Waarom we het vaker moeten doen

‘Heb je nog geneukt?’, vroeg hij steeds. Of: ‘Heb je ‘m nog ergens in gehangen?’ Hij was geen echte lullo, want het jasje-dasje-aardappelindekeel-element ontbrak. Hij was meer een strand­stoot, zo’n life guard uit Baywatch.
We kromden allemaal onze tenen als hij dat zei. Maar we vergaven het hem. We wisten dat hij zelden echt van bil ging en twin­ti­gers bij wie ‘het jeukt’, kunnen nu eenmaal bronstig voor de dag komen.
We zaten het uit, die tes­tos­ter­on­tijd van onze eeuwige vrijgezel. We hadden geduld met hem en we pro­beer­den er niet op te reageren. We hoopten dat het tijdelijk zou zijn. Dat hij op een dag met een andere begroe­ting zou komen. Iets als ‘Hoe is ‘t ermee?’ of zo.
Die dag brak aan. Zo’n drie maanden na het begin van zijn vaste verkering. De eerste maanden was het alleen maar erger geworden, omdat hij toen in het stadium van drie keer per dag verkeerde. Maar toen zijn relatie op z’n plaats viel en hij het tempo van de begintijd niet langer kon bijhouden, hield hij zich hij steeds vaker in. Over vrouwen zei hij niet langer ‘Zó, die hangen er goed bij’ en de vraag hoe vaak je het deed werd steeds minder een issue.
Aan onze life guard moest ik denken toen ik de uitslag las van het onderzoek dat Café De Liefde liet doen naar onze vrij­fre­quen­tie: we doen het minder vaak dan vroeger. En dat terwijl we er volgens mij wel meer over lullen. Zie verder de discussie over de por­no­fi­ca­tie van de samen­le­ving.
En ineens is daar de oplossing voor die eeuwige por­no­fi­ca­tie: als we de overdaad aan seks in de mas­sa­me­dia en in het straat­beeld willen tegengaan, dan is er geen betere manier dan het gewoon wat vaker te doen. Onze Baywatch-boy is het levende bewijs: als je het te weinig doet, lul je er te veel over.

* Kijk vanavond (maandag) naar de eerste afle­ve­ring van dit seizoen van Café De Liefde, om 22:50 uur op Nederland 2.
** Dit stukje staat ook als column op VPRO’s Café De Liefde.

5 reacties

  1. Jullie snappen de ironie tenminste. Bij de VPRO nemen ze me altijd zó ver­schrik­ke­lijk let­ter­lijk. Tot reacties “We moeten helemaal niks…” aan toe (“Iedereen moet toch voor zich zelf beslissen wat-ie doet?” Aaaaaaaa!)

  2. Ik heb de afle­ve­ring later via uit­zen­ding­ge­mist gekeken (want gemist dus) en ik moest erg lachen om de erec­tie­me­ter waar Bram aan onder­wor­pen werd. Dat je dan moet drukken op zo’n rondje en tege­lij­ker­tijd moet bedenken: tja, hoe was-ie laatst eigenlijk?

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.