Com­plot­the­o­rie

De grote vraag was alleen nog of het volle maan was. De bewolking liet het niet toe dat te checken, maar andere tekenen duidden op een samen­zwe­ring van alles en iedereen tegen mij. Of de maan daar ook bij hoorde, was niet zeker.
Ik liet me inti­mi­de­ren door hor­moon­ach­ti­ge schom­me­lin­gen. Nog niet zo lang geleden dacht ik dat maand­ston­den maanstonden waren. Alles wees erop. Het werd laat, ik at veel, rookte de longen uit mijn lijf en ik huilde.
Er speelde een slijm­beurs op en alles leek verbonden. Met een knoop, in mijn schouders. Het complot.
Want elke ver­bin­ding heeft een knoop. Of een nietje. Dat doet pijn.
Het weer­be­richt was koud en wolken. Het weer wint altijd. Daar kun je met het incas­se­rings­ver­mo­gen van een kleuter niet tegenop. En toe­ge­ge­ven: in een dekentje op de bank heeft zo zijn voordelen.
Ik bleef liggen, net als het werk. Ik keek wel uit. Met die boze bui­ten­we­reld van slijm­beur­zen en traan­bui­zen. Van skype dat niet werkt als ik mijn hand uitstrek naar mijn moeder. Van overal pijn en druppels. Van niets op tv. Van die ene tuinstoel die kapot gaat, en die andere tuinstoel die kapot gaat, en het kleine tuin­stoel­tje dat kapot gaat – en dat dan nog maal twee. Van de afwas­ma­chi­ne die de geest geeft en de koelkast die per motor laat weten dat ook te willen doen. Van dingen die kwijt­ra­ken, gemiste kansen, miskopen en weg­ge­gooid geld. Van mijn voet ver­stui­ken en mijn hoofd stoten. Van dikke pech en een slecht gestel. Van veel haast en niet kunnen. Van eindeloos god­ver­dom­me­sor­ry zeggen.
En vast ook van de maan.
Want zo gaat dat bij samen­zwe­rin­gen.

10 reacties

  1. Agos­sienok­kie! Ik herken het wel hoor van vorige maand, ziek, in spanje werd mijn tas met paspoort gestolen, raakte 4 (!) lie­ve­lings­kle­ding­stuk­ken kwijt, fiets gejat, sleutels foetsie, vriendje kwijt.. Zo allemaal ineens hatsa!
    Maar nu ben ik weer helemaal heppie (heppie ook dat heppieje dat ik hep vandaag) en jij bin­nen­kort ook weer. Maar dat wist jij ook wel.

  2. Lisa

    En uh, wat hebben we hier uit geleerd? ;)
    Vandaag gaat het beter, of morgen. Of over­mor­gen.
    Focus Zezunja!
    Inge­klap­te tuin­stoe­len zijn nog altijd beter dan een inge­klap­te long.. (“dat dan weer wel”, zou Hans Teeuwen zingen.)
    Positief blijven!
    (ugh, je suis irritant vandaag.)

  3. Het woord maand is afgeleid van maan. Dus zo raar is dat idee van ‘maanston­den’ niet. Er zou best een verband kunnen zijn tussen maan(d)stonden en de maan. Zo’n groot hemel­li­chaam zo dichtbij, met die gra­vi­ta­tie­kracht…

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.