België-Nederland: Speculaas

Nog een wedstrijdje dan maar. Wie wint?

In Nederland heb je ontzettend veel soorten speculaas. Je hebt smerige fabrieksspeculaasjes voor 19 cent per 50 koekjes en aan de andere kant van het spectrum de knapperige, zeer kruidige koekjes met amandelschaafsel. Rond Sinterklaas heb je overal speculaasbrokken (van die grote koeken die je in stukken moet breken) en veel bakkers hebben gevulde speculaas in de etalage. Puntje voor Nederland.
In Vlaanderen heb je ook meer dan alleen simpele speculaasjes: de gevulde speculaas lijkt erg op die in Nederland en daarnaast bestaat er ook Hasseltse speculaas: grote, ronde, heel taaie koeken met een licht kruidig smaakje. Een soort taaitaaispeculaas. Ik vind die Hasseltste dingen niet lekker, maar dat er koekjes bestaan waar we in Nederland geen equivalent voor hebben, is scoren. Een-een.
In Nederland heb je koekjes van het merk Speculoos. Dacht ik. Toen ik in Vlaanderen ging wonen, kwam ik erachter dat alle speculaasjes hier speculoos heten, dus dat de Nederlandse Speculoos waarschijnlijk gewoon een Vlaams koekje is. Niks merk. Woord! Nieuwe woorden zijn altijd +1.
Dus ik speculoosjes eten. Speculoosjes ook zo noemen had ik nog wat moeite mee. Speculoos klinkt immers als een belabberde marketingingreep van een slechtlopende bakker, en ik ben nauwelijks geschikt voor het verspreiden van belabberde marketingingrepen van slechtlopende bakkers. Dat is dus -1. Gelijkspel.
MAAR. (lange stilte) Speculoos smaakt niet naar speculaas. En dat is toch wel een ernstig probleem. Speculoos smaakt naar dunne bastognekoek. Er ontbreken kruiden, belangrijke kruiden, kruiden die Nederlandse speculaas zo lekker maken. En als speculoos niet naar speculaas smaakt, kun je niet anders dan vaststellen dat België geen speculaas kent en dat zijn zo veel minpuntjes dat tellen overbodig wordt. Nederland wint.

disclaimertje