Zezunja speelt winkeltje

Goed, u wacht natuurlijk op de afloop van de cliffhanger. Maar ja, u wacht natuurlijk ook nog op de afloop van De Engelsman, De Wildebras en De Goede Vriend. En op de afloop van mijn debuutroman. Dus in het licht van alle urgente dingen in de wereld kan de afloop van de latex handschoentjes best even wachten.

Al was het maar omdat ik de afgelopen dagen wegens mooi weer én een nieuwe hobby in het geheel niet aan schrijven heb gedacht. Of wacht, nee, dat is gelogen. Ik denk er altijd aan, aan dat schrijven, ik denk altijd aan u die met smart wacht tot ik weer een stukje plaats. Heusch. Met schuldgevoel. Maar ik moet van mezelf denken: jammer dan… En dat lukt.

Maar die nieuwe hobby zeg, dat is me wat. Het heet ‘winkeltje spelen’ en het kwam zo: vorige week schreef iemand een reactie op mijn oude weblog en die was als volgt:

hi, ik weet niet of dit de juiste plek is om dit vertellen maar ik ben van Belgie en mijn collega en ik hebben schilderijtjes gemaakt van jullie leuke tekeningetjes. We hebben ze opgehangen in onze gang en het maakt het geheel super gezellig.
Ik ga in september bevallen en ben van plan om eigen geboortekaartjes te maken. ik ga het tekeningetje ‘de lachende man aan de zijlijn’ (een ooievaar met een baby) gebruiken. Moesten jullie nog superideetjes hebben voor een tekstje of andere leuke tekeningetjes kunnen sugereren: altijd meer dan welkom!
veel succes verder!!!!!
door: Lies

Welnu, ik las de reactie en ik werd overvallen door ambivalentie. Eerst was ik gevleid. Ik bedoel: ik weet dat de tekeningetjes in de smaak vallen, maar dat mensen er printjes van maken en die ophangen, dat is een mooi tastbare vorm van populariteit. Dat er ergens in het Vlaamse een werkplek is die opgevrolijkt wordt door mijn De Een en De Ander, dat vind ik een leuk idee dat ik graag langdurig door mijn hoofd laat spelen.

Maar ik was ook pissig. Damn, er staat toch duidelijk een auteursrechtenmelding op mijn oude weblog. Er staat toch duidelijk dat niets mag worden verveelvuldigd et cetera. En dan denkt zij dat ik dat leuk vind? Dat ik het leuk vind dat iemand die een reactie eindigt met godbetert vijf uitroeptekens mijn plaatjes steelt? Iemand die daar ook nog voor uitkomt? Shit. Verdoeme.

Maar vervolgens werd ik natuurlijk kwaad op mezelf. Want waarom steelt zij die plaatjes? Omdat het kan! Omdat ik zo naïef ben geweest die dingen op internet te zetten zonder watermerk en zonder copyrightmelding in de afbeelding. Omdat ik zo stom was om te denken dat mensen die plaatjes alleen leuk vinden om naar te kijken. En misschien om er af en toe iets aardigs over te zeggen, om mij een goed gevoel te geven. Ik voelde me plots de grootste naïeveling op aarde.

Dus ik heb eerst twee zakken chips leeggegeten, waarna ik een plan de campagne voor mezelf opstelde. Die plaatjes moeten eraf, want als iemand die plaatjes op geboortekaartjes zet dan moet ik dat zijn. Of mijn lief, maar die heeft dat al gedaan. De ooievaar staat al op een geboortekaartje, dus Lies: zo origineel is het niet.

Maar goed, die plaatjes moeten eraf. Daarna een watermerk erop. En dan mogen ze weer op internet. En dan? Ja dan moet ik het feit dat mensen ze willen hebben maar gewoon uitbuiten, toch?

Dus ik besloot tot een winkeltje. Mijn eigen De Een en De Ander-toko. Maar dat viel nog niet mee, want toen ik de plaatjes destijds tekende, was het slechts de bedoeling dat ze mijn stukjes opvrolijkten. Daarvoor was 250×250 pixels en 72 dpi meer dan genoeg. Maar voor een mooie afdruk op een mok (want daar gaat het om, kijk maar) moeten ze minstens 200 dpi zijn. En voor een afbeelding op een tas of een poster moeten ze minstens 2000×2000 pixels groot zijn. En ik ben geen vormgever of tekenaar, dus voor mij is zoiets héél moeilijk.

Hoe dan ook: het is gelukt. Met behulp van Photoshop, Illustrator en mijn geliefde heb ik alle plaatjes aangepast en ze op allerlei mokken en strings geplakt. Het winkeltje is bijna klaar en ik heb een nieuwe hobby: winkeltje spelen.

Om de grote versies te kunnen laten zien, moet ik eerst nog overal een watermerk opzetten. Bovendien moet ik nog uitzoeken bij welke oude stukjes er De Een en De Anders staan, zodat ik die er kan afhalen. Dus hoewel het mooie weer is verdampt, ben ik nog wel even zoet met andere dingen dan schrijven.

Edoch, vanaf volgende week is de winkel van Het Eiland Neus geopend. Tot die tijd kunt u uw geld verbrassen bij Dagmar in haar Cryptia-winkeltje. Maar hou nog wat liquide middelen over voor het Yawn-kussen of het Ziziz Tievie-jekkie. En klik even op het plaatje hierboven. Dan heb ik het niet voor niets gewatermerkt.
Goed? Dat is dan afgesproken.