Stukjes in het wild

Kijktip: Classic Albums

Één van de mooiste programma’s van de afgelopen weken is Classic Albums op Canvas, voor zover ik weet een BBC‐productie (ik heb een vrije ochtend dus ik doe even geen research).
En hoewel u al drie fan­tas­ti­sche uit­zen­din­gen heeft gemist, raad ik u aan de komende weken elke don­der­dag­avond om half twaalf op Canvas af te stemmen (België 2 voor de ouder­wet­se zielen onder ons).

Het idee van het programma is heel simpel: je neemt een lp die men nu een klas­sie­ker noemt, je zet de toen­ma­li­ge producers achter de knoppen van de oor­spron­ke­lij­ke opna­me­spo­ren en je laat ze alle nummers van top tot teen uitkleden. Gedurende het uitkleden van de nummers (“Luister, die toetsen zijn van Brian Jones, de Rolling Stone kwam even aanwippen tijdens de opnamen van Jimi Hendrix’s Electric Ladyland, maar zijn partij hebben we helemaal weg­ge­la­ten.”) krijg je van allemaal insiders anekdotes over de opna­me­pe­ri­o­de, over het humeur van de muzi­kan­ten (“Jimi was not amused toen hij zag dat op de proef­per­sing de titel ‘Electric Landlady’ stond”) en over de tijdgeest waarin die plaat werd gemaakt (de Britse uit­voe­ring van Electric Ladyland, die met de blote vrouwen op de hoes, was een mar­ke­ting­truc waar Jimi zelf he‐le‐maal niet blij mee was).

Ik heb waan­zin­nig genoten van de uit­zen­din­gen over de plaat van The Doors en over de Jimi Hendrix‐klassieker, maar dat kan ook iets te maken hebben met mijn eigen ont­wik­ke­ling van goede smaak. Toen ik twaalf was en nog vooral naar Madonna en Wham! luisterde, kreeg ik van de vriend van mijn zus twee cas­set­te­band­jes die me voor de rest van mijn leven op het juiste spoor zetten. Op elk bandje stonden twee platen: The Doors van The Doors, Electric Ladyland van Jimi Hendrix, een ver­za­mel­el­pee van Billie Holiday en een Best of van Bill Withers.

De platen die bij Canvas nog aan bod komen zijn John Lennon (Plastic Ono Band), The Who (Who’s Next), Lou Reed (Trans­for­mer), Pink Floyd (The Dark Side of the Moon), Bob Marley (Catch a Fire), Frank Zappa (Apo­strop­he & Over‐nite sensation), Fleetwood Mac (Rumours), The Sex Pistols (Never Mind the Bollocks), Paul Simon (Graceland), Iron Maiden (The Number of the Beast), U2 (The Joshua Tree) en Nirvana (Nevermind).

Die stonden lang niet allemaal op mijn eerste cas­set­te­band­jes, maar vóór mijn acht­tien­de had ik de meeste wel ‘over­ge­no­men’, zoals een lp op een bandje zetten toen heette.

Let op: donderdag 5 maart is er geen uit­zen­ding van Classic Albums, maar vanaf 12 maart kunt u de donderdag wekelijks won­der­schoon afsluiten.

13 reacties

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.