Een arbeidsextensief lijstje met veel hoera’s en yay’s

Dames en heren, wegens werk aan de winkel, geen hoogstaande stukjes (ik bedoel, dat is een uitzondering op de regel, anders staan hier namelijk áltijd hoogstaande stukjes) maar een arbeidsextensief lijstje.

* Ik heb 84 punten uit 100 gehaald voor mijn examen Frans. Hoera, ik kan het nog. Examens maken, is net als fietsen, je verleert het niet.

* Ik stop er maar gelijk mee. Niet omdat ik zo waanzinnig goed Frans spreek, maar tijd = geld en examens kosten tijd. Net als fietsen trouwens.

* Ik heb mijn lerares Frans aan het huilen gebracht door haar per brief aan haar werkgever enorm te prijzen. Yay!

* Na drie keer met ‘ik’ beginnen, is het wel weer mooi geweest met dat ge-ik.

* Deze week stuitte iemand van Psychologie Magazine op mijn oude weblog en maakte daaruit op dat ik goed overweg kan met mijn exen. Ze wilde me graag interviewen en foto’s maken van mij met mijn jachttrofeeën. Jammer, maar helaas, de enige die over mijn privéleven mag schrijven ben ik zelf. Maar dat vond ze niet zo’n goed plan.

* In mijn mailbox vond ik ook een briefje van iemand die vermoedelijk eveneens via mijn oude weblog bij mij kwam met de vraag of ik nog vingerfluiters ken die mee willen doen aan het tv-programma Supertalent in Vlaanderen. Door een stukje dat ik ooit schreef over vingerfluiten ben ik een expert geworden. Van het FOK-forum tot Vlaamse tv-programma’s: ze komen allemaal bij Zezunja om te leren vingerfluiten. Yay! Dat is trouwens een van de redenen dat mijn oude weblog nog steeds bijna evenveel (of soms meer) bezoekers haalt dan mijn huidige. (Dat is iets minder yay!) Hoe dan ook, wilt u beroemd vingerfluiter worden? Ik heb de gegevens van de redactie.

* Een envelop uit Nederland met een priorityzegel doet er twee dagen over om hier te komen. Zonder priority is dat twee tot drie weken! Bear with me!

* Vanaf juli 2007 heb ik voor vijf jaar een verblijfsvergunning. Hoera!

* Vlaanderen is een andere wereld. Als journalist, that is. Men is een stuk minder graag bereikbaar en een stuk argwanender. Daarover later meer.

* Mijn lief zei van de week over een tekstje: ‘Weet je wat het erg Nederlands maakt? Dat nouw.’ Als mijn lief het woordje ‘nou’ uitspreekt klinkt het gelijk heel SBS. Dat heb ik dus maar geschrapt, indachtig dat mijn stukje in de mind of the beholder erg SBS zou worden.

* Een stukje stuff halen in Maastricht kan leiden tot in je nakie staan tegenover een agente. Zonder stuff. Bummer! Daarover ook vast later meer.

* Stoppen met roken is voor bikkels. Ik ben een mietje. Volgende week stop ik weer.

* Als u een cursus Beeldend Schrijven of Interviewen bij mij wilt volgen: hou deze site dan in de gaten. Ik heb namelijk reclamezendtijd bij mijzelf gekocht.

* Als u een andere cursus bij mij wilt volgen, dan kan dat ook, maar het is nog niet duidelijk waar en wanneer u dat kunt doen. En dat is wel essentieel voor een goeie reclame.

* Verder in mijn mailbox: iemand die mij als gastcolumnist wilde. Gratis! Ja, hee, hallo, it’s a job! Ik schreef terug: ‘Mijn bankrekening en ik hebben afgesproken dat alleen financiële beloningen reden mogen zijn om in de pen te klimmen.’ Dus dat u het even weet.

* Mijn moeder zei midden in een telefoongesprek met veel gekeuvel: ‘Jij wist nog niet van papa’s kanker hè?’.

* Ik nam het mijn moeder uiteindelijk niet kwalijk, omdat het echt niet zo erg bleek.

* Maar ik schrok wel.

* Verder is het vandaag weekend. Dat kan mijn redding zijn.