Stukjes in het wild

We schreven tot het op was…

Meisjes op tinternet. Een bonte ver­za­me­ling. Vrouwen soms. Een passie. Een paar geheimen. Duizend mailtjes en één stukje per week. We schreven van elkaar af, tegen elkaar op, langs elkaar heen en met elkaar mee. Het liep langzaam en snel. Moeizaam, maar goed en wel. En we schreven. En we schreeuw­den. En we leefden. En we deelden. Tot het op was.

Ik heb genoten van mijn deelname aan het Niet Lief Col­lec­tief. Lieve Esther, Kaat, Luna, Octavie en Polle: dank je wel.

Voor iedereen die mijn stukjes voor het Niet Lief Col­lec­tief wil nalezen: ik heb een aparte categorie gemaakt waarin ik de Niet Lief‐stukjes heb her­plaatst. Zie alle stukjes hieronder en De Niet Lief Collectie in de zijbalk.

In order of appe­a­ran­ce:
Zezunja als Zomergast
Zezunja’s Zeven Zonden
Mijn Schrijf­stijl
Het jongetje, de logikwis en de gemorste melk
O‐kut‐o‐kut‐o‐kut‐o‐shit‐o‐shit‐o‐shit
De Ondraag­lij­ke Lichtheid Van Vandaag
De Grote Over­schreeuw
Waar is de strijk­plank als je ‘m nodig hebt?
Beroemd­heid, gemeten met een stopwatch
Niet Mike, niet Choco, maar Sjeik El Moko
180°
Huis­houd­week – De Grote Drie
Huis­houd­week – Hoe onze tweede Senseo niet kan voorkomen dat ik op mijn moeder ga lijken
Huis­houd­week – Zezunja Proudly Presents: gem­ber­si­roop
Huis­houd­week – Mijn post‐ post‐ post‐ post‐ post‐puberteit
Huis­houd­week – Kolen­tijd­fo­to­st­rip
Huis­houd­week – Gevraagd: het handboek ‘Een werkster voor Dummies’
Ich bin ein Pijper (und blasiert und ein Name­drop­per)
Van babyvet tot Japans vouwen
Zezunja’s Sound­track
Ach­ter­ge­la­ten op straat
Note to self: wijsheid komt met de jaren
Ik ben…
Jullie zijn met te veel en jullie zijn te dom
De meet ‘n greet met Maarten en Micha
Een dag vol dis­ci­pli­ne
Een koei­en­vlaai is ook een spiegel

3 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.