Magnums waren nog nooit zo gevaar­lijk

Eerst was het nog heel aardig, het was immers eerste kerstdag. De man op het station in Mechelen die eruit zag of hij zijn tulband thuis was vergeten, had witte klodders op zijn broek en de jongen met het petje gaf hem papieren zak­doek­jes om die klodders weg te vegen.

Daarna was het zelfs even nóg aardiger. De klodders zaten namelijk op zijn ach­ter­been en de jongen met het petje was zo toe­schie­te­lijk dat hij wel even in een baltsdans om de man zonder tulband heen wilde draaien, om zodoende die klodders eraf te halen.

Maar daarna werd het ugly. De man zonder tulband riep ineens heel hard: ‘My bag! My bag! Where’s my bag?
De jongen met het petje holde even verderop de roltrap die omhoog ging af. Ik wees naar hem. ‘There he goes!’ Maar de man zonder tulband was niet erg geoefend in het afdalen van rol­trap­pen die omhoog gingen, dus hij moest helemaal naar de andere kant van het perron om zijn belager te volgen.

Onze trein kwam aan en we stapten in. De man zonder tulband helpen, was ondenk­baar, wegens bagage en het feit dat het af lopen van omhoog­gaan­de rol­trap­pen ook bij ons thuis niet regel­ma­tig wordt geoefend. Maar in de trein zaten we ver­vol­gens toch wel erg van ons à  propos te wezen, het was immers eerste kerstdag en het leek allemaal zo aardig.

Moraal van dit kerst­ver­haal:
1. Scrooge rules, want je weet tenminste wat je aan ‘m hebt.
2. Aardige mensen met Magnums zijn evil.

15 reacties

  1. Verdomme Cockie, je hebt gelijk! Ze noemen dat in de Wikipedia een impul­sijs­je! Gunst! Dat woord kende ik nog niet…
    En als je dan doorklikt kom je bij impuls­aan­koop. Ze gaan er dus vanuit dat je nooit echt heel doordacht een pakje boter op een stokje aanschaft.

  2. Altijd geïn­te­res­seerd in onze taal, zit ik ver­won­derd naar je ‘geöefend’ te kijken.… ik neem aan dat je dat goed geschre­ven hebt, maar het ziet er toch heel gek uit.…

  3. @ Soes: Je hebt gelijk, ik vond het ook raar en volgens het Groene Boekje hoeft er ook geen trema op de o, maar ik hanteer vaak de regel dat als iets onlees­baar wordt zonder zo’n teken, ik de lezer toch maar een handje help. Ikzelf las steeds geo-etc, vandaar.
    Enne… ik zou er absoluut niet blin­de­lings vanuit gaan dat ik iets goed schrijf. Voor mijn werk ben ik nogal nauwgezet, maar in mjn vrije tijd doe ik maar wat.

  4. En dan met dat weg­ge­haal­de trema in een blinde haast de roltrap die omhoog gaat aflopen omdat u ach­ter­volgd wordt door het groene boekje die van de dikke Van Dale had gehoord dat u het was die dat trema had weg­ge­haald. Excuseer, vrouwe Zezunja, ik liet me heel even ver­beel­dings­ge­wijs gaan.

  5. Marc

    Mmmm­mag­num… Goor ding eigenlijk.

    Ik weet nog dat hij voor het eerst te koop was. Voor die lancering had je alleen maar een goedkoop plat kauw­gu­mach­tig nepijsje met een flin­ter­dun chocolade dipje. Dit was “Bigger, Better”, voor de echte gebruiker. Iedereen vrat zich een hart­aan­doe­ning. Van elke laatste cent ging ik als 15 jarig jongetje een magnum halen. Dit was nog beter dan een patatje van Adje.
    Laatst een magnum gegeten op Lama Island, Hong Kong. Even weg van zaken. Lekker weertje, strandje, touristje, magnum. Foutje dus. Een Chinese versie. Gebarsten chocola, zacht half gesmolten met klonten harde condens. Deze op het vaste bin­nen­land gepro­du­ceer­de Azië versie had vast en zeker andere ingre­di­ën­ten. De melk was waar­schijn­lijk van een ander beest dan een koe of van poeder of whatever. De chocolade idem dito. Als rasechte Hollander besloot ik hem toch helemaal op te eten. Mijn god wat goor. Voor mij is een Magnum nooit meer het zelfde. Hoeveel zou de Chinese Magnum qua mole­cu­lai­re structuur op de Europese lijken? Kan nooit veel schelen. Al met al is het in verteerde vorm waar­schijn­lijk bijna hetzelfde.

    Wat een goor ding eigen­lijk…

    En Mechelen? Belgen…
    En zak­ken­rol­lers? Mag­nu­me­ters…
    En Zezunja? Grappig, braaf en …

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.