Toch dan

Al weken probeer ik nergens mismoedig neer te pennen dat ik baal dat ik te arm en te drukbezet was voor Lowlands. Nergens probeerde ik te miezeren dat het lijkt alsof mijn afwe­zig­heid nog betere bands aantrok. Nergens probeerde ik jaloersig te doen dat de hele blo­gosfeer ging Fle­vo­pol­de­ren behalve ik. Nergens probeerde ik zoiets te schrijven en het lukte me tot nu toe heel goed.
Tot ik het oog­ge­tui­gen­ver­slag las van het meisje dat altijd maar bier blijft schenken.
Toen was het gedaan. Toen schreef ik het. Hier.

Fok, wat had ik daar graag bij geweest.
En wat had ik graag ook zo’n mooi stuk geschre­ven.

5 reacties

  1. Oh Zezunja wat heb je op alle fronten gelijk. Dank je voor de link overigens.

    Volgend jaar dan toch maar deadlines en bank­re­ke­ning even over het hoofd zien?

    Ik heb daar nog maar zelden spijt van gehad. Ook al moesten we daarna uit de diepvries eten.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.