Stukjes in het wild

Stink­stok­je

Mij werd een heel akelig stokje toe­ge­gooid. Door Ania. Het is me niet helemaal duidelijk wat er van me verwacht wordt, maar dat dit stokje slecht is voor mijn imago, dat staat vast. Het gaat namelijk over roken en over wanneer je stopt, of waarom je nooit bent begonnen, of zoiets (zie hier).

Slecht dus. Want ik weet niet meer hoe vaak ik al gestopt ben op Zezunja’s Zotisch Weblog, maar dat ik in de ogen van mijn lezers een Zezunja zonder rug­gen­graat ben, én een groot gebrek aan door­zet­tings­ver­mo­gen bezit, staat buiten kijf, dunkt me.

Kijk, ik weet wel beter. Ik heb namelijk altijd goede redenen om weer te beginnen. Neem bij­voor­beeld die keer dat ik na zeven maanden vond dat ik wel bewezen had dat ik kon stoppen. Dat was voor mij een heel goede reden om op Schiphol een fijn pakje Gauloises te kopen, zodat ik met de zon op mijn kont peuken in het Griekse zand kon uit­druk­ken.

Of die keer dat ik dacht dat ik het beste kon stoppen als ik elke avond een jointje mocht roken, want ik was tenslotte niet tegen genots­mid­de­len, maar wel tegen de hele dag door­paf­fen. Met als gevolg dat ik, toen er geen stuff in huis was, besloot dat ik dat het beste kon oplossen door een sigaretje te roken. Eentje maar. Ahum. Maar een goede reden was het wel.

Inmiddels zijn mijn goede redenen op. Ik ben oud en wijs geworden. Oud door het roken – mèn, wat een rimpels – en wijs door alle mislukte stop­po­gin­gen. Zo weet ik inmiddels: men stopt het best niet in de zomer­va­kan­tie. Men stopt het best niet op basis van drog­re­de­nen zoals: als ik stop met roken ga ik vast zoveel sporten dat ik helemaal geen tijd meer heb om te roken. Ook stopt men best niet in tijden van talloze feestjes met over­vloe­di­ge alco­hol­con­sump­tie. En verder stopt men best niet met het idee dat het heus wel mee zal vallen.

Want zoveel staat vast: het valt niet mee. Nooit niet. Tenminste, niet als je al twintg jaar zo’n overtuigd roker bent als ik.

Deze keer heb ik het slim aangepakt. Eerst ben ik begonnen met buiten roken. Waar­schijn­lijk is dat in de winter een stuk effec­tie­ver, omdat het dan ronduit vervelend is om buiten te roken. Nu is het heel plezierig. Een beetje kijken naar de wuivende zon­ne­bloe­men, een beetje cicades ver­vloe­ken die onze kruiden opeten: allemaal heel fijn en relaxt.

Maar toch: buiten roken haalt al een heleboel gewoontes onderuit. Ik rook niet meer als ik computer, ik rook niet meer voor het slapen gaan, ik rook niet meer bij de tv en ik rook niet meer als ik stukkies tik. Dat scheelt een slok op een borrel, kan ik u vertellen.

De volgende stap die ik deze keer nam, was vies gaan roken. Dat wil zeggen shag (wat ze hier tábak noemen). Ik vind shag smerig, terwijl ik in de early days van mijn rook­car­ri­è­re vrij­wil­lig shaggies rolde. Heden ten dage ben ik een slechte roller, ik draai te strak en ik vind siga­ret­ten zonder filter sowieso heel vies. Hoewel het niet heel veel helpt, je raakt immers ook aan vieze dingen gewend (zie verder het feit dat ik überhaupt ooit ben begonnen), heeft het toch een positief effect. Al was het maar omdat ik goede hoop heb dat ik op een dag denk: dit is echt – heel – erg – vies.

Kortom: ik ben nog niet gestopt, maar ik ben wel ouder en wijzer en ik heb het idee dat ik mezelf in een deug­de­lij­ke afkick­pro­ce­du­re heb onder­ge­dom­peld. De komende weken, met veel stress, veel feestjes en veel vakantie is niet de periode om de laatste stap te zetten. Maar na de vakantie zal ik mijzelf eens een poepie laten ruiken. In de zin van dat ik dan stop en dan in staat zal zijn om poepies weer echt te ruiken.

Wegens appor­tee­r­angst gooi ik stokjes al sinds jaar en dag niet verder. Als esta­fet­te­lo­per zou ik al lang en breed gedis­kwa­li­fi­ceerd zijn, maar hee, het mag inmiddels wel duidelijk zijn: ik sport niet, ik rook.

9 reacties

  • Susane

    Of doe zoals ik. Neem een kind. Wat? Wel 2 en je bent in ieder geval zéker 2 x 9 maanden een niet‐roker. Kun je kijken “of het je bevalt”. Sja en dan komt hier het genante maar ohzo eerlijke gedeelte: ik kan niet wachten om mezelf te belonen voor het afzien van deze maanden én natuur­lijk de dreadful bevalling die as we speak zou kunnen gaan plaats­vin­den.
    Oh oh, wat heb ik zin om wat stoom af te blazen…
    Gr. ex‐ en aanstaand roker

  • Menck

    Je relaas is zo her­ken­baar. Anno nu rol ik ook shaggies. En straks hoop ik te stoppen middels acu­punc­tuur (reeds twee vrienden van me deden het zo, én met direct succes).

  • lilith

    Of lees gewoon Allen Carr, draai een knop om en stop. :) Neem het aan van iemand die meer dan tien jaar zwaar gerookt heeft: het is minder onmo­ge­lijk dan het lijkt, en het doet maar een week echt zeer. Als het in je hoofd goed zit volgt de rest ook, heb ik geleerd.

    Succes, alvast. :)

  • Zezunja

    @ Susanne: Dat lijkt me een wat rigou­reu­ze manier, hoewel ik moet bekennen dat ik het in deze context echt wel eens overwogen heb. Dat je later aan je kind vertelt: ‘Ja, mama moest stoppen met roken en toen heeft ze jou maar genomen.
    Ik ben heel benieuwd of ik na gedane arbeid ook weer zou gaan roken.

    @ Menck: Ik wens ons succes!

    @ Lilith: Die eerste week gaat vaak wel goed. Juist omdat ik incal­cu­leer dat die zwaar wordt, ben ik er op voor­be­reid. Het gaat bij mij vaak later fout. Het is al meer dan eens na maanden pas fout gegaan.
    *beseft dat ze tamelijk onver­be­ter­lijk is*
    En Allen Carr moet echt bij mij uit de buurt blijven. Oh, wat word ik opstandig van die aanpak.
    Maar toch bedankt voor de tip hoor. Dat van dat hoofd, daar zit natuur­lijk de crux.

  • Lope

    Eén van mijn hoofd­re­de­nen: het milieu. Denk aan al die siga­ret­ten­peu­ken die je in de vuilbak of op straat gooit. Da’s toch gewoon marginaal?

  • Ania

    Op een bepaald moment heb ik de klik gewoon gemaakt. Na een avond teveel drinken eten en roken, en de morning after voelde ik me een oude doos. Toen ben ik gestopt. De boek van Alan Carr heb ik ook gelezen. Maar ik heb meer aan mezelf gehad en ook niet tegen iedereen gezegd dat ik stopte, pas na een maand of zo. Omdat ik schrik had dat ik iedereen weer ging teleur­stel­len.
    Nu al bijna 3 jaren rookvrij. Al heb ik soms in depri tijden de fantasie van weer te gaan roken. En dan duik ik in de chips. En het resultaat is 10 kilo extra sinds stoppen met roken. (Al moet ik hierover ook eerlijk zijn en zeggen dat werken op bureaus, stil­zit­ten en depri zijn van jobs zeker instaan voor 8 van die kilo’s) :).
    Gewoon eens eerlijk zijn tegen jezelf. Wil ik dit? Ja of nee.. en beslissen. :)

  • karin

    Ben blij dat ik nooit heb gerookt en rook. Ik vind het negen van de tien keer smerig. Ex vriendjes die rookten? Ik merk toch dat het best vervelend is.

    Toch hou ik weer van rook in een kroeg. Of bij het uitgaan.

    ‘s Mor­gens­vroeg op het station iemand die niet bij een rookpaal rook uitsademt terwijl je net je bed uit bent? Best vies.

    Stoppen met roken? Ik heb vrienden die stoppen en beginnen en stoppen en beginnen. Dat het enorm stoer als het lukt, dat is een gegeven!

  • mike

    Er is echt hoop voor u zezunja, Van mijn 12e tot 35e levens­jaar zeer zware rookster geweest met enkele zeer serieuze en minder serieuze pogingen om te stoppen, is sinds 3,5 jaar mijn “knop” om en is ik een heuse niet rookster. Hoe? hoor ik u vragen, met ‘de opluch­ting’. In 1 dag, jawel. je rookt je de hele dag te pletter terwijl je infor­ma­tie tot je neemt en te horen krijgt “het is nu tijd voor uw een na laatste sigarét”. Is geloof ik ook door allan carr ont­wik­keld maar dat kan niet bommen, ik ben er vanaf! Trala die dom, en vrij, traladi mij…

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.