Chic Sjiek en Sjeik

Vandaag komt er een chique meneer. Zo’n meneer die zó chic is dat-ie wel eens in pak op tv verschijnt. Hij komt bij mij als opdrachtgever en ik ga ‘m binnenlaten. Als-ie binnen is, krijgt-ie koffie en dan gaan we aan de keukentafel zitten praten.

Simpel. Tenminste, zo lijkt het. Maar die meneer is dus zó chic dat ik er zenuwachtig van word. Want zo’n meneer kun je natuurlijk niet binnenlaten in een ranzig huis. Een huis waar Sjeik zo nu en dan in de hoek bij de deur zijn behoefte doet. Een huis waar de katten wegens heel erg leuk papieren zakdoekjes in duizend snippers scheuren. Een huis waar gisteravond wegens te moe de afwasmachine niet is ingeruimd, waardoor de hutspot alom aanwezig is. Een huis waar een der bewoners te lui is haar schoenen naar boven te brengen, waardoor er rijendik afgetrapt materiaal in de gang staat. Een huis waar de walk-in closet naar de woonkamer is verplaatst, omdat de kachel in de officiële inloopkast het niet deed en het dus te koud was om ons daar aan te kleden.
Zo’n huis dus.

Welnu, om te voorkomen dat ik hier later met een getraumatiseerde minipoes zit, breng ik Sjeik zo naar de slaapkamer en ga ik met de stofzuiger de vogeltjesdans doen. Waarna ik Sjeik weer van de slaapkamer haal en hem vertel dat alle papieren zakdoekjes ver, ver, ver opgeborgen zijn en dat dat niet persoonlijk bedoeld is. En waarna ik Sjeik vertel dat er expres overal schoteltjes met eten staan, omdat mij ter ore is gekomen dat poezen niet piesen op de plek waar hun eten staat. En waarna ik Sjeik vertel dat-ie niet nét onder de voetzool van de chique meneer moet gaan lopen, omdat ik echt een heel keurige, goede indruk wil maken en niet wil hebben dat de chique meneer denkt dat ik een bag-lady met onaangepaste katten ben.

Sjeik zal gedwee ja knikken en hij zal beloven gedurende het gesprek met de chique meneer niet hartverscheurend te gaan miauwen, zoals hij sinds hij hier is, placht te doen wanneer ik even uit het zicht verdwenen ben. Sjeik zal zeggen dat-ie best alleen kan zijn en dat-ie niet op de jas van de chique meneer zal plassen. Ik zal ‘m verliefderig aankijken, omdat ik niet anders kan en ik zal zeggen: ‘Okee, Sjeik, dat is dan afgesproken’.

Als de chique meneer weg is, zal ik een perfect uit onderhandelde opdracht hebben binnengesleept en Sjeik zal voor mij applaudiseren. De chique meneer zal thuiskomen en tegen zijn vrouw zeggen: ‘Wij moeten eigenlijk ook nog maar eens een klein poesje nemen’.
En ik zal nog eens overwegen een schoonmaakster in dienst te nemen van mijn zojuist binnengesleepte mega-opdracht.