Het weblog bijt het boek

Het bijt elkaar. Ik kan geen weblog onderhouden, statistieken tellen en intussen ook mijn debuut schrijven. Ik kan de verwachtingen van mijn webloglezers niet inlossen als ik ook aan de verwachtingen van mijn debuutlezers wil voldoen. Ik kan niet overdag letterknecht zijn, ’s avonds mijn weblog volkladden en ’s nachts mijn boek schrijven. Ik kan niet steeds mijn aandacht verdelen.

Ik wil niet steeds op de bank liggen en mij schuldig voelen dat ik geen hoogstaande stukje schrijf op www.zezunja.nl. Ik wil op de bank liggen en denken over personages, plot en uitgevers. Ik wil mij vrij voelen om het toetsenbord te beroeren voor mijn langverwachte droom. Ik wil mij wentelen in de angsten van een debutant, zonder daarbij te hoeven denken aan mijn miljoenste pageview die ik dit jaar zeker zou gaan halen als ik geen debuut zou schrijven. Ik wil dat allemaal niet.

Ik heb me erbij neergelegd dat mijn hobby en werk in elkaar overlopen, waardoor ik mijn dagelijks brood en mijn lolletjes op dezelfde stoel vergaar. Ik heb mij erbij neergelegd dat ik nog geen popster kan worden, omdat ik eerst moet schrijven. Omdat dat moet. Omdat ik dat wil. Omdat ik me daarbij heb neergelegd. Ik wil me neerleggen bij het feit dat mijn weblog misschien iets minder interessant wordt.

Ik wil de schaarse momenten dat ik niet aan dà­t klavier zit, aan een ander klavier zitten. Namelijk aan dat met octaven en zwarte en witte toetsen. Of aan mijn Squire Bullet, met de versterker op 10. Ik wil broodschrijven en debuteren. En als ik niet broodschrijf of debuteer, wil ik muziek maken. Ik wil niet zien dat mijn bezoekersaantallen inzakken als ik niet weblog. Maar ik zie het en ik wil me erbij neerleggen.

Dat het elkaar bijt, knaagt aan me. Ik wil altijd alles, maar ik ben volwassen genoeg om te weten dat als ik zelf geen keuze maak, ze vóór mij gemaakt worden.

En daarom maak ik de keuze. Ik ga voortaan gemakzuchtig webloggen.

Als blijkt dat niemand een gemakzuchtig weblog wil lezen, dan is dat maar zo. Als blijkt dat ik de miljoen dit jaar dan niet haal, dan is dat maar zo. Als blijkt dat ik helemaal geen debuut kán schrijven, dan is dat ook maar zo. Als het maar niet bijt.