De enige Amster­dam­mer met die reflex

Het ging goed, net als toen. Behalve op het moment dat ik de verkeerde kant op pinkte (dat is het Vlaamse werkwoord voor je rich­ting­aan­wij­zer aanzetten) en in de war raakte. Ik moest een rotonde op en weer af en dat allemaal in luttele seconden en ik kreeg de pinker maar niet de goede kant uit.

In een reflex deed ik het: ik stak mijn arm uit.

10 reacties

  1. vast niet, gewoon een kwestie van wennen. ik groet – zoals het een goede deux chevaux rijder betaamt – alle eenden en berijders die ik tegenkom. de eend bestijg ik nog zelden en ik doe het zelfs als ik loop of fiets… ;)

  2. Dat is (of was?) een legale manier van richting aangeven in een auto. Ik kan me in elk geval ver­keers­boek­jes her­in­ne­ren van school waarin dat stond aan­ge­ge­ven. Maar daar stond ook nog in dat je als fietser met de rech­ter­arm een op en neer gaande zwaaiende beweging moest maken als je ging stoppen. Het betreft hier boekjes uit 1070 met agenten erin getekent in uniformen uit 1950.

  3. Het is dat je ‘rechts’ sloeg, maar in veel Afri­kaan­se landen (tenminste zeker zuidelijk) is dit de geëigende manier om je intenties kenbaar te maken op de weg, wagens dus namelijk ontbreken van rich­ting­aan­wij­zers. Als Amster­dam­mer zou je het daar dus vast bijzonder goed doen.
    Als dat geen positief gegeven is?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.