Stukjes in het wild

Eerlijk zullen we alles delen

Ik lees wel eens iets moois. Iets treffends. Iets ont­roe­rends. Iets eervols. Iets memo­ra­bels. En wel­op­ge­voed als ik ben: eerlijk zullen we alles delen.

Dus daar gaan we.

Soes plaatste vandaag een tekst van Willem Wilmink die mij, hopla, minstens 25 jaar terug in de tijd wierp. Nic­ke­lo­de­on en Villa Ach­ter­werk bestonden nog niet, cd’s waren nog gewoon lang­speel­pla­ten en mijn helden waren Dikkertje Dap en JJ de Bom Voorheen De Kin­der­vriend. Dus zat ik elke zon­dag­och­tend luid mee te jengelen met de kop­te­le­foon op mijn hoofd, tot groot verdriet van mijn ouders die graag wilden uitslapen. Op één van de platen die ik vaak draaide, stond het liedje Gram­ma­ti­ca, waarvan de tekst nu op Soes’ website staat.
Minstens 25 jaar geleden; mijn god, wat een sen­ti­men­tal journey
Klik door naar het stukje bij Soes.

Quote Sargasso: “Maar een nadere bestu­de­ring van al deze kamer­vra­gen laat zien dat 73% van de kamer­vra­gen gesteld zijn naar aan­lei­ding van een publi­ca­tie in de tra­di­ti­o­ne­le media. Het gebruiken van de media is natuur­lijk geen ramp. Maar als de ruime meer­der­heid van de kamer­vra­gen daardoor bepaald wordt, is het slimmer om jour­na­lis­ten wat extra te betalen om in de Tweede Kamer te zitten.”
Need I say more?
Klik door naar het hele artikel bij Sargasso.

De website Gee­ko­lo­gie volg ik met grote graagte. Niet alleen de maffe gadgets die m’neer Gee­ko­lo­gie op zijn site plaatst, vind ik vaak ultra­su­perm­e­ga­cool (op de een of andere manier weet ik zeker dat m’neer Gee­ko­lo­gie een m’neer is). Ook de tekstjes die hij erbij schrijft, zetten mij vaak aan tot hardop brullen dan wel piesen in string. Een voorbeeld van zo’n tekstje vind je hier. Maar vandaag moest ik hier erg hard om lachen. Vooral dat I’m pretty sure they’re breaking one or two laws of physics.
Klik en bekijk de hele site van m’neer Gee­ko­lo­gie.

Ik schreef al eens Martin Bril for president. En aangezien nog steeds voor een republiek ben, blijft dat punt overeind. Maar het zou wel heel ver­schrik­ke­lijk zijn als Martin geen stukjes meer zou schrijven wegens ver­plich­tin­gen elders. Zo las ik van de week het stukje Huis­hou­de­lij­ke Zaken en ik genoot tot in mijn tenen. Die zinnetjes. Dat ritme (‘Hadden we jarenlang’ – zucht, zo mooi geplaatst). De her­ken­ning. Ook wij hebben een vuil­nis­bak die stinkt doordat‐ie gauw te vol zit en waar je de zak nooit uitkrijgt omdat‐ie (ik herhaal) vaak te vol zit. Maar we hebben dat eveneens met een kapstok die niet func­ti­o­neert, nooit zal func­ti­o­ne­ren en die we toch niet wegdoen. Kijk, dát zijn pas stukjes. Daar kan ik nog wat van leren.
Klik en lees het stukje Huis­hou­de­lij­ke Zaken of bekijk de hele site.

Karin is altijd vaag. Ze schrijft met ‘ze’ in plaats van ‘ik’, waardoor je nooit weet of de stukjes die ze schrijft over haarzelf gaan. Reageren wordt dan lastig, ik heb me al eens vergist door ‘sterkte’ te schrijven in haar reac­tie­din­ges, zonder dat ik zeker wist dat het over haar ging. Stukjes met ‘ze’ scheppen afstand. Stukjes met ‘ze’ vergen een omweg. Ik ben meer van bam. Van midden in het gezicht. Van direct, hup, zonder omweg. Ik zit mensen graag op de huid, dus doorgaans hou ik niet van stukjes met ‘ze’. Maar ik hou wel van Karin. En van haar stukjes. En van het feit dat ook zij leuke Vlaamse mannen eindeloos ver laat rijden.
Klik door en lees het stukje waaruit dat blijkt. Of lees alles van Karin.

Een van mijn laatste ont­dek­kin­gen is Als Ik Er Ben Dan Bel Ik. Een paar maanden geleden klikte ik argeloos door, ik meen vanaf het weblog van deze m’neer, en yes! Eindelijk weer een voor mij onbekend weblog waar pareltjes te vinden zijn. Bij dit stukje kreeg ik kippenvel. En bij dit stukje ook. En bij dit. En toen ik zag dat de-m’neer-die-
als‐ie‐er‐is‐zal‐bellen mij linkte was ik danig in mijn nopjes. Ik ben fan.
Klik door en volg dit weblog.

Tot slot: ik ben het hart­gron­dig eens over De Wouter Tapes met Pluk De Nacht, een weblog dat ik ook graag lees. Ik ben heel benieuwd hoe het met Gin van The Vault gaat, die ik ook op de voet volg. Ik vind het heel tof dat de dames ‘Nie en ‘Lie een Aan­moe­di­gings­blog­gie hebben gehad en ik zou ziels­graag willen dat Aagje in het verre New York wat meer van zich zou laten horen, al was het maar omdat ik dan vaker naar haar kan linken.
Update: Wat ik nog vergeten was te zeggen: het is fijn om elke dag iets over boeken te lezen. Kom daar maar eens om.

Zo. Durf nu nog maar eens te zeggen dat linkdumps gemak­zuch­tig zijn.

7 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.