Stukjes in het wild

Onge­ë­ve­naar­de schat­tig­heid

Picture this:

Je kijkt met zijn tweeën naar zo’n pulp­pro­gram­ma waar twee dames op leeftijd ranzige mensen in ranzige huizen leren hoe ze die enorme tering­zooi kunnen opruimen (in dit geval de Vlaamse versie, een tijdje geleden).

Doorgaans komen de dames aan met tand­pasta­tips of cola in de plee, deze keer is het devies: als je ‘s ochtends wakker wordt, klap je het raam én het dekbed open om zo het bed van binnen te luchten.

De volgende dag kom je de slaap­ka­mer binnen en zie je dat het dekbed open­ge­klapt ligt, in plaats van opgemaakt. Met een brede grijns con­fron­teer je je geliefde ermee. Die bloost. Je zoent hem en je wil hem blijven zoenen, wegens onge­ë­ve­naar­de schat­tig­heid.

9 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.