Ze vroegen of ik mezelf ijdel vond

Drie weken geleden vroeg Fanny Maenhout: wil jij ‘Blogger van de week’ op nieuws.be zijn? Waarop ik dacht: hee airplay, leuk!
Maar airplay voor een halfdood weblog leek me wat te veel eer, dus schreef ik terug dat ik dan eerst weer even mijn weblog wilde aanzwengelen, maar dat mijn geliefde ook een heel mooi weblog heeft en dat ze eerst hem tot Blogger van de week kon bombarderen.
Fanny vond het goed. Ze interviewde eerst nog even mijn Twittermakker San F. Yezerskiy en daarna zoals voorgesteld: mijn geliefde (klik voor het interview).
In de tussentijd moest ik natuurlijk mijn belofte waarmaken: aanzwengelen die hap. En dat viel zwaar. Ik schreef me al hele dagen lamme vingers aan allerlei ander moois en die weblogstukjes vallen er dan dus niet zomaar uit ofzo.
Maar het lukte. Er kwam weer wat leven in de bouwerij.
En gisteren verscheen het interview.

Nu zou ik het natuurlijk weer rustig kunnen laten doodbloeden hier, maar dat ben ik niet van plan. Zeker niet omdat ik met het interview de beste kortestukjesschrijfster van de ondergang redde en zij blijkens haar laatste zin doorhad dat ook ik best eens de pijp aan Maarten zou kunnen geven.
Niet dus.
De frequentie zal wat minder hoog zijn dan vroeger, maar god jongens, wat gaan we hier een plezier hebben.

Wil je het hele interview lezen? klik dan door naar nieuws.be of lees hieronder verder.

Blogger van de week

door Fanny Maenhout, verschenen op nieuws.be.

Wie of wat is Zezunja?

Zezunja was in eerste instantie een naam die ik verzon voor een tovenaar in een ingewikkeld internetspel: Lady Zezunja The Sorceress. Na een paar jaar spelen was ik zo vergroeid met die naam dat ik niet lang hoefde na te denken over een naam voor mijn weblog.
Daarmee werd Zezunja het alter ego uit wier naam ik vieze woorden en gepeperde meningen op mijn weblog kon schrijven. In die tijd was ik docent Journalistiek op een hogeschool in Utrecht en het leek me handig om in de luwte te blijven.
Inmiddels is Zezunja én geen tovenaar én geen alibi meer. Het is een handelsmerk geworden. Een naam die in sommige kringen bekender is dan Maartje Luif, mijn echte naam. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik dat leuk vind.

Wat was voor jou de aanzet om te beginnen met je eigen website?

In eerste instantie was het pure verveling. Wat zal ik nu eens doen? Ach laat ik een weblog beginnen. In tweede instantie was het vooral een hang naar vrij schrijven. Als freelance journalist en docent journalistiek, moet je vaak helder, nauwkeurig, bondig en onpartijdig schrijven. Het voelde fijn om nog eens raadselachtig, breedsprakig en waar nodig leugenachtig te mogen schrijven.

Hoe lang blog je al?

Sinds 2003. Zeven jaar. Ik heb al vaak gedacht dat ik alles al eens gezegd heb. En ik zal het nog vaak denken.

Waarover schrijf je vooral?

Mezelf. Ik heb heel lang zitten broeden op een antwoord dat iets sympathieker zou klinken, maar ik kon niks overtuigends bedenken.

Waarom schrijf je?

Nog steeds om vrij te zijn, om naast het werk lol te houden in het schrijven. Maar publiek heeft ook een verslavend effect, dus als ik heel eerlijk ben: voor de aandacht.

Trek je je iets aan van de techniek die achter je blog zit?

Hoewel ik een geek aan mijn zijde heb die mij met alle liefde wil beschermen tegen gekke codes en ingewikkelde scripts, heb ik de kleuterneiging om bij alles te zeggen: zelluf doen! Kortom: ik trek me veel te veel aan van de techniek.

Ben je toch een beetje ijdel en wil je dat je blog er goed uitziet?

Edelachtbare, ik beken. IJdel. Behaagziek. Men moet mij op zijn minst een béétje leuk vinden door dat weblog.

Waar ligt volgens jou het geheim dat lezers je website blijven bezoeken?

Ik houd mezelf voor dat het door mijn schrijfstijl komt, sinds ik bij de beste drie eindigde bij de categorie Best Geschreven Weblogs van de Dutch Bloggies 2006.

Lees je veel andere blogs en welke zijn je favorieten?

Ik volg honderden blogs, maar ik ben een koppensneller en diagonaallezer. Veel weblogs die ik in het begin vaak las, zijn ermee gestopt. De favorieten van de overblijvers zijn de beste dialoogschrijfster die ik ken hetmeisjedatopdinsdaghetbierschenkt.nl, de beste kortestukjesschrijfster die ik ken, de onderkoeldste fijnschrijfster die ik ken en de allerbezetste woordkunstenaar die ik ken.

Heb je wel eens de mosterd bij een andere blogger of schrijver gehaald?

Vast wel, maar dat heb ik verdrongen. Ik stel er een eer in enigszins origineel voor dag te komen tussen die andere 206,026,787 websites. Hoewel ik mezelf hier tegenspreek. “Wees dus op uw hoede als u zich woordelijk tegen mij uitdrukt: ik heb het op uw stijl gemunt.”

Waar doe je de beste ideeën op?

In staat van verbazing. En ik ben nogal snel verbaasd, zeker sinds ik verhuisd ben van Nederland naar België, dus eigenlijk overal.

Je schrijft wel eens over de buren. Feiten of fictie?

Ik zou willen dat ik het allemaal bedacht had, maar ik vrees dat ik echt zulke vreemde/akelige/zielige/vieze/hitsige/wonderlijke (niks doorstrepen, want allemaal van toepassing) buren heb gehad.

Ooit al aangesproken door de buren over je blog?

Over de stukjes waarin ik hun seksbeleving, hun hygiène en hun dommigheid aan de kaak stel gelukkig niet. Op een van mijn poezenstukjes heb ik ooit wel een reactie gekregen van een buurvrouw die onze poezen kende, omdat ze bij haar kwamen dineren en voor de tv kwamen liggen. Die buurvrouw werd daardoor een vriendin.

Heb je een favoriete website?

Of ik er uit die 206,026,787 websites eventjes één wil kiezen? Haha.
1. De kribbelaar met de wonderlijke mindset Marc Johns.
2. De korterokjessite van weeronline.nl. Ik draag nooit korte rokjes, maar als daar staat dat het goed korterokjesweer is in Leuven kun je er donder op zeggen dat het een mooie dag gaat worden.
3. Ik laaf me dagelijks aan zoekertjes van bedenkelijk allooi op tal van advertentiesites. Van ‘Te koop: baggy trousers voor honden’ tot ‘Aangeboden: miskoop’: I love it.  Als je wilt weten wat mensen beweegt: lees zoekertjes! Troostend én ontluisterend.

Heb je een favoriete nieuwssite?

Als journalist en docent journalistiek volg ik tientallen nieuwssites op dagelijkse basis. Ik sla de voorspelbare even over.
1. Twitter (voor snel nieuws)
2. Het Parool (voor heimweenieuws – jawel, voor een Amsterdamse in Vlaanderen bestaat die categorie)
3. The Big Picture(voor prachtige fotojournalistiek)

Op welke website sta je graag gelinkt?

Ik vind het leuk dat ik op een groot forum gelinkt sta als dé plek waar je kan leren vingerfluiten .

Je blogt over alles wat in je leven gebeurt. Nooit het gevoel té openhartig te zijn?

Ik geloof dat ik inderdaad de indruk wek alles op internet te zwieren, maar niets is minder waar. Zo heb ik over een aantal grote omwentelingen in mijn leven niet of pas veel later geschreven. Mijn scheiding, een paar akelige medische kwesties, het hoe en wat van mijn liefdesleven. Als het te dichtbij komt, schrijf ik het niet op. Maar ik ben nogal nuchter, dus er is inderdaad niet veel taboe. En ik sta erom bekend dat ik het beestje graag bij de naam noem.

Is je blog geëvolueerd naar een uit de hand gelopen hobby?

In de begintijd schreef ik soms acht stukjes per dag. Dat zou ik nu nooit meer doen. Je kunt dus beter zeggen dat mijn uit de hand gelopen hobby geëvolueerd is naar een weblog.

Is het gemakkelijk om naast je werk nog inspiratie te vinden voor goede blogposts?

Als ik veel schrijf, is dat moeilijk. Dan kan ik vaak geen lettertjes meer zien. Als ik vooral lesgeef, is het gemakkelijker. Dan is het fijn om weer even zelf met je poten in het bluswater te staan.

Wat vond je de leukste reactie die je al kreeg?

Ik heb ongeveer 54000 reacties gekregen. Moeilijk om daar de leukste uit te kiezen. Ik heb ooit een briefwisseling gevoerd met Wouter Bos, de ex-hotemetoot van de Nederlandse PvdA, waarin ik op een nogal ludieke manier mijn lidmaatschap opzeg. Hij is daar steeds opnieuw uiterst serieus op in gegaan.

Welke blogpost had het meest succes?

Ooit schreef ik de zinsnede ‘Maar buurman, wat doet u nu?’. Daar krijg dagelijks tientallen googelaars mee die naarstig zoeken naar de Flodderscène waarin Tatjana door Bert André wordt betast. Tevergeefs, want het stukje ging over mijn potloodventende overbuurman.

Ben je kritisch voor jezelf en post je niet zomaar alles?

Ja en nee, ik kan soms eindeloos nadenken, acht keer opnieuw beginnen en dan nog niks plaatsen, maar daar staat tegenover dat ik de eindredactie vaak pas achteraf doe. Als het er al een tijdje op staat en iedereen al heeft gezien dat ik er een potje van heb gemaakt.

Zijn er dingen die je haat aan de ‘blogosfeer’?

Ik haat het gevoel dat alles wat je op internet doet een populariteitspoll wordt. Lezers, reacties, vrienden op facebook, followers op Twitter … Maar dat zit meer in mezelf dan in de blogosfeer. Om die reden check ik mijn statistieken nog maar ééns in de maand. Dalende bezoekers, verdwijnende linkjes en afnemende reacties: alles kan je het gevoel geven dat je een minkukel bent, dat je faalt, dat je slechts een schaap bent tussen de andere 206,026,787 schapen.

Heb je in het dagelijkse leven al voordeel gehaald uit je blog?

De man voor wie ik naar Vlaanderen verhuisde, mijn werk, een deel van mijn vrienden. Ik zou zeggen, mocht u op zoek zijn naar een dagelijks leven: begin een weblog.