Stukjes in het wild

Het leven van een flapuit gaat helegaar niet over rozen

Geen idee wat mij bezielde.

Misschien dat ik haar te mooi vind en daarom te bedrei­gend. Misschien dat het elas­tiek­je van het Panos­brood­je de raders van mijn iq had laten vastlopen. Misschien heb ik net als Sjeik de len­te­kol­der in mijn kop. Misschien had ik een moment van kort­ston­di­ge dementie, waardoor ik alle geleerde lessen uit mijn leven onbedoeld negeerde.

Maar hoe het ook kwam: ik vroeg haar of ze zwanger was.

Neeeee, dat vroeg ik toch niet écht? Jawel, dat vroeg ik echt.
Maar wist ik dan niet dat het risico van die vraag levens­groot is? Jawel, dat wist ik wel.
Maar vragen of iemand zwanger is op basis van een bol buikje, is toch iets dat je je voorneemt nooit te doen? Jawel, check, voor­ge­no­men!
En ik deed het dus toch?
Ja.

En hoe liep dat af?
Zij zei, met een rood hoofd: “Ik ben al vijftig.”
Ik zei, met een rood hoofd: “O! Nee! Sorry!” (x 50)

Verder heb ik nog gepro­beerd uit te leggen dat het een com­pli­ment is, omdat zwangere buikjes altijd heel pront bol zijn. Veel mooier dan niet‐zwanger‐dik.

Of het com­pli­ment ook als zodanig overkwam, durfde ik dan weer niet te vragen.

24 reacties

  • Miss Puntkomma

    Daarom dus vaak die “koei­en­bel­len”. Je weet wel, die han­ger­tjes die bij moeders‐in‐spé duidelijk maken dat er wat op stapel staat. Ik vind ze niet mooi, maar bij sommige lichaams­ty­pes is zo een belletje wel handig om gènante situaties te voorkomen…

  • Joost Brummelkamp

    @ Miss P.: wat dan het best zou helpen, is een attribuut dat duidelijk maakt dat iemand nà­et zwanger is. De gemid­del­de enigszins bol­bui­ki­ge vrouw is daartoe niet over te halen, ben ik bang.

  • veerle

    Maar zij is dus wel niet‐zwanger‐dik. Zezunja, je affron­teert haar twee keer. In plaats van haar een com­pli­ment te maken over het feit dat ze er helemaal geen vijftig uitziet…

  • Zezunja

    @ Polle: Nee, in de functie ‘redder van de situatie’ faalde ik deze keer hopeloos.

    @ Miss Puntkomma, Joost en Noynourfe: Allemaal heel handig en voor domoren als onder­ge­te­ken­de een grote noodzaak.

    @ veerle: Jawel, want ik zei dat zij dus wel zo’n pront buikje had. Geen niet‐zwanger buikje. Maar het is een beden­ke­lijk com­pli­ment, I know.
    En over haar leeftijd: dat zal ik vast ook gezegd hebben, als toe­voe­ging aan een van die vijftig sorry’s.

  • aargh

    Het kan altijd erger. Buurvrouw had een peuter van drie en een plots opvallend buikje, ik was ook zo dom en stelde de vraag. Bleek ze net een miskraam te hebben gehad!

  • Rose

    Ach, die opmerking maakt hooguit duidelijk dat je haar minimaal tien jaar jonger schat dan ze is! Dus dat rode hoofd was hooguit een blozen vanwege het groot com­pli­ment ;)

  • Sarah

    Ze hebben het ook al aan mij gevraagd.. En ik ben nog lang geen vijftig (27!) en ik heb nog niet eens buik­over­schot vanwege eerder gebaarde kinderen…

    En toch viel het wel mee met mij hoor. Zo genant vond ik het nu ook weer niet. Ik weet nu eenmaal wel dat dat mijn werk­punt­je is, dat eeuwige buikje. Hoewel: Aktivia helpt! En rug­ver­ster­ken­de oefe­nin­gen blijkbaar ook! :))

    Trouwens, mijn vroegere buurvrouw had ook al vier kinderen gehad toen iemand haar onterecht vroeg of ze zwanger was. Toen ze dat bij ons thuis kwam vertellen die avond, ver­ont­waar­digd tot en met, heb ik mezelf plechtig voor­ge­no­men om dat nooit­nooit­nooit aan iemand te vragen waar ik niet zeker van was dat ze zwanger is.
    Dat zal jij nu vast ook nooit meer doen he?

    Och het leven is een leer­school ;)

  • Kaatje

    Toevallig is jou ver­haal­tje vorige week het gesprek van de dag geweest in ‘huize kaatje’. Kaatje, eeuwig slank zonder er iets voor te laten, is sinds december aan de medicatie. Bij­wer­kin­gen van hier naar Rome. Keuze uit: Onder­ge­wicht en over­ge­wicht. Driemaal raden welke mijn buik aandoet. Het over­ge­wicht op de plek waar het normaal nooit zat, deed de man van de Blokker in het kleine dorp de aftrap nemen voor DE vraag. Kaatje vond het helemaal niet erg en had juist mede­lij­den met deze man, die stamelend erachter kwam dat ook hij de vraag eens in zijn leven onterecht had gesteld. Toen ik de deur van de blokker achter mij dicht deed had ik maar één gedachte:‘Zie je wel, doorgaan met die sport­school, droge crackers en 48 glazen water op een dag’. Had ik net even nodig!

  • esther

    Ai ai, pijnlijke zaak. Knap dat je daarna nog iets uit probeerde te leggen, ik was met de staart tussen de benen afge­dro­pen..

  • Elsewhere

    Op een trouwerij vroeg iemand het aan mij. Ze vroeg het niet alleen, maar stak meteen haar hand onder mijn (wijde) trui om mijn buik te aaien: ‘Wat fijn, je bent zwanger!’ Eh, nee, en wilt u uw hand daar weghalen? Ze heeft me de rest van de dag ontlopen. Net goed.

  • Soes

    Ik moet ineens aan een situatie denken in Iran. Ik vroeg aan mijn manneke, terwijl we naar een tante keken, in het Neder­lands (!) of ze zwanger was.
    Ze keek op en vroeg in het Farsi aan mijn man of ik vroeg of ze zwanger was.…
    Najaa. Dat is toch te gek voor woorden?
    Ze was het dus niet.

  • Rian

    Mijn Bra­zi­li­aan­se schoon­fa­mi­lie heeft mijn man regel­ma­tig gevraagd of ik zwanger was, omdat het hier vrij normaal is om zsm een kind te werpen als je getrouwd bent.

    Dat vragen ze echt niet omdat ik wellicht iets te veel vet op mijn buik heb. Heus niet.

  • Peet

    Nu manlief en ik niet alleen zijn getrouwd, maar ook nog eens een een­ge­zins­wo­ning hebben gekocht, voel ik alle ogen al richting mijn buikje trekken. En ik heb geeneens baby­krie­bels!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.