Ik ben een wor­tel­wei­ge­raar

Ik weet niet of het een wereld­wijd probleem is, de wortel, maar het heeft in elk geval de lands­gren­zen tussen België en Nederland geslecht en het zou me niet verbazen als ook Duitsland en Engeland lijden onder een waar wor­tel­re­gime.

Kijk, ik ben zélf een krent, dus ik weet alles van de wor­tel­prij­zen en ja, voor een andijvie betaal je in de Delhaize bijna twee euro, voor een stel wor­tel­tjes minder dan de helft. Wat dat betreft ben ik nog helemaal mee. Maar dan! Wat ze ermee doen! Raspen en hop, als klont op bord of broodje!

Begrijp me niet verkeerd: ik hou van wortels. Een beetje knagen op zijn tijd is zeer aan mij besteed. En ook beetgaar of uit blik als was het baby­voe­ding: allemaal okee. Maar de geraspte wortel op werkelijk alle denkbare broodjes en salades vind ik ver­wijt­baar. Gei­ten­kaas met wortel, wildpaté met wortel, suri­mi­sa­la­de met wortel, jawel, zelfs een martino met wortel.

Edoch, het is moeilijk om er iets tegen te beginnen, tenzij we dat en masse doen. U en ik, wij samen, als team. Als de wor­tel­wei­ge­raars on tour. Want wedden dat de Panossen, kebab­za­ken en sala­de­be­rei­ders zich achter hun oren krabben als iedereen zijn gerechtje vraagt ‘zonder geraspte wortel als­je­blieft’. Of als we dat allemaal als klont ach­ter­la­ten op de bar. Of als we vragen of de barvrouw even wil bukken dan zullen we het wel eens in haar…

Nee, eigenlijk bent u gewoon verplicht om aan te haken. Anders zijn we reddeloos verloren. Ik bedoel, ik kreeg al eens een broodje haring met geraspte wortel. Nou, dan staat het water ons wel aan de lippen, niet?

10 reacties

  1. Wortels kunnen me maar op twee manieren verleiden: als rauwe peen om eens stevig de tanden in te zetten en geraspt, maar dan met kris­tal­sui­ker. U lacht? Eerst eens proberen!

  2. Het gekke is dat ik de geraspte wortel pas goed heb (moeten) leren kennen in België. In Nederland kwam ik het alleen tegen op marginale plaatsen. Hier vergezeld de wortel vrolijk de rauwe rode kool met veel te grote stukken rauwe ui. Ik heb dien­ten­ge­vol­ge altijd gedacht: “Ja maar, dit is België, dat jij dit vies vind ligt aan je Hollandse ach­ter­grond.”

  3. Met dat bukken en die barvrouw – ik denk dan toch: veel mak­ke­lij­ker als‐i niet eerst geraspt wordt. Nou ja, ik ben niet het type van de activist, geloof ik, maar ik vind het wel heel goed dat jij het wel bent, en al die mensen die met jou deze misstand gaan bestrij­den. Te wapen! Enzo.

  4. Vrouwe Zezunja,
    Er ontbreekt nog één klein aspectje in de hele discussie: ik vind dat je zo slecht geraspte wortelen kunt bin­nen­schof­fe­len met een vork. Ik weet niet hoe dat komt, maar als ik daarmede bezig ben, lijk ik wel een boer die nooit met mes en vork heeft leren eten. En die rot­sprie­ten steken ook altijd alle kanten uit.
    Vrien­de­lij­ke groeten, overigens,
    De Drs.

  5. @ Terrebel: Good ol’ Harry weet raad.

    @ (mw) ik kan me er iets bij voor­stel­len, maar voor een wit­te­sui­ker­wei­ge­raar is het een onmo­ge­lij­ke opgave.

    @ Oker: In België is het heel ernstig, NL houd ik niet meer zo bij. Maar het broodje haring met wortel was wel degelijk in NL. Ik heb ook eens een broodje haring met sel­de­rij­sten­gel gekregen. Dat leek me een incident, maar de wortel is een struc­tu­reel probleem.

    @ Lijn: Misschien als ik bijna nooit geraspte wortel zou eten dat ik dat ook wel weer lekker vindt. maar nu zit ik in de over­lo­ad­fa­se. En wat zijn wortel broeken ook alweer? (ik ga later wel even googlen)

    @ Irene: Dat was ook het moment dat ik in actie kwam, daarvoor was het altijd een vrolijk alle­daag­se ergernis, maar dit vroeg toch echt om diepe, diepe, diepe ver­ont­waar­di­ging.

    @ Joost: Ik ben ook een activist van lik­me­vest­je, maar ik vind het wel goed om het wor­tel­be­wust­wor­dings­pro­ces in gang te zetten.

    @ hr ‘ti: Ja, je kunt twee dingen doen, de wor­tel­klu­wen opprikken of hem eerst tot een baksteen boetseren en die op je vork schuiven.

    @ bie: Ik ben ook een k’nijn, echt een enorme rauw­kost­vre­ter, maar er zijn grenzen. Wortel past mijns inziens echt niet overal bij.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.