/ januari 9, 2009/ Stukjes in het wild/ 5 comments

Sarah schreef dat ze wist hoe een vrouw in burka zich voelt en toen moest ik denken aan mijn Wee­der­helft die vorige week tegen mij zei dat er twee mannen langdurig bleven stilstaan om zich ervan te ver­ge­wis­sen dat ze echt zagen wat ze zagen. Ik weet niet wat ze zagen, want ik was de men­se­lij­ke vorm in dit hoopje textiel. Ook zag ik niet dat er een foto werd genomen. Ik was in win­ter­slaap in een win­ter­bur­ka. Met dank aan de NMBS.

Share this Post

5 Comments

  1. u ziet er uitermate bui­ten­ge­woon uit!

  2. Als ik je was tegen­ge­ko­men, had ik direct gedacht dat je iets heel ernstigs mankeerde. Iets van geen hoofd meer hebben ofzo. Die burka was nooit in me opgekomen.

  3. Je kan zo meespelen in een grie­zel­film. Trouwens, dit lijkt me dé perfecte oplossing voor dit probleem.

  4. Ik dacht laatst nog: volgens mij is zo’n burka in de winter best aangenaam warm.

  5. My god … ge zoudt van minder schrikken …

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>