Tijd om 2006 de deur uit te toptienen (3)

De 10 kleine en de 10 grote mijlpalen van 2006

De 10 kleine
10. Weblog

Ik werd geno­mi­neerd voor twee Dutch Bloggies. Eindigde zelfs tussen Merel Roze en Geen Stijl op de shortlist. Had een fanclub bij de uit­rei­king. Maar het mocht niet baten. Liet daarop mijn blog maan­den­lang ver­slof­fen. Gaf ‘m ver­vol­gens een nieuw verfje. Zal ‘m ook in 2007 niet opdoeken.
9. Kerstboom
Ik heb bij de grootste kerst­boom­ha­ter van dit halfrond een kerstboom weten binnen te krijgen. Hij blijft hem hard­nek­kig de kamer­plant met de mooie lampjes noemen.
8. Huis­ka­mer­con­cert
Een huis­ka­mer­con­cert bij een vriendin deed me beseffen dat het zó moet. Met lieve vrienden inspi­re­ren­de dingen doen.
7. Ver­huis­lo­gis­tiek
Het is goed dat ik vroeger zoveel getan­gramd heb. De ver­hui­zing was zó strak gepland dat er bij geen van de ver­hui­zers een haartje scheef mocht zitten, want anders pasten we niet meer in het busje.
6. Klusjes
We schil­der­den kastjes met team spirit. Dat lukte. We beplakten plankjes met oude Kuifjes. Dat lukte. We boorden een gat in het verlaagd plafond voor de tv‐kabel. Dat lukte. We bouwden de aan‐ en afvoer van de droger om tot een aan‐ en afvoer van de afwas­ma­chi­ne. Dat lukte. We timmerden een vloer­vul­lend bureau in elkaar. Dat lukte. We instal­leer­den een kat­ten­luik­je. Dat lukte. ‘We’ betekent soms simpelweg ‘Yuri’.
5. Familie
Ik heb een schoon­fa­mi­lie uit duizenden, die ik – als ik dit jaar mijn eigen familie niet nog weer leuker was gaan vinden – zou bom­bar­de­ren tot leukste familie van het jaar.
4. Frans

Ik kende Frans. Ik kon me zelfs redelijk redden in het Frans. Ik had me namelijk al regel­ma­tig redelijk gered in het Frans. En toch en toch en toch is het fijn om alles nu eens goed te leren. Echt goed. Foutloos. Vloeiend. Ja. Het begin is er.
3. Kook­boe­ken
Ik had vijftien kook­boe­ken en Yuri had vijftien kook­boe­ken. Samen hebben we dertig kook­boe­ken. Dit jaar heb ik voor het eerst vaker dan één keer uit een kookboek gekookt.
2. De regelmaat van de dag
Wij spelen vadertje en moedertje in een rotsvast schema. Het maakt mij ziels­ge­luk­kig dat ik drie maal­tij­den per dag eet, op tijd naar bed ga en altijd vroeg opsta.
1. Het kat­ten­luik­je
Nadat de boze buurtpoes op de eerste dag een eeuwige nacht­mer­rie op het netvlies van Mike en Choco brandde, door vlak achter het door­zich­ti­ge luikje te gaan zitten, dachten we dat het nooit meer goed zou komen. Maar het grootste wonder van dit jaar is toch geschied: Mike en Choco gaan door het luikje.

De 10 grote
10. Coach
Ik was het eigenlijk al vergeten. Maar daarom was het zo goed. Het ging dit jaar ongemerkt beter met mij. Marina bedankt.
9. Sol­li­ci­te­ren
Sol­li­ci­te­ren voelde nooit eerder zó als vakantie. Ik sprak Frans en Engels, kwam in heu­vel­ach­ti­ge gebieden met veel bos. Ik winkelde in Brussel en bezocht het Europees Parlement. En onderweg genoot ik van de zon. Meedoen is belang­rij­ker dan winnen.
8. Huis verkopen
Voor het eerst verkocht ik in mijn uppie een huis. Met veel winst. Toen ik dat eenmaal gedaan had, kon ik de hele wereld aan.
7. Bandje opheffen
In 2005 begon ik een bandje dat ik in 2006 weer de nek omdraaide. Deze week neem ik de nummers voor de laatste keer op. Het is mooi (geweest).
6. Job opzeggen
Ik vind alles leuk, totdat het over is. Zo gaat dat met relaties en zo ging dat met mijn werk. Mijn ont­slag­brief werd een opluch­ting door alleen maar te bestaan.
5. Nieuw huis
Ik wenste ooit een huis met acht kamers. Nu heb ik er zeven, op een berg, met een tuin.
4. Schepen ver­bran­den
Je schepen achter je ver­bran­den is even au, maar het ruimt wel lekker op. En als het kwaad eenmaal is geschied en je had nog geen nieuwe schepen gebouwd, dan leid je auto­ma­tisch een bandeloos bestaan. Heel bevrij­dend. Het is fijn om alle goede doelen in Nederland te hebben opgezegd, maar nog geen Belgische te hebben, om maar iets te noemen.
3. Zelf­stan­di­ge worden
Soms droom ik dat ik een finan­ci­ëel en admi­ni­stra­tief natuur­ta­lent ben. En als ik dan wakker word, hoef ik sinds kort nooit meer te reizen om naar mijn werk te gaan.
2. Naar België verhuizen
Ze zijn beschaaf­der en saaier dan wij, maar misschien gaat dat wel samen. En in al hun stijfheid zie ik meer oprecht­heid en tem­pe­ra­ment, maar misschien ben ik nog naïef.
1. Samen­wo­nen
Ik woonde al eerder een paar keer samen of bijna‐samen, maar nimmer zat het zozeer als gegoten.

9 reacties

  1. Ik ben te moe om je log te lezen, maar wil je bij deze bedanken voor je com­pli­ment (nl. dat je me als con­cur­rent beschouwt ;)) en wil je een heel liefdevol, succesvol en fan­tas­tisch 2007 wensen!
    En morgen lees ik je stukkie ;)

  2. Annelieslies

    Ik word een een beetje warm van de kleine nr 5, en van alle ‘kleinen en groten’ samen in het bijzonder… Fijn jaar toe­ge­wenst Zezun­ja­zus!

    (en ben je al ooit eerst in de H&M gaan shoppen en dan in de Wibra? Dat gevoel krijg ik nu van de links naar je vroegere layout, no offence hoor, eerder een mega­com­pli­ment!) ;-)

  3. Zezunja, het lijkt mij dat je je leven behoor­lijk op de rails hebt. Het is fan­tas­tisch te lezen dat je met zovele dingen happy bent. Onge­loof­lijk moedig dat je al deze ver­an­de­rin­gen over had, voor jezelf, voor Yuri,… voor… En ik begrijp overigens volkomen wat je in hem ziet (en ik kan me gelukkig per­mit­te­ren dit te zeggen zonder dat ik virtuele veeg rond mijn oren krijg van u! :)

  4. Ted

    Z, een gouden tip voor 2007: neem de bus vanuit Leuven naar Bierbeek (duurt slechts 25 minuten) en van daaruit kan je zuid‐ en oost­waarts uren door een onbebouwd Vlaan­de­ren wandelen (bv. richting Hoe­gaar­den). En daar zouden nog wilde hamsters leven.

  5. Dit is wellicht het logje met de meeste links ooit. :) Een ver­dwaal­tocht door het afgelopen jaar. Het logje lezen kan op deze manier zomaar een halve dag in beslag nemen. Gelukkig is 2007 nog pril, ik heb alle tijd. En al waren Belgen rotzakken, dat accentje maakt alles wat ze zeggen zo lieflijk en onschul­dig. :)

  6. @ Esther: Dank en geen dank! ;)

    @ Anne­lies­lies: Nummer 5 was ook zo bedoeld.

    @ Lilimoen: Ja, wat een ver­o­ve­ring hè, die Yuri!

    @ Pascal: Zet ‘m op. We kunnen het.

    @ Ted: Dat is fijn. Een goede tip. Ik ben trouwens wel eens in Bierbeek bij iemand op bezoek geweest, maar nog niet gaan wandelen in die omgeving.

    @ Wenz: Ik ben altijd blij als mensen door­klik­ken. Dank je wel en houwen zo!
    En ja, dat accent is mij zeer dierbaar.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.