Hier zijn we dan, mijn debuut­ro­man

Met trots pre­sen­teer ik het omslag van mijn debuut­ro­man Hier zijn we dan. In september is het boek ver­krijg­baar, tot die tijd hou ik jullie hier op de hoogte.
Mijn roman wordt uit­ge­ge­ven door Uit­ge­ve­rij L.J. Veen, het omslag is ontworpen door Roald Triebels en de auteurs­fo­to (klik) is genomen door Ilja Meefout.
Hoe het zo gekomen is, kun je hier lezen.
Mocht je op de hoogte willen blijven van alle faits divers rondom het boek, laat een reactie achter met je e‐mailadres (wordt niet getoond), dan voeg ik je te zijner tijd toe aan de mai­ling­lijst.

De (voor­lo­pi­ge) flaptekst:

Hier zijn we dan
Here we are now. Entertain us

Drie dagen voordat Nirvana zijn bekendste concert in Nederland geeft, in november 1991, hoort de zeven­tien­ja­ri­ge Noor dat haar klas­ge­noot Izzy zelfmoord heeft gepleegd. Het nieuws komt hard aan in het café in de Amster­dam­se Pijp waar Noor met andere spij­be­laars van het Mon­tes­so­ri­ly­ce­um haar dagen slijt. In de ach­ten­ze­ven­tig uren die volgen worden de grond­ves­ten onder Noors wereldje weg­ge­sla­gen. De dood van haar klas­ge­noot werpt een ander licht op haar leven en haar vrienden.

Als Balsemien Noor in verband brengt met Izzy’s dood en het ook nog eens aanlegt met Noors stille liefde Sven, moet Noor zichzelf een spiegel voor­hou­den: wat is in vre­des­naam háár verhaal?

Hier zijn we dan schetst een even liefdevol als ont­hut­send beeld van een cultuur die begin jaren negentig tot bloei kwam. Een cultuur waarin zelf­ont­plooi­ing en keu­ze­vrij­heid heilig zijn en waarin je alleen meetelt als je jezelf bent. Maar wat als je niet weet wie dat is?

29 reacties

  1. peter paul

    Vind het prachtig! Je zou haast denken dat er over is nagedacht: kleur, blik van het meisje en – prik­ke­lend strijdig met die blik – de toch uit­da­gen­de titel: Hier zijn we dan. Mooi hoor.

  2. Cool. Ik lees je zeker. En misschien nog beter. Ik koop het boek. Voeg me maar toe. Zonder je te willen jinxen, ga ik uit van een goh‐ik‐blijf‐nog‐even‐verder‐lezen‐al‐zit‐ik‐eigenlijk‐al‐veel‐te‐lang‐op‐het‐toilet‐ervaring. Een ‘Joe Speedboot’-je en geen ‘Hoe ik nimmer …’ (sorry, Mr. Victoria). Ah. Kleuren en smaken …

  3. Leen Uyttersprot

    Ik vind het inderdaad ook een hele mooie foto. En net daarom een beetje jammer dat de tekst niet een klein beetje lager staat. Met zo’n groot zwart vlak is het een beetje zonde dat de tekst toch nog in het gezicht van het meisje staat..
    Overigens mag je mij ook op die mai­ling­lijst zetten. Onder­tus­sen ga ik voor het eerst onge­dul­dig zitten wachten op september!

  4. @ Terrebel: Vreemd, ik heb ‘m ook binnen gekregen op de mail, je eerste reactie. Ik heb wel wat met caches zitten klooien gisteren, maar geen idee waar het precies fout ging. Bedankt dat je je reactie nog een keer wile plaatsen.

    Aan alle anderen: bedankt voor jullie massale en lieve reacties.

  5. dwarzand

    Pfoe…ijzersterk ogend pracht­de­buut!
    Ook je scherp­zin­ni­ge blik binnen het lijstje is bewon­de­rens­waar­dig trouwens.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.