Sammy 1988–2009


Met geluid!

Sammy, de bejaarde poes van mijn ouders, was al een paar jaar blind, maar hij was nog altijd goed gemutst. Ik schreef al eens over Sammy, toen hij op zijn twin­tig­ste blin­de­lings op avontuur ging in de urban jungle van Amsterdam.
Gisteren overleed hij. Vandaag monteerde ik dit filmpje van klein leed en tal van klinkende kopjes.
Een ode aan Sammy.

18 reacties

  1. Ik en Wannes hadden het ook. Ik heb drie uur zitten knippen en plakken: niks aan de hand.
    Later zag ik het als geheel, als argeloze kijker en toen sprongen de tranen me in de ogen.
    Het was geen opzet.

  2. Fijn, mijn glimlach. Bis en meer!
    Ik ben op hui­zen­jacht en bij het rond­snuf­fe­len vandaag werd ik bij 1 huis buiten op straat begroet door een hele oude, hele gammele kat die aan kwam rennen en niet meer verdween. kopjes, mauwen: the lot.
    De koop was al bijna gesloten terwijl ik nog geen meter huis had gezien :-)

  3. Monique

    Mooi filmpje. Ook mooi om te zien hoe vrij­moe­dig Sammy loopt totdat hij (bijna) ergens tegenaan botst. En dan gewoon bijstuurt en verder loopt.

    Je zult hem best missen. Sterkte!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.