mijn hoofd, met aanvinken en weg­stre­pen, probeerde te ach­ter­ha­len hoe ik alles van A naar B zou krijgen. Onder­tus­sen de koel­bloe­di­ge docent uit­han­gend, in een amechtige poging niet te laten blijken dat logik­wis­sen niet mijn favoriete tijd­ver­drijf zijn.

Op die ver­jaar­dag zou men smalend roepen. ‘Windows 98? Dat meen je niet!’. ‘Alleen een dis­ket­te­dri­ve? Geen cd-writer?’ ‘Wel een USB-poort, maar geen contact met nieu­wer­wet­se dingen als memo­rys­ticks?’ ‘Wat een nacht­mer­rie!’. En ik zou dat beamen. Een nacht­mer­rie.

Het zou een nacht­mer­rie zijn die ik niet licht zou vergeten. Dagen later zou ik nog wak­ker­lig­gen van de frans­ta­li­ge Windows, de cd-drive die niet kan schrijven en de knagende geluiden als A: niet gevonden wordt. Ik zou niet in slaap komen uit angst voor weer een droom over de vraag of er misschien floppy’s in het pand zijn.
‘Floppy’s!?!?’
‘Ja, diskettes.’

Het zou een nacht­mer­rie zijn die onge­loof­waar­dig zou worden. Want de printer zou er ook ineens mee ophouden, en de reser­ve­prin­ter zou niet willen com­mu­ni­ce­ren met de enige computer met een werkende dis­ket­te­dri­ve. Het zou allemaal zo onge­loof­waar­dig worden dat ik à­n mijn droom zou weten dat ik droomde.

Uit­ein­de­lijk, na twee dagen, zou ik dan met hangende pootjes bij de cursisten moeten melden dat er geen moge­lijk­heid is hun stukjes naar één punt te brengen. En zoals het een goede nacht­mer­rie betaamt zou ik moeten toegeven dat logik­wis­sen niet mijn favoriete tijd­ver­drijf zijn. En in de ultieme nacht­mer­rie hoor ik dan ergens in het piep­klei­ne lokaal zo’n tui­me­len­de Word-paperclip met oogjes heel hard lachen. Met zo’n echo als in Thriller van Michael Jackson.

9 reacties

  1. Zezunjezus

    Ik voel mij ineens heel oud en gebrekkig en er prikt schaam­rood tegen de bin­nen­kant van de huid van mijn wangen (ik laat het uit principe niet toe). Dit, omdat ik nog bijna niets uit mijn Windows 98 computer heb overgezet naar mijn nieuw verworven XP PC (ja, ook al weer hopeloos ouderwets) en mij dus nog zeer innig verbonden voel met het apparaat. De afgelopen 4 jaar aan foto´s zit er bij­voor­beeld nog in.

  2. Maar weet je waarom die foto’s er nog in zitten? Omdat je die dus niet over kunt zetten! Zie verder hierboven. ;)
    Windows is evil, Windows 98 op een stokoude PC drijft een mens tot wanhoop.

  3. logik­wis­sen zijn net zo antiek als windows 98. Soduko’s of sudoku’s of zoeits & Vista met talloze toeters en bellen, da’s pas hip. Wel USB poort, maar daarop geen USB floppy of stick kunnen aan­slui­ten… Heppie wel de nodige USB drivers, heppie uw USB settings in BIOS (waar­schijn­lijk F6 tijdens boot) gesjekt, Zezunja?

  4. dochter

    om eerlijk te zijn: ik heb me twee dagen geweldig gea­mu­seerd. en veel bij­ge­leerd. is dit sarcasme of cynisme? nee, gewoon een gemeend com­pli­ment!

  5. Zezunjezus

    Hoe dan ook komt het er op neer dat je voor Windows 98 zeeen van tijd moet hebben.
    Ik nam mij bij dat ding steeds voor om bepaalde dingen op dat ding te doen als ik langdurig ziek zou zijn o.i.d.

  6. @ teegle: Get real! Of ik op ál de aanwezige computers met dat probleem (3 van de 10) de BIOS heb gecheckt tijdens de cursus? Hahaha!

    @ dochter: Dank je wel, het doet me goed dat te horen.

    @ smara ratih: Diep in mij zit gelukkig wel een nerd verborgen, maar dit was over the top.

    @ Irene: * proest* Arme jij!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.