Stukjes in het wild

Hoe ik mensen liet schrikken in de trein

Sarah schreef dat ze wist hoe een vrouw in burka zich voelt en toen moest ik denken aan mijn Wee­der­helft die vorige week tegen mij zei dat er twee mannen langdurig bleven stilstaan om zich ervan te ver­ge­wis­sen dat ze echt zagen wat ze zagen. Ik weet niet wat ze zagen, want ik was de men­se­lij­ke vorm in dit hoopje textiel. Ook zag ik niet dat er een foto werd genomen. Ik was in win­ter­slaap in een win­ter­bur­ka. Met dank aan de NMBS.

5 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.