Hoe het feest was

Eerst was het leuk. Naar het theater in een gemeen­schaps­cen­trum (niet lachen, dat is hier een heel normaal woord).
Toen werd het eigenlijk nog leuker. Het decor: een heleboel graszoden, uitgerold op het podium. Dat vond ik retetof.
En toen werd het ineens minder: dikke ogen, tranen, snot, niezen, hoofdpijn. Hooi­koorts.
Hooi­koorts is altijd buiten. Dit was binnen, met de deur dicht. Dat raad ik niemand aan.
En toen werd het echt kut: bij thuis­komst trof ik 1100 spammails in één avond.
Voor wie nog wat leuks wil: het school­kran­tin­ter­view staat in de zijbalk.
En bij mijn werk in de zijbalk staan meer linkjes, zoals deze en deze.
Maar voor echt dolle pret verwijs ik u graag naar het gras bij de buren. Mijn links zijn namelijk ververst en bovenal: herschikt.
Wat een lol.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.