Gelukkig heet nog niemand Zezunja

Toen ik klein was werd ik ongeveer 50 procent van de tijd Maaike genoemd. Mijn naam kwam in Amster­dam­se contreien nog niet zóveel voor, dus mensen vonden ‘m moeilijk te onthouden. Gek genoeg had ik al heel jong door dat dat geen probleem was, maar juist een voordeel. Het is leuker om de enige Maartje te zijn, dan je naam met drie klas­ge­no­ten te moeten delen, zoals de Maaikes. Ook al onthouden ze die naam dan beter.

Ik was dus geschokt toen ik de lijst met voornamen uit 2008 onder ogen kreeg (het getal achter de naam is het aantal keer dat de naam vorig jaar aan een pas­ge­bo­re­ne werd gegeven).

19 reacties

  1. Je wilt niet weten hoe ik allemaal genoemd ben.
    Ga mijn voornaam hier ook niet neer­zet­ten, ben geloof ik de enige in NL die zo heet.
    (jij ziet mijn voornaam nu wel bij het mailadres..)
    Voel dan ook soms ook Repel­steel­tje.

    Hoe dan ook,
    Maartje is en blijft een mooie bij­zon­de­re naam!

  2. Mijn naam werd in 2008 aan 21 meisjes gegeven. Dat is nog te doen (al kwam mijn naam een stuk minder voor voordat mijn naam­ge­noot mevrouw K. Schuurman (jonger dan ik) bekend werd..

  3. Rosalie

    Eij, mijn naam is hard op weg naar de top 50. Nou ja, mijn echte naam dan, hè. Niet Rosalie. Die staat al op 50. Ver­ba­zing­wek­kend.

    Ik vind het dan toch sneu voor mijn logzuster dat er geen enkel kind afgelopen jaar de naam ‘Virginie’ heeft gekregen. En haar echte naam staat er ook maar 1 keer in.

    ‘t Is toch wat.

    (En Maan? Meine Gute…)

  4. Een vriend van mij werkt bij het SVB en hij krijgt dus heel wat namen onder ogen. “Pog­ahon­tas” sprong er toch wel uit. Inderdaad ook nog verkeerd gespeld. “Ze vond het zo’n leuke film” zei de moeder bij navraag. Een andere moeder noemde haar kind naar haar favoriete band:“Jamiroquai”. Gelukkig maar dat haar favoriete band niet “Doe Maar” was. Maar “Maartje”, daar kun je mee thuis­ko­men. Een buurvrouw van me heet ook Maartje.

  5. In heel België heten er gelukkig maar 213 meisjes Maartje.
    Die allemaal minstens zeven keer Maaike genoemd gaan worden.
    Er was ook Maandje, als ze mijn truuk ‘het ver­klein­woord van de maand’ een beetje fout onthouden hebben.
    En natuur­lijk dat eeuwige, vre­se­lij­ke Martje.

  6. Wat een fan­tas­ti­sche over­zich­ten zijn dat, met al die namen die mensen hun nage­slacht durven te geven! Ik voorzie een hausse aan kindertrauma’s zodra deze lichting naar school moet.

  7. Nou, eerlijk gezegd had ik ze uit frus­tra­tie geschre­ven. Je hele jeugd voor drop uit­ge­schol­den worden is geen kattepis. Eigenlijk zocht ik genoeg­doe­ning in de vorm van een leven lang gratis drop.
    *grijns*

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.