Halte Eik en Linde

Ik heb er nooit last van. Het gaat mij goed hier en hoewel ik soms een andere indruk wek: ik ben gelukkiger dan ooit. Maar soms steekt het ineens de kop op. Meestal onverwacht en kortstondig.

Zoals gisteren. Ik lag in bed. Vier kussens in mijn rug, afstandsbediening binnen handbereik. Niks te klagen. Ik hoorde het belletje. Van de tram. Heel normaal. Al mijn hele leven hoor ik belletjes van de tram in mijn slaapkamer. Tot ik me plots realiseerde: er rijdt geen tram in Leuven.

Het belletje kwam van tv. Pauw en Witteman. Opnamestudio op de hoek van de Plantage Middenlaan. Halte Eik en Linde. Als de tram daar optrekt, belt-ie.

Ik zag het voor me.
Ik had heimwee.