Waarom ik toch maar ga twitteren

Omdat tinternet een beetje uit elkaar gevallen is. In kleine brokjes, stukjes, kruimels.
Waar ik eerst nog deel uitmaakte van een flink stuk taart, maak ik nu deel uit van een leeg bordje met kepsel. En dat vind ik heel onge­zel­lig. Er zit een grote leegte tussen mij en de rest van de actieve bloggers. Een leegte die ver­oor­zaakt wordt door stervende, stoppende en slome weblog­gers, die niet, nau­we­lijks, of nooit meer schrijven.
Een tijd lang dacht ik: dat trekt wel weer aan. Sterven is niet voor de eeu­wig­heid, stoppen is voor mietjes en sloom zijn we allemaal wel eens. Maar mijn opti­mis­ti­sche zelf werd weer eens met de neus op de feiten gedrukt: als pessimist kan alles alleen maar meevallen, als optimist valt het – grm­bl­degm­bl -ál‐tijd tegen.
Dus ik moest iets.
En ik vrees dat ‘t twitter moet worden. De rest van de taart is namelijk daarheen ver­trok­ken. En het schaap in mij wil er niet alleen voorstaan. Dus ik trek over die dam, voeg me bij de andere schapen en instal­leer een twitter‐dingski in mijn zijbalk.
Wat niet betekent dat ik mijn wer­ve­len­de stukje web tussen de mas­sa­gra­ven ga verlaten. Morgen gewoon weer een stukje alhier. Over vieze luchtjes en wél rieken. Maar in de tus­sen­tijd kunt u natuur­lijk, voy­eu­ris­tisch als u bent – jawel geef maar toe – kijken hoe ik die grote teen (hebben schapen tenen?) in het twit­ter­wa­ter steek.
Brrr.

Wat ik eerder over twitter schreef: klik.
Update: En nu breek ik mijn hoofd over de eerste tweet op die maag­de­lij­ke pagina.
Update 2: Dat hierboven had een tweet kunnen zijn.
Update 3: Maar dat zou wat flauw zijn.

8 reacties

  1. Ik begin er voorlopig niet aan. Op hyves kun je ook invullen wat je aan het doen bent en nog een site erbij vind ik teveel worden. Myspace heb ik omdat ik er inspi­ra­tie opdoe en mijn site voor pruh… het is genoeg zo.

  2. ‘k Ben zelf nog niet aan dat actieve getweet ;) toe en ik zie de bericht­jes wel, maar heb de indruk dat het voorlopig nog niet zo mijn ding is: op dit moment ben ik al blij dat ik er in ben geslaagd om aan het bloggen te beginnen en jaja, jullie hebben me echt wel over de streep getrokken wat dat betreft. Tot hiertoe haal ik toch een mooi gemid­del­de van een post om de 2 dagen dus ik blijf een leesbare “kruimel” hè.
    Bij de weg: zoek ik dat woord kepsel via google op, krijg ik de (enige geschikte) uitleg toch op deze eigenste Zezunja‐blog te lezen zeker, LOL.

  3. Schit­te­rend verwoord, vooraal de beeld­spraak van de een­zaam­heid van een ach­ter­ge­la­ten blog en de gezel­lig­heid op Twitter, echt te maf voor woorden ;-)

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.