Net kerst

Op de wc thuis hing altijd zo’n Unicef‐kalender met mooi uit­ge­lich­te Peru­aan­tjes onder een strooien hoed of in de verte starende Afri­kaan­tjes in een oranje woestijn. Soms stonden de mini‐Peruaan en de mini‐Afrikaan op één foto om nog meer soli­da­ri­teit op te roepen. En rond kerstmis deden ze er nog een Viet­na­mee­s­je bij.
Aan die kalender moest ik denken toen mijn zus mij een linkje stuurde naar het portfolio van mijn nicht. Ergens omstreeks 2003 maakte ze een foto van mij en mijn zus die niet onder doet voor de gemid­del­de Unicef‐foto. Mijn zus is de Afrikaan, ik ben het Viet­na­mee­s­je. En met een beetje inle­vings­ver­mo­gen is het gewoon weer kerst.

Foto: Simone van Es – www.simonevanes.nl

15 reacties

  1. @ CasaS­pi­der: Klinkt heerlijk incorrect: Peru­aan­tjes op het toilet.

    @ Terrebel: Verdomd. Dat is altijd geinig.

    @ Esther; Dat kan best, ze is uit 1970 en woonde tot een jaar of vijf/zes geleden in Amsterdam en houdt op sommige fronten van dezelfde muziek als jij.

  2. Mooie foto zeg! Sowieso vind ik haar portretfoto’s (vooral de meer recente) heel gaaf!

    Het grappige is: als jij niet gezegd had van die lip­pen­stift of die wenk­brau­wen, was het me niet eens opge­val­len, terwijl ik toch al best lang naar de foto had gekeken.

  3. @ RickII: Ik speel de com­pli­men­ten door.

    @ Lisa: Ja, nu jij en CasaS­pi­der het zeiden had dat ook een asso­ci­a­tie kunnen zijn, maar de Unicef‐kalender zit dieper denk ik.

    @ Oker: Haha, neeeeee! Dat is echt niet waar, ik heb het mijn Wee­der­helft gevraagd met een revolver tegen zijn slaap: heb ik gekke irissen? En hij zei: neeeee! Maar nee, echt, dat komt door de lens die is iets hoger dan mijn blik en dus kijk ik omhoog. Echt hoor. Ik zal nog eens zoeken naar een foto om te bewijzen dat ik heul normale irissen heb. Hoor! ;-) Ik ben ook helemaal niet mys­te­ri­eus, ik heb han­goog­le­den, zoals Droopy en de Chinezen. Maar om dat nou mys­te­ri­eus te noemen. Ik vind mys­te­ri­eus wel een com­pli­ment want ik vervloek ze altijd, die oogleden.

    @ Nele: Om dat over mijn eigen familie te zeggen klinkt een beetje raar, maar er zit inderdaad wel wat cre­a­ti­vi­teit in mijn familie. Mijn zus is goudsmid, dat moet ook nog even gezegd.

    @ Veerle: geeft niks, ik herken mezelf ook nau­we­lijks hoor. In de spiegel zit dat oog aan de andere kant namelijk.

    @ Bart: Wereld­fo­to is in deze context mooi bedacht. En verder iets van dank­je­we­len­als­je­blieft.

    @ Tijd­tus­sen­door: Ook die speel ik door aan de nicht!

    @ Marina: Ik denk dat ze dat tof vindt om te horen.
    Enne… ik doe dat ook altijd met eten. Mensen zitten heerlijk te smullen en dan ga ik opsommen wat er allemaal niet deugt aan hetgeen ik gekookt heb en dan pas hebben mensen door dat het eigenlijk niet zo lekker is als het lijkt. Heel stom van mij, want ik vergis me daarmee enorm in het krediet dat ik en mijn brouwsels hebben.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.