Hoe ik mensen liet schrikken in de trein

Sarah schreef dat ze wist hoe een vrouw in burka zich voelt en toen moest ik denken aan mijn Wee­der­helft die vorige week tegen mij zei dat er twee mannen langdurig bleven stilstaan om zich ervan te ver­ge­wis­sen dat ze echt zagen wat ze zagen. Ik weet niet wat ze zagen, want ik was de men­se­lij­ke vorm in dit hoopje textiel. Ook zag ik niet dat er een foto werd genomen. Ik was in win­ter­slaap in een win­ter­bur­ka. Met dank aan de NMBS.

5 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.