Stukjes in het wild

De Niet Lief Collectie: Zezunja’s Sound­track

Dit stukje verscheen op 15 november 2007 op nietlief.com. Luna zwengelde het aan met de volgende inleiding:
Opdracht: Kies 5 van de volgende platen: eerst gekochte plaat, tra­nen­trek­ker, play­back­plaat, eerste lief­des­plaat, opfok­plaat, emo­ti­o­neelste plaat, dansplaat, Feel Good plaat, disco­p­laat, schoon­maak­plaat, geilste plaat, de beste Neder­land­se of sterf­plaat en beschrijf waarom je ze hebt gekozen.

Door: Zezunja
NB In alle stukjes over dit onderwerp zitten de linkjes naar You Tube verstopt onder de kopjes.

Eerst gekochte gekregen popplaat: ‘Mon Amour’, BZN
‘Ik wil een idool’, zei ik op een dag. Ik was toen zes en Kinderen voor Kinderen was niet stoer meer. Ik toog naar mijn nichtje voor advies, die had immers al een idool: Anita Meyer, en ze was acht maanden ouder, dus zij zou het wel weten. BZN zei ze. En zo geschied­de. Van mijn oma, voor de gele­gen­heid vermomd als Sin­ter­klaas, kreeg ik de lp BZN Greatest Hits (van radio en tv reclame!) (sic!). Picture this: een Zezunja van zes die elke zon­dag­och­tend met een kop­te­le­foon op, tong tussen haar tanden, probeert de Franse teksten hardop van de hoes mee te lezen. Met dat beeld in mijn hoofd vergeef ik het mijzelf meteen.

Tra­nen­trek­ker: ‘Velha Chica’, Dulce Pontes & Waldemar Bastos
De wereld was eenzaam en alleen. Het huurhuis te duur en te donker. Mijn finan­ci­ë­le en fysieke situatie aller­minst gezond. Verliefd, verloofd, getrouwd, maar vooral geschei­den. En toen was daar ineens Dulce Pontes’ O Primeiro Canto, een plaat die heel mijn hart in een keer vulde. Alle leegte spoot er als water­drup­pels uit. Plons.

Geilste plaat: ‘I like the way you move’, Body Rockers
Gedaver op de bin­nen­plaats van het fabrieks­ter­rein. De feestroes van een geslaagde the­a­ter­voor­stel­ling op een zin­de­ren­de zomer­avond. Yuri daar, ik hier. De bas zet in. There’s so many things I like about you. We kijken elkaar aan. I just don’t know where to begin. We kijken. Steeds dich­ter­bij. I like the way you look at me with those beautiful eyes. De puntjes van onze neuzen raken elkaar. I like the way you stare so much. We nemen elkaar in de armen. I like the way you like to touch. We zoenen traag. But most of all… We laten los. Yeah… We blijven kijken. Most of all… We glimmen op afstand. I like the way you move. We dansen.

Emo­ti­o­neelste plaat: ‘Overlap’, Ani DiFranco
Het was precies zoals Ani schreef. Helemaal. Een grote liefde. Een onmo­ge­lij­ke liefde. We hadden het fijn. Ik zong: I build each one of my days out of hope – and I give that hope your name – and I don’t know you that well – but it don’t take much to tell – either you don’t have the balls – or you don’t feel the same. En Ani had gelijk. Maar wat heeft een mens aan gelijk?

Emotioneelsteplaybacktranentrekdoordekamerdansfeelgood&sad plaat: ‘Where is my mind’, Pixies
Ik ga ervan springen, huilen, gieren, brullen. Ik ga ervan dansen, wiegen, vliegen, deinen. Ik ga ervan wenen, blozen, kirren, zingen. Ik ga ervan zweven, leven, zwieren en zwaaien. Ik ga ervan zuchten, zweten, aaien en zoenen. Je zou kunnen zeggen dat het me iets doet, dit nummer.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.