Zoek de zeven ver­schil­len

‘Ik heb een hoelahoep gekocht’, zei ik.
‘Ik ook’, zei mijn moeder.
‘Voor drie euro’, ging ik onver­stoor­baar verder.
‘Ik ook’, zei mijn moeder.
‘Bij Bart Smit’, zei ik.
‘Ik ook’, zei mijn moeder.
‘Met zo’n roze glimmende band eromheen’, zei ik.
‘Ik ook’, zei mijn moeder.
‘En met rijst erin’, zei ik.
‘Ik ook’, zei mijn moeder.
‘Ik sjouwde er de hele stad mee door’, zei ik.
‘Ik ook’, zei mijn moeder.

‘En veel aanspraak dat ik had! Ik kreeg om de haverklap com­men­taar, vragen, nos­tal­gi­sche verhalen met jeugd­sen­ti­ment’, zei mijn moeder.

Ik zweeg. Ziedaar het grote verschil tussen Amsterdam en Leuven. Dat zit ‘m niet in het soort cadeau­tjes dat je koopt, want die zijn kennelijk hetzelfde. Evenmin zit het ‘m in de winkels. Hema, Blokker, Bart Smit, Kruidvat, Hun­kemö­l­ler: allemaal in beide steden te vinden.
Het zit ‘m in de aanspraak, de grote bek, de out­go­ing­ness. Het zit ‘m in de mensen.

13 reacties

  1. JeroenJosMaarten

    Zit het ‘m ook niet in het feit dat jouw moeder met een hoelahoep een iets wat vreemder zicht is dan jij met een hoelahoep? Als je een 50+ dame ziet rondlopen met een hoelahoep in Amsterdam (druk­druk­druk­druk), dan is dat vreemd, eigen­aar­dig, etc. Als je een jonge griet hetzelfde ziet doen, dan zorgt dat voor minder bekijks, zeker in stu­den­ten­stad Leuven.
    Maar je hebt natuur­lijk gelijk, vlamingen bemoeien zich zelden met andermans zaken…een grote faux pas.

  2. Hm, ik heb juist de omge­keer­de ervaring. In mijn beleving zijn Zui­der­lin­gen -welke dan ook- juist veel losser, out­go­in­ger en zullen ze juist eerder een lollige grap maken over een hoepel. En er dan meteen bij vragen of je ook zin in een biertje hebt, mee gaat naar een feest of de kroeg of helpt de car­na­vals­wa­gen bouwen.

  3. Maar als je in Leuven met een hoelahoep, een hoepel over straat loopt dan kijken de mensen toch? Ze zeggen niks, maar de manier waarop ze kijken verraadt vaak sympathie. Wat leuk dat zij met een hoepel rondloopt. Het valt mij telkens op, dat soort blikken.

  4. Ik heb er nog eens over nagedacht en aller­eerst moet vermeld dat het zinloos is om ver­ge­lij­kin­gen te maken tussen Zui­der­lin­gen en Noor­de­lin­gen. Een Amster­dam­mer is geen Noor­der­ling, in elk geval niet zoals een Fries of zo. Bovendien ken ik geen enkele andere plaats in Nederland óf België waar men zo outgoing is als in Amsterdam.
    Ten slotte word ik hier in Leuven nooit aan­ge­spro­ken op straat, in Amsterdam was dat aan de orde van de dag. Dus zonder nou te gene­ra­li­se­ren, zou ik willen zeggen dat ik feitelijk kan vast­stel­len dat men in Leuven niet zomaar tegen iemand aan­bab­belt.
    En nog één ding: ook in een ‘jong ding met hoelahoep’ zou men in Amsterdam aan­lei­ding zien om zijn mond open te doen, ook al is dat minder merk­waar­dig dan een 50+-mama.

  5. O ja, en nog even over Lilimoen’s opmerking. Ik weet niet of het een oordeel is dat gunstig uitvalt voor de Amster­dam­mers hoor. Want een grote bek een pluspunt vinden, is heel per­soon­lijk, volgens mij.

  6. stien

    als ik het ver­haal­tje lees, krijg ik toch meer zin om in amsterdam te wonen dan in leuven. het ligt echt wel aan de amster­dam­mers! ik nam een keer de tram van amstel­veen naar het centrum van amsterdam en toen ik uitstapte was alles goed. na een grote benauwd­heid, eindelijk weer zuurstof. zoals je zegt: nergens anders zo’n sfeer als in amsterdam. waarom gaan jullie niet daar wonen?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.