Onge­ë­ve­naar­de schat­tig­heid

Picture this:

Je kijkt met zijn tweeën naar zo’n pulp­pro­gram­ma waar twee dames op leeftijd ranzige mensen in ranzige huizen leren hoe ze die enorme tering­zooi kunnen opruimen (in dit geval de Vlaamse versie, een tijdje geleden).

Doorgaans komen de dames aan met tand­pasta­tips of cola in de plee, deze keer is het devies: als je ‘s ochtends wakker wordt, klap je het raam én het dekbed open om zo het bed van binnen te luchten.

De volgende dag kom je de slaap­ka­mer binnen en zie je dat het dekbed open­ge­klapt ligt, in plaats van opgemaakt. Met een brede grijns con­fron­teer je je geliefde ermee. Die bloost. Je zoent hem en je wil hem blijven zoenen, wegens onge­ë­ve­naar­de schat­tig­heid.

9 reacties

  1. Mijn ency­clo­pe­di­sche kennis aangaande pulp-tv is minder groot dan mijn kijk­aan­deel, maar ik heb het even nagezocht, en ja: Sien en Maria. En inderdaad, de onder­ti­te­ling is onont­beer­lijk.

  2. Ja, dat is her­ken­baar, die schat­tig­heid. Overdag het dekbed open­klap­pen maar dan ‘s avonds, bij het toeslaan van het dekbed wel als eerste een murre (ofte veest) lanceren dat het dak ervan davert!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.