Een spekkie voor het bekkie

Had u al gehoord van bacn (spreek uit: bekon)? Bacn is het fat­soen­lij­ke broertje van spam, maar eigenlijk is het net zo erg. Bacn bestaat uit e‐mails waar je zelf om gevraagd hebt, maar die in zulke grote getalen op je afkomen dat je er een spam­ge­voel aan overhoudt. Mijn bacn bestaat uit onder meer nieuws­brie­ven van 3voor12 en Unizo (de Vlaamse MKB), uit alle mails waaruit blijkt dat er op zezunja.nl, waaris­mijn­melk of een van mijn andere sites gere­a­geerd is, uit rss‐feeds van sites die elke dag publi­ce­ren, maar toch maar eens per week een écht inte­res­sant stukkie hebben (bij­voor­beeld The Unof­fi­ci­al Apple Weblog), uit groeps­mails van vrien­den­groep­jes waar ik bijhoor, uit berichten van mijn Hyves‐ en MySpa­ce­vrien­den, uit reclame van mensen voor wie ik werk en uit allerlei mas­sa­mails van mensen die reply‐all klikken. Van de gemiddeld honderd e‐mails die ik per dag ontvang, is 80 procent een spekkie voor het bekkie, of anders gezegd: bacn.

Ik vind het een goeie naam en een mooie com­bi­na­tie. Spam en bacon. Voor de wat minder taligen onder ons: spam is inge­blik­te ham, bacon is, uhm… ja… bacon… spek dus.

Goed, tot zover de uitleg over bacn. Mij hoort u niet klagen, want nogmaals: ik heb me bij volle bewust­zijn inge­schre­ven voor die nieuws­brie­ven en goog­legroups, en sinds ik in België woon, krijg ik door de bacn het gevoel dat ik toch nog ergens bijhoor. Maar efficiënt is het niet, want zelfs het besluit om niet te reageren of verplaats naar prul­len­bak te klikken kost tijd.

Maar dan: produceer ik zelf ook bacn? Ja! Ik doe immers ook regel­ma­tig aan reply‐all, ik zwengel goog­legroup­mails aan, ik schrijf hooguit eens per week een écht inte­res­sant stukje en ik ben van plan veel eiland­neus­nieuws­brie­ven te gaan kakken. Met andere woorden: ik was het varkentje met graagte, om ‘m ver­vol­gens in stukjes te snijden voor bij een gebakken eitje. Bacon ‘n eggs dus. Met excuses voor de vege­ta­ri­ërs.

En wat vind ik daarvan? Ik schaam me een beetje. Net zoals ik me schaam dat de producten in mijn winkeltje made in China zijn en dat ik roze slak­ken­kor­rels heb gestrooid om de pompoen en de broccoli te redden. Maar stop ik er dan dus mee? Nee. Ik voer de hoe­veel­heid zelfs nog een beetje op. Zo heb ik voor al mijn stukjes op nietlief reclame gemaakt op deze site, dus u vond bacn in uw rss‐reader. Ook maakte ik reclame voor mijn cursussen – ook die vond u in uw rss‐reader. En bin­nen­kort maak ik reclame voor de eiland­neus­si­te, dus hou uw reader in de gaten.

Is dat erg? Mwah, ik denk dat iedereen voor zichzelf moet uitmaken hoe erg bacn is. Ik ben blij dat u mij in uw reader heeft en mocht u mij eruit flikkeren, omdat ik te veel reclame maak: so be it. Ik herinner me dat een lezer van Maanisch ooit klaagde dat ze die Ploe­sie­poe­sies verdomme eens uit haar rss‐feed moest halen, omdat hij telkens las­tig­ge­val­len werd met reclame voor haar producten. Luna reageerde terecht dat ze dat vertikte en dat hij haar hele webzijde dan maar lekker uit zijn rss‐reader moest ver­wij­de­ren. En zo is het, adequater kan niet.

Dus voor iedereen die minder bacn wil: ga vooral uw gang, maar ik zal het u niet gemak­ke­lij­ker maken. Ik maak bij deze namelijk gewoon nog wat reclame voor mezelf.

Want:
Op 12 september begint een cursus eind­re­dac­tie van tien weken in Vilvoorde bij de Miles Academy. Ik en een heusche hote­me­toot die voor­woor­den schrijft voor groe­ne­boek­jes en van dales gaan proberen in tien bij­een­kom­sten een kleine groep beroeps­schrij­vers de kneepjes van het eind­re­dac­tie­vak bij te brengen. Misschien is de cursus voor gewone ster­ve­lin­gen bud­get­tair niet haalbaar, maar uw werkgever heeft vast potjes voor bij­scho­ling, dus ik zou zeggen: doe eens een graai. Het wordt een leuke, leerzame, dyna­mi­sche cursus waarin we alles wat we weten zullen delen en waarin we alle taal­valkui­len en redac­ti­o­ne­le kwesties die voor een eind­re­dac­teur van belang zijn, zullen aan­snij­den.

Om in te schrijven of voor meer infor­ma­tie: ga naar de site. Er is nog plaats!

En dan:
Op zaterdag 17 en zondag 18 november begint een twee­daag­se cursus columns schrijven bij Wisper in Leuven. Cursussen columns schrijven zijn de meest inspi­re­ren­de cursussen die er zijn, al was het maar omdat het waan­zin­nig leuk is om te horen wat anderen ervan bakken. We zullen stil staan bij brain­storms, invals­hoe­ken, stijl, bon­dig­heid en vorm. De cursus is voor gewone ster­ve­lin­gen goed betaal­baar, dus er is geen enkele goede reden om u niet in te schrijven.

Kijk voor meer infor­ma­tie en het inschrij­vings­for­mu­lier op de site van Wisper.

Tot slot:
Op zaterdag 27 en zondag 28 oktober geef ik een cursus Inter­vie­wen bij Wisper in Gent. Omdat ik die cursus al eerder heb gegeven in Leuven, zal ik alle dingen die toen niet deugden, eli­mi­ne­ren. Gevolg: een bijna perfecte cursus – kuch. Hoe dan ook: voor iedereen die wil leren inter­vie­wen en inter­views wil leren uitwerken: er is nog plaats.

Klik door naar Wisper voor meer infor­ma­tie en inschrij­vin­gen.

Eet smakelijk.

14 reacties

  1. Zèg! Je mag me weghalen, maar niet bij voorbaat al niet toevoegen. Tsk.
    Bovendien, om mijn moeder te citeren: je moet het eerst proberen en dan pas mag je zeggen dat je het niet lust.
    Ik moet hier ook álles uitleggen.

  2. Paul

    Ik heb filters ingesteld om de bacn linea recta naar hun res­pec­tie­ve­lij­ke mapjes door te sluizen.
    Zodat ik zodra ik bij­voor­beeld 3voor12‐nieuws wil lezen, er bewust naartoe moet klikken.
    Da’s misschien een vorm van zelf­be­drog, maar het creeërt dan toch maar wel rust in mijn inboks.

  3. Da’s inderdaad schijn­or­de. Opgeruimd staat netjes, maar in wer­ke­lijk­heid zou ik dan een nóg lousier reageur worden. Ik moet me nu al bij elke mail ver­ont­schul­di­gen dat ik zo laat reageer.
    Mijn mail komt dus binnen in drie mailboxen (in één mail­pro­gram­ma) die bij drie ver­schil­len­de adressen horen en daarna plaats ik ze zelf in mapjes, omdat ik dan zeker weet dat ik heb gere­a­geerd.

  4. spam, was /is een onde­fi­ni­eer­baar vlees­pro­duct in een blikje, bij ons beter bekent als tuc.
    bacon haalt die ver­ge­lij­king niet.
    enige voordeel van de naam bacn,
    is de inter­na­ti­o­na­le potentie.
    maar kunnen we niets beters verzinnen..?

    *gaat brain­stor­men*

  5. Die Bacn is dus eigenlijk net zo onfat­soen­lijk, maar iets sluwer.
    Leuk trouwens, dat je die tips over dat schrijven in je log zet. Goed om te lezen. So what dat het reclame voor jezelf is. Ook een soort Bacn dus eigenlijk. ;-)
    Dag,
    Pieter

  6. Nou, dankzij je bacn heb ik nu wel een mooi stukske over roze korrels gelezen wat ik toen­ter­tijd gemist heb, denk ik. ‘t Stikt hier ook van de slakken en ik ben wel benieuwd naar het geknetter. Hoewel het geluid dat je hoort als je er met je fiets overheen rijdt ook erg fijn is.

  7. @ gewebkijk: ik heb het woord niet bedacht hoor. Ik ben ook maar gestuurd.

    @ Pieter: nee bacn is altijd iets waar je je voor inge­schre­ven hebt. Of iets dat bij­voor­beeld beroeps­ma­tig onver­mij­de­lijk is. Dat is niet onfat­soen­lijk, wel tijd­ro­vend en soms irritant.
    En fijn om te weten dat jij mij dus niet zult mijden wegens recla­me­blok­ken.

    @ Rosalie: een mooi stukske? Een stukske van één zin? Make my day!

    @ Irene: (je kunt mij alles wijsmaken) Echt?

    @ Polle: dat heb ik maar weer mooi bewezen gisteren *onhandige giechel*

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.