Stukje slinger

We liggen op de bank. Ik op mijn plekje, blik richting keuken, hij op zijn plekje, blik richting bureel.
‘Ik heb zó’n mooi uitzicht vanaf hier’, kweel ik. ‘Wat zielig eigenlijk dat jij een ander uitzicht hebt.’
‘Maar wel een beetje jammer dat ge mijn zoen nog steeds niet hebt gezien’, bromt Yuri.
‘Zoen?’ Ik kijk om me heen en mijn oog valt op het stukje slinger dat aan de muur in mijn gezichts­veld hangt. Over dat stukje slinger dacht ik al zeker drie keer: damn, wat heeft Yuri dat stukje slinger er haastig en slordig afge­trok­ken!


(klik voor groter)

‘Ja, die zoen… Die hangt er al wéken.’ Yuri pruilt.
Ik kijk nog eens goed naar het stukje slinger en zie dat het wel erg recht afge­scheurd is. Het is geknipt. Het is een recht­hoek­je. Met iets erop. Ik knijp mijn ogen samen.


(klik voor groter)

‘Maar liefje, het is hier altijd heel donker…’
‘Al wéken!’
‘…en ik dacht steeds dat je de slingers er gewoon nogal rück­sichts­los had afge­trok­ken…’
‘Ge hebt er níéts van gezegd!’
‘…en mijn bril is niet sterk genoeg en en en…’

Arme Yuri, het valt niet mee om roman­tisch te zijn met een blinde onno­ze­laar in huis.

8 reacties

  1. Dat hij zich zo lang heeft kunnen stil­hou­den… Ik had na een halve dag al wel gezegd:‘zie je niet iets???’
    Waarop hij dan in paniek rond gaat kijken en alles op gaat noemen wat niet veranderd of nieuw is.

  2. @ Veerle: Ik heb het voordien ook al heel vaak goed­ge­maakt. Wij hebben zoveel krediet.… ;)

    @ Susan: Ik zou dat ook hebben, hij is daarin iets beter. Niet altijd, maar deze keer stak hij met kop en schouders boven mij en zichzelf uit.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.