Zezunja speelt winkeltje

Goed, u wacht natuur­lijk op de afloop van de cliff­han­ger. Maar ja, u wacht natuur­lijk ook nog op de afloop van De Engelsman, De Wildebras en De Goede Vriend. En op de afloop van mijn debuut­ro­man. Dus in het licht van alle urgente dingen in de wereld kan de afloop van de latex hand­schoen­tjes best even wachten.

Al was het maar omdat ik de afgelopen dagen wegens mooi weer én een nieuwe hobby in het geheel niet aan schrijven heb gedacht. Of wacht, nee, dat is gelogen. Ik denk er altijd aan, aan dat schrijven, ik denk altijd aan u die met smart wacht tot ik weer een stukje plaats. Heusch. Met schuld­ge­voel. Maar ik moet van mezelf denken: jammer dan… En dat lukt.

Maar die nieuwe hobby zeg, dat is me wat. Het heet ‘winkeltje spelen’ en het kwam zo: vorige week schreef iemand een reactie op mijn oude weblog en die was als volgt:

hi, ik weet niet of dit de juiste plek is om dit vertellen maar ik ben van Belgie en mijn collega en ik hebben schil­de­rij­tjes gemaakt van jullie leuke teke­nin­ge­tjes. We hebben ze opge­han­gen in onze gang en het maakt het geheel super gezellig.
Ik ga in september bevallen en ben van plan om eigen geboor­te­kaart­jes te maken. ik ga het teke­nin­ge­tje ‘de lachende man aan de zijlijn’ (een ooievaar met een baby) gebruiken. Moesten jullie nog supe­ri­dee­tjes hebben voor een tekstje of andere leuke teke­nin­ge­tjes kunnen sugereren: altijd meer dan welkom!
veel succes verder!!!!!
door: Lies

Welnu, ik las de reactie en ik werd over­val­len door ambi­va­len­tie. Eerst was ik gevleid. Ik bedoel: ik weet dat de teke­nin­ge­tjes in de smaak vallen, maar dat mensen er printjes van maken en die ophangen, dat is een mooi tastbare vorm van popu­la­ri­teit. Dat er ergens in het Vlaamse een werkplek is die opge­vro­lijkt wordt door mijn De Een en De Ander, dat vind ik een leuk idee dat ik graag langdurig door mijn hoofd laat spelen.

Maar ik was ook pissig. Damn, er staat toch duidelijk een auteurs­rech­ten­mel­ding op mijn oude weblog. Er staat toch duidelijk dat niets mag worden ver­veel­vul­digd et cetera. En dan denkt zij dat ik dat leuk vind? Dat ik het leuk vind dat iemand die een reactie eindigt met godbetert vijf uit­roep­te­kens mijn plaatjes steelt? Iemand die daar ook nog voor uitkomt? Shit. Verdoeme.

Maar ver­vol­gens werd ik natuur­lijk kwaad op mezelf. Want waarom steelt zij die plaatjes? Omdat het kan! Omdat ik zo naïef ben geweest die dingen op internet te zetten zonder watermerk en zonder copy­rightmel­ding in de afbeel­ding. Omdat ik zo stom was om te denken dat mensen die plaatjes alleen leuk vinden om naar te kijken. En misschien om er af en toe iets aardigs over te zeggen, om mij een goed gevoel te geven. Ik voelde me plots de grootste naïe­ve­ling op aarde.

Dus ik heb eerst twee zakken chips leeg­ge­ge­ten, waarna ik een plan de campagne voor mezelf opstelde. Die plaatjes moeten eraf, want als iemand die plaatjes op geboor­te­kaart­jes zet dan moet ik dat zijn. Of mijn lief, maar die heeft dat al gedaan. De ooievaar staat al op een geboor­te­kaart­je, dus Lies: zo origineel is het niet.

Maar goed, die plaatjes moeten eraf. Daarna een watermerk erop. En dan mogen ze weer op internet. En dan? Ja dan moet ik het feit dat mensen ze willen hebben maar gewoon uitbuiten, toch?

Dus ik besloot tot een winkeltje. Mijn eigen De Een en De Ander‐toko. Maar dat viel nog niet mee, want toen ik de plaatjes destijds tekende, was het slechts de bedoeling dat ze mijn stukjes opvro­lijk­ten. Daarvoor was 250x250 pixels en 72 dpi meer dan genoeg. Maar voor een mooie afdruk op een mok (want daar gaat het om, kijk maar) moeten ze minstens 200 dpi zijn. En voor een afbeel­ding op een tas of een poster moeten ze minstens 2000x2000 pixels groot zijn. En ik ben geen vormgever of tekenaar, dus voor mij is zoiets héél moeilijk.

Hoe dan ook: het is gelukt. Met behulp van Photoshop, Illu­stra­tor en mijn geliefde heb ik alle plaatjes aangepast en ze op allerlei mokken en strings geplakt. Het winkeltje is bijna klaar en ik heb een nieuwe hobby: winkeltje spelen.

Om de grote versies te kunnen laten zien, moet ik eerst nog overal een watermerk opzetten. Bovendien moet ik nog uitzoeken bij welke oude stukjes er De Een en De Anders staan, zodat ik die er kan afhalen. Dus hoewel het mooie weer is verdampt, ben ik nog wel even zoet met andere dingen dan schrijven.

Edoch, vanaf volgende week is de winkel van Het Eiland Neus geopend. Tot die tijd kunt u uw geld ver­bras­sen bij Dagmar in haar Cryptia‐winkeltje. Maar hou nog wat liquide middelen over voor het Yawn‐kussen of het Ziziz Tievie‐jekkie. En klik even op het plaatje hierboven. Dan heb ik het niet voor niets gewa­ter­merkt.
Goed? Dat is dan afge­spro­ken.

22 reacties

  1. Toch ben ik ervan overtuigd dat deze mevrouw je hiermee een mooi com­pli­ment wilde maken. Niet iedereen is tenslotte bekend met de neteti­quet­te…

    Het winkeltje van Dagmar was al een feest… nu jij ook nog! Ik ben benieuwd.

  2. Dit is GEWELDIG nieuws!!!! Ik zat er eigenlijk al op te wachten. Ik ben super‐fan van je teke­nin­ge­tjes (van de rest ook, maar dat wist je al). Ik kan er uren naar kijken. Hoe dan ook… ik ben klant,… vaste klant wellicht als onze ver­bou­win­gen achter de rug zijn. Gaat je winkeltje via internet of via een etalage? Ik ben geïn­te­res­seerd in t‐shirts met je mannetjes,… komen die er ook? Ik word hier helemaal hyper van… Wii­i­i­i­i­i­i­i­haaaaaaaaaa!!!
    Off topic: deze week kleur ik de bloe­me­tjes,… ik koop straks verf: rood, geel en/of oranje. ;-)

  3. @ Marina: Je hebt gelijk hoor. Ik denk dat niet alleen ik naïef ben, maar zij ook. En toch flipte ik er een beetje van. Van mezelf vooral.

    @ Lilmoen: *werpt kal­me­ringspii­letje toe* Haha. Dank je wel. Een klant, een klant!
    En: kom even kof­fie­drin­ken als je de bloe­me­tjes gaat schil­de­ren.

    @ Bloxx: Dat zijn wel tien uit­roep­te­kens. Dan mag je niks bij mij kopen. Dat staat in de regle­men­ten.

    @ Dagmar: Sjeblief.

    @ Peter: Niet ineens samen­han­gend gaan worden hè? Tradities zijn er om in ere te houden. En je hebt nog gelijk ook, vandaag. Ik ga de rest van de plaatjes er gauw afhalen.

  4. Con­sta­teer met me mee dat ik het boze kwaad niet op deze wereld heb gezet en dan is het triestig hoor op die manier zo gelijk krijgen van jou , een ander met een veel cre­a­tie­ve­re geest. Ja, dat erken ik grif, zonder reserve.
    Ik word er alleen zo mottig van, niets wordt de ander gegund. lijkt wel. Onder pro­gres­sie­ven nog wel, zij die zo ruim­har­tig lijken. Jaloezie stinkt niet voor nix naar zure pruimen.

  5. ai, hier de Lies die de con­tro­ver­se gestart is. volledig ter goeder trouw en vanuit mijn enthou­si­as­me dan nog wel. Ik ben even stil van de reactie want ik was me echtig waar van geen kwaad bewust. Het spijt me echt dat ik je zo boos gemaakt heb… (zonder uit­roe­pings­te­kens deze keer, want ook daarvan was ik me niet bewust dat het iemand kon irriteren, of toch niet als het iets positiefs wil bena­druk­ken). Ja, ik ben echt perplex en wil respect voor je reactie opbrengen hoor. Maar vind je het echt een probleem als ik dat teke­nin­ge­tje gebruik? Want nu geniet ik er niet meer helemaal van. Misschien moet ik het dan maar wat aanpassen maar dat zal waar­schijn­lijk ook niet echt de bedoeling zijn? In elk geval: mijn excuses maar ik vond het echt zo mooi en wou je even bedanken. Dat was eigenlijk het enige.
    in elk geval: veel succes gewenst.

  6. Hoi Lies,

    Ik snap dat je geschrok­ken bent. Enerzijds is mijn kwaadheid een stijl­mid­del. Voor een stukje als dit is het leuker als ik hard van leer trek. Ander­zijds vind ik echt dat mensen mij eerst toe­stem­ming moeten vragen voor het gebruik van mijn teksten en plaatjes.

    Ik weet dat veel mensen zich niet bewust zijn van auteurs­recht en dat dat doorgaans geen kwade opzet is, maar tege­lij­ker­tijd wil ik – mede door mijn beroep – mensen wel bewust maken van het gees­te­lijk eigendom van teksten en afbeel­din­gen.
    Hoe dan ook, echt heel boos ben ik niet en inmiddels heb ik ook mijn teleur­stel­ling weg­ge­slikt.

    Over die uit­roep­te­kens: dat is een heel per­soon­lij­ke afkeer van het misbruik van uit­roep­te­kens. Zelfs één uit­roep­te­ken vind ik vaak al onzinnig. Als je goed schrijft komt de over­tui­gings­kracht uit je woorden en niet uit de lees­te­kens. Meerdere uit­roep­te­kens is mijns inziens echt ont­sie­rend, al was het maar omdat het gemeen­goed is onder bree­zah­taal­ge­brui­kers.
    Zie daarvoor ook dit.

    Tot slot: mail mij als je een van de plaatjes graag wil gebruiken (hiernaast, rechts, staat een mail­for­mu­lier­lin­kje).
    Wat mij betreft is de voor­naams­te voor­waar­de als mensen mijn plaatjes willen gebruiken dat ik ze per­soon­lijk toe­stem­ming geef en dat mijn naam en of website erbij vermeld worden.

    Zand erover?

  7. Je hebt wel gelijk Zezunja, ik pluk ook rustig hier en daar een plaatje als die bij mijn logje past. Maar inderdaad is dat niet netjes.… het is zo gemak­ke­lijk hè? Je klikt een keer en hij staat op je peecee.
    Ik zal mijn leven beteren.

    Hoop ik.

  8. @ Soes: Ik weet hoe argeloos je met die dingen kunt omgaan hoor. Ik was jarenlang zelf een inter­net­plaat­jes­dief. Maar ik vind het van bepaalde plaatjes inderdaad niet leuk, tenzij met toe­stem­ming.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.