Stukjes in het wild

De wereld waarin hij mijn oom was

1983
Het was een wereld met roze en groene zweet­band­jes, 4‐us‐zonnekleppen en posters van Henny Vrienten boven je bed. Een wereld waarin ik en zijn dochter van ‘heroïne god­ver­dom­me’ brulden, terwijl we pas acht waren. We zongen als we samen hurkten in de schuur vol cavia’s en als we samen een fikkie stookten onder de keu­ken­trap. En hoewel die wereld later moed­wil­lig in de ver­ge­tel­heid werd gedrukt, was dat de wereld waarin ik was en waarin hij was, als de vader van het meisje met wie ik zong.

1986
Het was een wereld met zwarte schermen, vol met groene of witte letters die haastig achter de fel knip­pe­ren­de cursor aanholden. Een wereld waarin men Pong serieus nam; Pong was inno­va­tief, Pong was de toekomst.
In die wereld mocht ik af en toe schaken tegen de slimheid zelve: de computer. Ik mocht babbelen met zijn zelf­ge­fa­bri­ceer­de sprekende computer. Ik mocht spel­le­tjes spelen die niemand speelde, omdat hij ze zelf gemaakt had. In die wereld was hij de aan­stich­ter van mijn huidige voor­lief­de voor computers.

1988
Het was een wereld van op het kroost letten, wachten tot de ouders thuis­kwa­men en de koelkast leegeten. Een koelkast met magische Indische potjes, en tig soorten ingelegd zuur. Een wereld van zitten op hun bank, kijken op hun klok en waken over hun kinderen. In die wereld was hij een van mijn eerste opdracht­ge­vers ooit. Ik was toen freelance baby­sit­ter.

2003
Het was een wereld vóór web 2.0, een wereld vol pioniers en begin­ne­lin­gen. En hoewel hij een andere generatie was, was hij de next gene­ra­ti­on. Hij had een weblog, ik had een weblog, en daarmee deelden we een wereld in het sijberse. We linkten naar elkaar en merkten elkaar op in onze sta­tis­tie­ken­tel­lers. Het was de wereld waarin ik kon zeggen dat ik een oom had met een weblog.

2009
Het was een wereld waarin hij veel pijn had en waarin hij pas kort wist dat die pijn hem fataal zou worden. Hij overleed vannacht, toch nog onver­wacht, want erg snel. Hij nam daarmee afscheid van de wereld waarin hij mijn oom was.

6 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.