Colofon

Dit was de Over mij  in 2008.

Dé Zezunja?

Ik besloot er niet langer doekjes om te winden. Een lifelog, zoals dit zo mooi heet, is natuur­lijk niets anders dan een virtueel per­so­na­li­ty magazine. Ik lach heel hard om al die mega­lo­ma­ne pro­ject­jes van de Oprahs, de Lindas, de Goedeles en de Jean Maries onder ons, maar onder­tus­sen zijn wij life­log­gers natuur­lijk geen haar beter. Vandaar en daarom. U mag zelf bepalen of u hier met een parodie of met een pre­ten­ti­eus en nar­cis­tisch medium te maken heeft.

De naam Zezunja bedacht ik toen ik eind jaren negentig als toverende koningin in een rtmmorp (real time massive mul­ti­play­er online role­playing game) een mooie naam nodig had: Queen Zezunja the Sorceress.
Inmiddels is de koningin online vergroeid met mijn ware aard. Ze diende als masker om vieze woorden te webloggen, als schijn van exotiek – om te verbergen dat de schrijver dezes met klompen aan geboren was en als middel om in de begin­ja­ren anoniem te blijven. Inmiddels is de ano­ni­mi­teit opgeheven, de magie verwaterd en is Zezunja gewoon het ® van Maartje Luif.

Redactie:


De ver­ant­woor­de­lijk uitgever
De ver­ant­woor­de­lijk uitgever in mij is een lamzak. Ze heeft geen enkel ver­ant­woor­de­lijk­heids­ge­voel en ligt graag met haar benen op tafel. Ze is vies van commercie op weblogs, omdat weblogs volgens haar direct minder inte­res­sant zijn als er com­mer­ci­ë­le motieven achter zitten. Kortom: een uitgever van niks dus.


De hoofd­re­dac­teur
De hoofd­re­dac­teur in mij is een gespleten per­soon­lijk­heid. Ze houdt van voluit, niet rond de pot draaien, hart en ziel op tafel en schrijven maar. Tege­lij­ker­tijd is de hoofd­re­dac­teur ook ver­ant­woor­de­lijk voor de BV Maartje Luif en Het Eiland Neus, wat soms vereist dat de handrem op de ont­boe­ze­min­gen wordt gezet. Een opdracht­ge­ver waar ik in ‘n pen­nen­streek een kari­ka­tuur van maak, zal misschien niet meer met me willen samen­wer­ken. De hoofd­re­dac­teur vraagt zich eeuwig af welke van haar per­soon­lijk­he­den het zal winnen. We houden u op de hoogte.


De redacteur
De redacteur in mij is de grond­leg­ster van het weblog. Het is de schrijf­ster die een publiek zocht, die nieuws­gie­rig was naar wat het sijberse te bieden had. Het is de let­ter­knecht van de redactie, en zoals het een goed knechtje betaamt: degene die het hardste werkt.


De vormgever
De vormgever in mij is een goed­be­doe­len­de amateur met hoog­ge­gre­pen ambities en twee meter tijd­schrif­ten van zestig jaar geleden. De vormgever in mij is een auto­di­dact die niets efficiënt en kloppend kan aanpakken, maar die wel tevreden is over het eind­re­sul­taat. Het is niet eenvoudig om een beeld­den­ker met geringe kennis van Photoshop te zijn.


De eind­re­dac­teur
De eind­re­dac­teur in mij is bijna altijd aan het lummelen. Op Het Eiland Neus loopt ze de benen uit haar lijf, maar op dit weblog zit ze een beetje uit haar neus te eten onder het motto: het moet wel leuk blijven. Ze is feilbaar, maar zodra er harde valuta tegenover staat, wordt ze uit­zon­der­lijk pie­te­peu­te­rig.


De fact­chec­ker
De fact­chec­ker in mij is non­cha­lant op dit weblog. Ze haalt haar neus op voor feiten en cijfers. In het echte leven is ze voor de grootst mogelijke zorg­vul­dig­heid, maar op dit weblog gooit ze er met de pet naar. Woorden vinden nou eenmaal hun eigen weg. Met als gevolg dat de moeder van de fact­chec­ker regel­ma­tig aan de telefoon hangt om een en ander recht te zetten.

Vaste mede­wer­kers:


De omnivoor
De alleseter in mij houdt van The Car­pen­ters en Boer zoekt Vrouw, maar ook van Eagles Of Death Metal en sti­let­to­hak­ken van 14 cen­ti­me­ter. De omnivoor in mij schrijft over bio­lo­gisch eten en afval­schei­ding, maar ook over drugs­smok­kel en over de hele dag in pyjama zitten. Ze zal lezers van beden­ke­lijk allooi lokken.


De aarzelaar
De aarzelaar in mij is zelden uit­ge­no­digd, maar ze steekt vaak de kop op. Dan zet ze vraag­te­kens bij elk stukje en roept ze uit dat ‘niemand daar toch geïn­te­res­seerd in is!’, met als gevolg dat dit weblog soms ineens op zijn gat kan liggen. Ze is de huistwij­fe­laar en een ware par­ty­cras­her. Hoed u voor de aarzelaar in mij!


De huis­ge­no­ten
De huis­ge­no­ten zijn de vaste bronnen van dit weblog. We checken hun infor­ma­tie door bij een andere huis­ge­noot na te gaan of hetgeen ze gezegd hebben wel echt klopt. De huis­ge­no­ten maken het webloggen soms onmo­ge­lijk met hun niet aflatende bedelarij, maar tege­lij­ker­tijd vormen ze een bron van inspi­ra­tie.


De moderator
De moderator in mij is uit het milde hout gesneden. Alleen spammers en als-onschuldige-lezer-vermomde-spammers krijgen een slagboom op hun kop. Vrijwel alle andere lezers mogen zeggen wat ze willen, zelfs als dat niet in het hal­le­lu­ja­koor past.


De postkamer
De postkamer in mij is van het blije soort. De afdeling zet feest­muts­jes op wanneer de brie­ven­bus kleppert. Het credo: post moet je vieren. Maar helaas vertoont de postkamer in mij uit­stel­ge­drag. De afdeling zit de hele dag een beetje te gras­dui­nen achter de computer, feest­muts­jes in de aanslag, maar een beetje bijtijds op kat­te­bel­le­tjes reageren: ho maar. Soms slaat de ijver toe, maar van tevoren is niet te voor­spel­len wanneer dat moment aanbreekt.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.