De site is eindelijk af

hier hoort het logo van Het Eiland Neus te staan

Dames en heren, mijn compagnon en ik zouden het heel tof vinden als u even op de website van Het Eiland Neus gaat kijken. Hij – is – af!

(wat ook inhoudt dat ik hier weer wat meer kom buurten)

Update: Gisteren alles gecheckt en elke browser was perfectly fine. Nu blijkt IE 7.0 er toch een rommeltje van te maken. Ik wil dus iedereen die Internet Explorer 7.0 heeft vragen morgen pas de site te bezoeken. Of download Firefox (dat is sowieso ver­stan­dig). Merci en I’ll keep you on the height!

En nog een Update: De tekst in de meeste pagina’s is weer terug (mijn lief kan toveren met stukjes code die hij zelf ook nog nooit heeft gezien). Nu hebben mensen met IE 7.0 alleen nog rare grote letters in de brood­tekst en malle brede witregels. Welaan, dat lost de tovenaar aan mijn zijde ook wel weer op. Heb geduld en hou van ons!

23 reacties

  1. Wow, knap hoor. Indruk­wek­kend ook wat jullie allemaal doen… Jullie lijken wel multi‐inzetbaar ;-)
    Wat ik wel beetje gek vind: ik lijk nergens jullie namen terug te vinden…

  2. Ieuw, er zou toch niet nog steeds iets mis zijn?
    Boven elke stukje zou onze naam moeten staan en op ‘Over Het Eiland Neus’ staat een foto waarop je kan klikken naar onze ‘bio’ en tot slot kun je bij élk stukje door­klik­ken naar onze te huur‐pagina waar je al onze naam‐ en adres­ge­ge­vens én ons ster­ren­beeld vindt (dat laatste is niet waar, maar het klonk zo leuk).

    Voor het overige: hart­stik­ke dankjewel!

  3. Tjon­ge­jon­ge­jon­ge wat was ik daar al lang nieuws­gie­rig naar. Elke keer weer klikken op het neusje, elke keer weer bot vangen. :-)

    Nu staat hij er dan. Vluchtig doorheen geklikt, kan er nog niet heel veel over zeggen, wil ik nog wel proberen te doen, maar die reactie is nog even onder con­struc­tie. :-)))

  4. Haha, en dan acht maanden wachten zeker, net als wij (erger ik zag dat ik in mei vorig jaar schreef dat de link van de website bijna beschik­baar zou zijn, het is nu juni – dertien maanden later).
    Terwijl ik juist naar jouw reactie nieuws­gie­rig ben. Ik bereid me voor op het ergste, want jij was dolblij toen ik op zezunja.nl mijn vorige lay‐out overboord gooide ‘te veel lijntjes’ zei je. Dan kan je bij Het Eiland Neus je hart ophalen – kuch: één en al lijntjes en kadertjes. Het is je vast een doorn in het oog.
    Maar wij vinden het mooi en praktisch… :P (nu al in de ver­de­di­ging, gheghe)

  5. Ik vind ‘Het Eiland Neus’ een fan­tas­ti­sche naam. Over websites heb ik weinig (belegen) kaas gegeten … alleen spijtig dat maar één derde van mijn scherm gevuld wordt met de eigen­lij­ke site.

  6. Okee, een gewogen reactie.

    Het Eiland Neus is inderdaad een prachtig surreële naam, goed gekozen ook vanwege wat jullie inhou­de­lijk kunnen waarmaken. Stop een ervaren jour­na­lis­te met spran­kel­pen in een pan met de algehele gek­kig­heid die Yuri heet, en daar komen dit soort omeletten uit. Smakelijk.

    Ik vind het mooi hoe de site op vele plekken een beetje uit de band springt. Zodra het al te veel op iets com­mer­ci­eels begint te lijken, zodra het serieus dreigt te worden, trekt een van jullie een streepje door de rekening. Zoals gezegd, dat past bij een clubje dat tekst, beeld EN theater aan de man brengt.

    Een gevaar­lijk spelletje natuur­lijk, want uit­ein­de­lijk wil je wel degelijk serieus genomen worden. Gelukkig com­pen­se­ren jullie de zelfspot met vak­tech­nisch prima port­fo­lio­werk. Dan kún je het ook maken.

    Je doet dus een belofte (wij zijn zeer creatief, non­con­for­mis­tisch, grappig en eigenwijs) en die maak je visueel waar. Sterk.

    Dat de vorm­ge­ving mij niet aan­spreekt, is niet belang­rijk. Je hebt twee soorten ontwerp. Klassieke ont­wer­pers halen weg tot er niets meer weg te halen valt. Barokke ont­wer­pers voegen toe tot er niets meer bijkomt. Ik ben het eerste Yuri is glansrijk het tweede.

    Hoogstens dit; door alle drukte geef je bezoekers een overdaad die niet in alle gevallen werkt. Als ik met de simpele vraag ‘wil ik het eiland inhuren?’ binnenkom, laat je me enigszins aan mijn lot over. Je zou wat meer kunnen sturen, al realiseer ik me dat ook dat een keuze is. Toch is het nu ook een vorm van kijk eens wat wij allemaal kunnen – de enorme rij bij sitemap is exem­pla­risch. Wat is beter? Wij kunnen alles, of wij kunnen dit, dit en dit?
    Is het geloof­waar­dig dat je met zijn tweeën zowel cursussen als weblogs, zowel scripts als theater, etc, etc, etc, maken? Als ik me voorstel dat ik bij­voor­beeld een script nodig heb, zal ik dan niet aarzelen of ik niet liever iemand in de arm neem die zich daarop spe­ci­a­li­seert? Nogmaals, het is een kwestie van keuze. Maar er bekruipt me wel een gevoel van pfffft, is er ook iets wat ze NIET doen? :-)

    Ander minpuntje vind ik de rijmdwang van de wie-wat-waar-waarom-intro’s. Wordt eigenlijk al snel een beetje flauw. Terwijl een van jullie grootse krachten (retegoeie weblogs maken) dat helemaal niet nodig heeft.

    Conclusie: mooi gemaakt, geniale naam en logo, maar zet de inhoud nog even op de pan en laat hem wat indikken. ;-)

    Bart

  7. Hah, daar is‐ie, de reactie. Ik ben een beetje stil van alle com­pli­men­ten, daar maak ik dus nood­ge­dwon­gen weinig woorden aan vuil: dank je wel.

    Over de overdaad in dingen én de totaal niet onder­koel­de toon in de wie‐wat‐waar‐stukjes (ook een soort van overdaad):
    Je hebt natuur­lijk gelijk dat het overdadig is, maar ik heb wel wat redenen om dat als voordeel te zien.
    Ten eerste denk ik dat googlende mensen vaak op één postje terecht­ko­men, die zien de rest niet en komen tóch bij ons terecht. Dat postje zelf moet dan enorm prik­ke­lend zijn. Die mensen worden eerder gelokt dan afge­sto­ten door leuke taal, denk ik. Leuke zinnetjes in de samen­vat­ting van Google kunnen helpen, want dan is de eerste stap gezet. En die is belang­rijk.

    Ver­vol­gens, kan het ze misschien gaan duizelen als ze gelijk op de sitemap zouden klikken, maar dan zien ze het rijtje rubrieken ónder de sitemap en daarin staat ver­moe­de­lijk precies het woord dat ze zoeken (jour­na­lis­tiek, vorm­ge­ving, theater, whatever). Als ze een kadootje willen, klikken ze op kadootjes en krijgen ze alleen maar kadootjes. Dat is over­zich­te­lijk.

    De sitemap staat misschien iets te prominent op de pagina, die is niet zo belang­rijk, dus misschien moeten de rubrieken bóven de sitemap, maar als je ‘m elders zet, heb je weer een beeld­ele­ment dat zich onder­scheidt, die zijbalk is juist mooi sober gebleven en de footer en header ook. Maar goed die sitemap minder belang­rijk maken, is misschien een optie.

    En over de veelheid aan dingen die we doen: misschien dat we de mensen die het niet begrijpen inderdaad afschrik­ken. Maar er zijn ook mensen die gelijk zien dat je als jour­na­list én muzikant én hoes­jes­ont­wer­per vast een don­der­sleu­ke muziek­kwis in elkaar kunt knutselen. En die mensen zullen die muziek­kwis dan om dà­é reden sneller bestellen.

    Heel veel van onze werk­zaam­he­den hangen op de een of andere manier samen en het zou onzinnig zijn om dan een heel beperkt beeld te geven.

    Ik kan zo nog wel even doorgaan om aan te geven waar die com­bi­na­ties juist voor mensen de doorslag zouden kunnen geven, maar er zijn ook aardsere redenen, zoals: hoe meer aanbod, hoe meer markt­po­ten­ti­ëel en aangezien we momenteel nog te weinig inkomsten kunnen verdienen met minder aanbod en nog niet weten wat het leukste is, is spe­ci­a­li­se­ren zo gemak­ke­lijk nog niet.

    Er valt veel te zeggen voor jou gesputter tegen die overdaad, maar het andere per­spec­tief is ook plausibel.

    Heel fijn dat je ‘m zo uit­ge­breid bekeken hebt. Merci, m’sieur.

  8. Ha. Mooi. Vooral je kleine logootjes bij de ver­schil­len­de rubrieken vind ik erg mooi. Verder moet ik me er nog in verdiepen hoor, het is erg veel… maar ik ga vast nog eens terug.

  9. Maar ik krijg eigenlijk dit:

    Parse error: syntax error, unex­pec­ted _CONSTANT_ENCAPSED_STRING in /storage/mijndomein/users/050729/public/sites
    /www.heteilandneus.be/wp-content/plugins
    /wp-print/wp-print.php on line 16

  10. Zoals ik zei, het is een keuze – die je goed onder­bouwt met argu­men­ten. Mijn visie daarop komt voort uit wat ik vaak meemaak als ik een visuele iden­ti­teit ontwerp voor een startend bedrijf. Kiezen wat en wie je bent is dan het moei­lijk­ste proces. Meestal is de oplossing ‘we doen alles’ een slechte. Klanten willen wel keuze, maar houden niet van kiezen.

    Als ik je argu­men­ten lees, en ook de aard van wat jullie zijn en bieden meeneem, dan ben ik met je eens dat het in jullie geval voor je kan werken. Des­on­danks kan het geen kwaad om heel wel­over­wo­gen je positie te kiezen tussen de uitersten ‘overdaad’ en ‘heel beperkt’.

    Geheel terzijde denk ik overigens dat in de eerste jaren van een bedrijf het opbouwen van een klan­ten­kring voor negentig procent uit ‘netwerken’ en ‘mond op mond reclame’ bestaat. Over die andere tien procent – dat wat je com­mu­ni­ceert als je er zelf niet bij bent – hoef je je geen zorgen te maken. Wat jullie nu neer­zet­ten is een prima statement.

  11. Misschien zijn we stiekem wel geen bedrijf, maar twee mensen die al hun cre­a­ti­vi­teit willen benutten. En intussen spelen we bedrijfje.
    Ik denk dat je gelijk hebt dat we dat bedrijfs­ma­ti­ge misschien niet zo efficiënt en doel­tref­fend doen, maar onszelf spelen doen we op deze manier met verve. ;)

    Ik ben het dus helemaal niet oneens met wat je zegt, maar streef niet naar een bewezen effec­tie­ve strategie, hoewel we daar tijdens de werk­zaam­he­den regel­ma­tig aan getwij­feld hebben: zullen we het niet toch op een klassieke manier doen? Maar ik vind het nu mooi zo.

    En het wordt alleen maar over­da­di­ger, want het is een weblog en dat gaat maar door en houdt maar niet op. ;P

  12. :-) Zouden jullie een offerte voor me willen opstellen voor de opzet en ont­wik­ke­ling van een gelukkig leven, twee momenten van onver­wach­te dan­se­rig­heid (incl. bij­be­ho­rend orkestje) en een zomerzon?

  13. Goh… dat was het wachten wel waard, jongens. Ben er even stil van. Wat kunnen jullie veel, en wat heerlijk dat jullie dat allemaal effectief doen als beroep. (beetje jaloers dus, maar vooral heel erg) trots op jullie!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.