Zeg niet dat ik u niet gewaar­schuwd heb



Mijn voorlopig rijbewijs is al enige weken een feit, maar aangezien wij een autoloos gezin vormen, was er nog geen aan­lei­ding tot waar­schu­wen. Nu de dokter en zijn vrouw bereid zijn met ons een auto te delen (dank daarvoor!) kan ik u met trots melden: hou uw kinderen binnen, sluit ramen en deuren en hou het radio­nieuws in de gaten, want onder­ge­te­ken­de gaat vanmiddag voor het eerst de weg op zonder dat er iemand anders op de rem kan trappen dan ikzelve.

Einde van dit poli­tie­be­richt.

20 reacties

  1. Een voorlopig, Belgisch rijbewijs. Hm. Ga je nu ook stilstaan op de afslag van de snelweg, achteruit rijden op de vlucht­strook en de weg vragen midden op het drukste kruispunt van de stad? Belgen leren blijkbaar dat dat moet.

  2. mijn voorbeeld zeker niet volgen! ik reed heel wat dingen in frieten die eerste keren! bij de keuring vroegen ze een jaar later: heb jij een heel smalle garage? (de blutsen en builen aan alle vier de kanten keurend)

  3. hm.. zo weinig als jij schrijft, zo weinig was ik hier. helemaal gemist dat je je tij­de­lij­ke papiertje hebt bemach­tigd. dus alsnog: hiephoi!

    en nee mijn hoofd­let­ters zijn niet kwijt ik ben gewoon opstandig.

    waar ben jij?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.