Stukjes in het wild

Over Neus­hoorn­tjes en Nijl­paard­jes

Toen ik het deed, wist ik al dat het niet slim was. Op de dag dat opa en oma hun veer­tig­ja­rig huwelijk vieren aan de klein­kin­de­ren allerlei vieze liedjes leren. Maar ach, je verzint wat als tante.
En zo kwam het dat we al file­rij­dend in opge­bro­ken Amsterdam met zijn vieren van Con­stan­ti­no­pel zaten te zingen. Tot ik me rea­li­seer­de dat er bij kinderen geen sprake is van een aan‐ en uitknop en je dus alleen maar kunt hopen dat ze niet tijdens de speeches plots ‘daar lopen de jongens in hun blote ga je mee naar Frankrijk’ zullen brullen.
‘Sorry’, zei ik schuld­be­wust tegen mijn zus.
‘Geeft niet’, zei ze.
‘Dat hoop ik maar’, zuchtte ik, me inbeel­dend dat de hele jubi­le­um­dag van mijn ouders voorzien zou zijn van de Cont‐Tita‐Neushoorntjes‐soundtrack.
‘Ze weten niet eens welke woorden je zou kunnen invullen’, ging mijn zus verder.
‘Dat meen je niet!’, zei ik, ‘Ze zijn zeven en negen!’
‘Nee, ik denk echt dat ze er nog niet veel van snappen’, zei ze, terwijl ze aanschoof in een stop­licht­fi­le en de kinderen op de ach­ter­bank nog maar eens zongen van Tita Tovenaar die met zijn Peni­cil­li­ne speelt.
Ik zweeg even en ging na of ik de vieze woorden uit Neus­hoorn­tjes, Tita Tovenaar en Peni­cil­li­ne had gehaald toen ik acht was. Ik wist bijna zeker van wel.
‘Neuken’, zei ik. ‘Dat zullen die klas­ge­noot­jes toch wel eens roepen…’
‘Mwah’, zei mijn zus, ‘Ik denk het echt niet hoor. Het is een Vrije School. In Haarlem. Veel van die lieve kinderen…’
Ik zweeg nog eens en besloot dat ik mijn zus in de waan zou laten. Als zij denkt dat haar kinderen het woord neuken niet kennen, dan vind dat eigenlijk wel schattig.
Achter mij zette het kroost voor de 32e keer Con­stan­ti­no­pel in.
‘Ga je mee naar Frankrijk, Frankrijk is zo leuk, daar wordt er ‘s avonds heel wat afge… uh… …NIJL­PAARD­JES vangen, in het hoge riet…’
Ik besloot mijn zus gelijk te geven: ze wisten het niet. En ik toog met een gerust hart naar het feest van mijn ouders. Als het bij Nijl­paard­jes zou blijven, was er niets aan de hand.

9 reacties

  • Lies

    Acht… Nee, ik ook nog niet, denk ik. Wij zongen dat liedje toen we jonge tieners waren en we vonden onszelf zo vreselijk rijp…

  • Rietje

    waaahaaa, ik zie het helemaal voor me :-) Geweldig dat kinderen dat liedje nog steeds leren ‘neus­hoorn­tjes vangen in het hoge riet..’ Waar­schijn­lijk heb ik het zelf op die leeftijd geleerd, weet ook niet alle regels uit m’n hoofd, dus zal ik wel de helft niet begrepen hebben toe­ner­tijd haha.

  • Marina

    Je stukje deed me denken aan het versje dat mijn opa vroeger in mijn poë­zie­al­bum schreef. Mijn opa had zijn vroomheid een beetje laten ver­slon­zen, maar deed des­on­danks een poging.
    “Het nijlpaard aan de overkant
    dat wreef zijn neusgat uit met zand.
    Laat je hartje steeds zo rein
    als het neusgat van het nijlpaard zijn.”
    Die heb je maar weer zitten voor vandaag.

  • Veerle

    bij ons gaat het liedje volgens mij iets anders, maar het komt op hetzelfde neer. Ook al wist je niet wat er zo gek aan was, oudere kinderen moesten er om lachen en je ouders vonden het niet helemaal oke, maar konden je niks verbieden.
    Dus zong je vrolijk nog een keer!

  • Zezunja

    @ Lies: Ik was nogal groot­steeds en verpest, vrees ik.

    @ Rietje: Ik moest ook hard zoeken naar alle strofen. Volgens mij hebben we ze een half Nederlandse‐half Vlaamse versie geleerd. Ik wist niet alle woorden en mijn Wee­der­helft ook niet.

    @ Kaat: Die zat er bij ons ook wel in, maar zie ook mijn antwoord bij Rietje: we hebben volgens mij een brouw­sel­tje gemaakt van de Vlaamse versie en de Neder­land­se.

    @ Marina: Gaaf gedicht!

    @ Rian: Nee, voor mijn nichtje en neefje is het een geschikte school. Wat niet wil zeggen dat ik er voor 100 procent achter sta.

    @ Ysabje: Hè gelukkig, nog zo iemand.

    @ Veerle: Zie mijn antwoord aan Rietje en Kaat: mijn versie was volgens mij ook iets anders.
    Dat van die ouders die iets niet kunnen verbieden, is volgens mij inderdaad essen­ti­eel voor de lol. Mooi gegeven is dat.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.