Wat ik met Gargamel moest

Ineens wist ik wat ik met Gargamel moest.

De twintig smur­fen­post­ze­gels kwamen namelijk moeilijk op. Van de dansende en trom­me­len­de smurfen wist ik uit­ein­de­lijk wel verlost te raken. De boze Gargamels daar­en­te­gen…
En telkens weer waren dát de enige twee post­ze­gels in huis op het moment dat ik droeve, mooie of lieve brieven wilde sturen. En telkens dacht ik: nèh, daar kan ik geen Gargamel opplakken.
Maar toen twee weken geleden zag dat ik mijn stem­bil­jet in een oranje envelop moest stoppen, wist ik ineens wat ik met Gargamel moest. Ik bedoel: fokking vader­lands­lie­vend oranje!

10 reacties

  1. Hihi!
    En waarom staat er eigenlijk Pays-Bas op die envelop en niet Nederland of The Nether­lands? Leuven ligt toch niet in Wallonie? Of laat mijn topo­gra­fie­ken­nis me nu in de steek?

  2. Ja, inderdaad. Ook al zoiets. Pays Bas. Wat een aan­stel­le­rij! Alleen heel oude madam­me­kes spreken in Leuven nog Frans (sinds veertig jaar is Frans hier niet meer de voertaal). Maar die oude mad­dam­me­kes werken niet – no way!- bij de post.

  3. Elias

    Als ik me niet vergis is Frans de belang­rijk­ste taal van de Inter­na­ti­o­na­le postunie. Die envelop gebruiken ze waar­schijn­lijk voor de hele wereld, en alle post­dien­sten in de wereld moeten minstens Frans kennen. Het zal daar wel iets mee te maken hebben…

  4. Onlangs moest ik een deelneming-kaartje versturen. Stond ik daar met al die lachende rots­mur­fen.

    Overigens was Frans veertig jaar geleden ook niet dé voertaal in Leuven, dat lag gewoon aan de studenten. De bur­ge­mees­ter toen was Alfons Smets, een vlaming hoor.

    Waar zitten die oude dametjes? Dat lijkt me een inte­res­san­te groep om eens iets mee te doen.

  5. om ‘iets’ mee te doen… Kielhalen bijv.?
    He ba, wa flauw ;-) Natuur­lijk is het over­dre­ven chau­ve­nis­me van Frans­ta­li­gen en hun kin­der­ach­ti­ge wei­ger­ach­tig­heid om ook maar een niet-Frans woord in de mond te nemen volslagen ridicuul en onuit­staan­baar, maar ander­zijds mag men van oudere dametjes, oops, ‘madam­me­kes’ niet ver­wach­ten dat ze op op hoge leeftijd nog leren ‘kles­se­bes­sen’ in het Vlaams of Neder­lands.

  6. Lisa

    Haha dat is een goeie! En ik vond de twee vogels die hier in Zwit­ser­land op de bui­ten­land­ze­gels stonden al een beetje ‘vreemd’ om te plakken. Voor iemand die in het Franse deel woont, was die hele Pays-Bas me niet opge­val­len. Denk dat het bij de Italianen en Duitsers wat vreemde ogen opwekt, ja. Of bij een Vlaming ;-)

  7. @ Maartje: Soms kom je in winkels zulke dametjes tegen, die beginnen heel stoïcijns in het Frans te bestellen. Schijnt een kleine groep heel oude deftige dames te zijn die Frans blijft spreken.

    @ Lisa: Of bij een Neder­vla­ming

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.