Valt het heel erg op…

…dat ik niet weet wat ik wil?

12 reacties

  1. Het valt wel op, ja. :-)

    Maar dit vind ik wel veel meer jou. Witruimte, een zachte saus erover heen (met zacht bedoel ik vrou­we­lijk, zoals dat ook was met de layout in pas­tel­kleur­tjes) en leuke accenten. Ik was onder­tus­sen ook gewoon aan je vorig behang, maar dat heeft toch een week of twee à  drie geduurd. Dit zit meteen lekker. Hopelijk ook voor jou.

    Kunnen we jou niet te zien krijgen onder die bolhoed? :-)

  2. @ Lilimoen: Ik moest ook erg aan jou denken toen ik dit maakte. Ik deed het vooral om mijn eigen onrust omtrent mijn weblog te temmen, maar onderweg dacht ik: Lilimoen zal tevreden zijn.

    @ Bart: Dat begrijp ik geloof ik wel, die twee stijlen. Maar zit het ‘m in de combi Nueva/Georgia? Of zijn het de zwarte orna­mentjes die heel klassiek zijn en de letters en de bloe­me­tjes die meer speel­goed­win­kel zijn? Ik moet eerlijk bekennen dat het een zeer impul­sie­ve actie is geweest, en ik dus niet echt planmatig te werk ben gegaan, zoals bij de vorige. Zelf ben ik er wel blij mee, maar dat neemt niet weg dat het ontwerp als geheel misschien wel een stuk sterker kan. Advies? (hoeft niet hoor)

    Zus: Ja joh, je hoeft niks te zeggen hoor. Ik durf nooooit meer om com­pli­ment­jes te bedelen. Alsof je elke dag je huiskamer verandert en van je man verwacht dat‐ie steeds weer uitbarst in een staande ovatie.

  3. @ CasaS­pi­der: Gos, jij hier? Gezellig!
    Maarrem, die kan ik op twee manieren inter­pre­te­ren. 1. (en die ligt het meest voor de hand): het lijkt wel of ik niet beters te doen heb. Of 2. het lijkt hier wel een kin­der­ka­mer.
    Ik vermoed het eerste en misschien heb je wel gelijk, hoewel ik vooral probeer niet te veel tv te kijken of com­pu­ter­spel­le­tjes te spelen en omdat ik al de hele dag schrijf is knutselen dan vaak een goede tweede. Maar bedankt voor de analyse.

  4. Ik vond die vorige erg fijn eigenlijk. Niet dat ik je ken zoals Lilimoen, maar het voelde Zezun­jaans. Veel blogs zijn al wit en vrou­we­lijk… die vorige was wel lekker pittig, kleurrijk en een tikje chaotisch, zoals je blogjes dat ook zijn.

  5. Lisa

    ik vind het per­soon­lijk wel mooi maar ik vind het wel heel erg anders dan al je lay‐outs van de afgelopen jaren. Het is zoooo braaf… en mijn beeld van jou, die natuur­lijk nergens op gebaseerd is behalve hoe ik jou in mijn hoofd heb, mijn beeld van zezunja is stoer!

  6. @Zezunja: ik zag toen ik hem zag een com­bi­na­tie van de oude (de bruin­ra­fe­li­ge ach­ter­grond) en de nieuwe witte ele­ment­jes. Dat was wel heel erg twee dingen. Volgens mij dus een half­fa­bri­kaat.

    Nu ik dit eind­re­sul­taat zie, tsja – je weet dat ik van leegte houdt en adem om de teksten de teksten te laten zijn. Zo is het weer ietsje meer een pagina uit een boek, ietsje minder uit een tijd­schrift.

    Soms is vorm­ge­ving niets anders dan zo helder mogelijk zijn. Als een trans­pa­rant venster, dat je niet opmerkt omdat het uitzicht erachter je aandacht in beslag neemt. Soms is vorm­ge­ving de sfeer­ma­ker zelf. Dan maak je glas in lood – er hoeft nergens doorheen gekeken te worden.

    Nueva, de blommekes, vogelor­na­mentjes: glas‐in‐lood. Georgia, al het wit: kijk­ven­sters.

    Ik vind het wel een aardig evenwicht. :-) (Oeps, het is HEEL GOED, kom, ‘aardig’ stort je natuur­lijk meteen in depressie)

  7. @ allemaal: Wees niet bevreesd, ik trek me vorm­ge­vings­kri­tiek nooit zo heel erg aan, zeker niet als ik er maar drie uurtjes aan gewerkt heb, zoals bij deze. Het ligt gelukkig iets inge­wik­kel­der dat kri­tiek­beest in mij. Als ik zelf erg twijfelde aan deze vorm­ge­ving dan zou ik me het vast erg aan­trek­ken, maar dat zou dan dus terecht zijn, want dan was het dus ook niet goed. Nu voel ik me thuis bij de vorm­ge­ving, hoewel ik Bart wel gelijk geef dat het niet zo heel erg eenduidig en opgeruimd is. En ja, het is ook wel braaf, maar dat is eigenlijk precies wat ik wilde. Het is zelfs een beetje tuttig en ik vind het héérlijk. Haha.
    Wees dus niet bang en trek maar gewoon hard van leer.
    Ik vind het echt veel inte­res­san­ter als niemand zich inhoudt.

    Bedankt voor al jullie reacties.
    En Bart: ik hou het in mijn hoofd. Misschien kan het evenwicht nog ‘à­éts aardiger’. ;)

    @ Joost: Ik vrees ervoor. Geef mij negen levens en ik ben nóg niet tevreden.

  8. Misschien is de clou gewoon: tevreden zijn met nooit tevreden zijn. Hup, de angel eruit, nooit gedacht dat het zo simpel zou zijn. Misschien dat je daarom zo tevreden bent met die echt­ge­noot van je, dat lijkt me niet iemand die de dingen graag houdt zoals ze zijn.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.