Ambi­va­len­tie

Het is de wereld op zijn dubbelst als jij en je vriendje in een the­a­ter­zaal­tje de enige twee zijn, in een negen­tig­kop­pig publiek, die hun vinger opsteken als de comedian vraagt wie zijn eigen scheten lekker vindt ruiken, omdat je nau­we­lijks kunt geloven dat alle andere mensen hun eigen scheten vinden stinken, en omdat iedereen naar je kijkt en daarbij ver­moe­de­lijk ook iets denkt – en dan ga je je dus afvragen wát ze denken, bovendien zit er diep van binnen een gevoel van trots dat je een arm omhoog hebt gestoken in een the­a­ter­zaal én dat je ervoor bent uit­ge­ko­men dat je je eigen scheten lekker vindt ruiken, en niet te vergeten het gevoel van saam­ho­rig­heid met je vriendje, want hee, het is dus mooi wel jullie tweetjes tegen de rest van de wereld, maar toch ook een glimpje schaamte, omdat het kennelijk not done is om in het openbaar toe te geven dat je je eigen scheten lekker vindt ruiken, en dat je dan dus thuiskomt en in bed ligt en je hoofd onder de deken steekt en zegt: zouden andere mensen dat dan nooit doen, onder de deken hun eigen scheet ruiken?

23 reacties

  1. Heel her­ken­baar! Wij gaan trouwens vaak samen naar de plee: gezellig zitten babbelen tussen het plonsen door èn je moet maar 1 keer door­spoe­len! Die geuren vallen dan best mee, al is ‘lekker’ inderdaad niet het juiste woord.
    Maar wat het beste ruikt, echt echt lekker, is kakken in de openlucht!

  2. Lyza

    Poeh hee, wat een lange zin. Dat valt me dan eerder op dan het feit dat je je eigen scheten lekker vindt ruiken. Ja, dat zegt wat over mij.

    Oh en ik vind mensen die hun vinger durven opsteken in het theater áltijd stoer maar in dit geval helemaal.

  3. *overwint schaamte* Ik beken: die van mij zijn ook best okee. Het is heus geen vers­ge­bak­ken brood of zo, maar tegen zo af en toe een vleugje zeg ik geen nee. Blijkbaar ver­schil­len mensen toch meer dan ik denk. Zo schijnen er ook mensen te bestaan die nog nooit hun oorsmeer hebben geproefd. Ik bedoel: daar ben je toch nieuws­gie­rig naar?

  4. @ Peet: Ja.

    @ HSZ: Ja, maar zà­jn scheten vind ik dus niet lekker hè. Laat dat duidelijk zijn.

    @ Mike­lo­de­on: Zie mijn antwoord aan HSZ, uit piëteit met mijn bedgenoot vouw ik de dekens juist dicht.

    @ Octavie: En vergeet niet mijn kak­ver­haal toen ik terugkwam van vakantie. Maar was jij het niet die zei dat er meer kak­ver­ha­len geschre­ven moesten worden?

    @ Lyza: Dat was de bedoeling. Dat het zou opvallen dat het maar één zin was. En bedankt voor de support. ;)

    @ Frommel: Het gaat ook lang niet altijd op. Zuivere dagen zonder alcohol, snoep en vet zijn het beste.

    @ Gedicht: *grijns* Oorsmeer! Dat vind ik ook een mooi onderwerp! Maar eerst even mijn imago her­stel­len na al die gore verhalen. Oorsmeer is voor de verre toekomst.

  5. Eigen scheet is goud waard. En stiekem ben ik dan, na het wapperen met het dekbed, nog trots ook als de ander vol walging roept hoe enorm vies ‘ie was…

    Heimelijk scheetjes laten in het openbaar is ook zo heerlijk. Terras, pashokje, in de rij bij de super… Het liefst dan ook nog even hardop roepen hoe erg het stinkt en je afvragen wie dat nou gedaan zou kunnen hebben ;-).

  6. @ iamzero: Dat denk ik ook. Ik vond ‘lekker’ ook niet zo goed gekozen, maar dan nóg waren het mijns inziens weinig mensen. Nog geen 2 procent van de Leu­ve­naars vindt z’n eigen scheet lekker ruiken. Ik zeg: een leugen!

  7. De scheten van mijn huis­ge­no­ten inclusief die van mezelf kan ik wel hebben, hoewel ik bij mijn eigen winden wel eens denk ‘tjonge jonge’. Ons hondje daar­en­te­gen kan vreselijk stinken en wij spreken daar dan ook omstandig schande van.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.