[10 jaar zezunja.nl] Zotisch? Mijn reet


Maartje in 2004, net 30 jaar.

Het tweede stukje dat ik schreef, heet ‘Zotisch’. Ik citeerde daarin het moei­lij­ke­woor­den­boek: ‘Zotisch {Gr.zootikos] het leven betref­fend’. Vanaf dat moment heette mijn weblog Zezunja’s Zotisch Weblog.


Een van mijn eerste headers – niet lachen.

Maar wat het meeste opvalt aan het eerste jaar dat ik weblogde: ik had het totaal niet over mijn leven, er was niks zotisch’ aan. Wat ik wel deed zou je misschien het beste kunnen ver­ge­lij­ken met wat ik nu op Twitter doe, maar dan saaier: link­dum­pen, ver­ve­lings­be­richt­jes plaatsen, verwijzen naar dingen die ik leuk vond: de brand­brie­ven van Luuk Koelman, het weblog van Merel Roze, de 3 voor 12‐quiz, en heel veel dingen die nu niet meer bestaan.

Terwijl mijn leven op dat moment eigenlijk best boeiend was. Ik gaf les aan de School voor Jour­na­lis­tiek, waar ik, nadat ik vier vakken helemaal opnieuw had ont­wik­keld, plot­se­ling op een afvloei­ings­lijst belandde, dankzij het last‐in‐first‐out‐principe. Ik had me uit de naad gewerkt om mooie syllabi te maken, met de hete adem van de NVAO in mijn nek had ik Interview als genre, Interview als vaar­dig­heid, Toestand en de daaraan gekop­pel­de Basis­cur­sus Geschre­ven Pers in een nieuw jasje gestoken. Ik werkte, werkte en werkte, en als beloning kreeg ik stank voor dank. Als iemand aan me vroeg hoe het ging, barstte ik in huilen uit. Dat was het moment waarop ik besloot dat de koek op was. Ik was 29 en rete­over­span­nen. Maar het was de tijd dat je wel héél exhi­bi­ti­o­nis­tisch moest zijn, wilde je iets over je leven prijs­ge­ven aan het internet, want het internet zat vol met vieze mannen en mensen die je iets aan konden doen. Een zotisch weblog beginnen, dat was eigenlijk van de gekken.

Een paar maanden nadat ik het weblog begon, liet ik mijn man en iedereen die van ons hield ont­red­derd achter: ik wilde scheiden en deed dat, op een drafje. Op mijn weblog: geen woord erover. Behalve soms wat gesomber, is het enige dat ik kon vinden dit stukje: De Ondraag­lij­ke Lichtheid Van Vandaag.

In april 2004 betrok ik na een tijdje bij mijn beste vriend te hebben gewoond een bene­den­ver­die­ping in de Amster­dam­se Pijp. Ik betaalde 1250 euro per maand, bezocht eens per twee weken een arbo‐arts die mij eindeloos thuis­hield van mijn werk en besteedde het grootste deel van mijn geld aan dicht­bun­dels om mijn verdriet mee te verwerken en het grootste deel van mijn tijd aan webloggen en kijken of er leuke mannen rea­geer­den op mijn weblog. Dat laatste viel nog niet mee, want de leuke mannen wisten niet dat ik op ze wachtte, OMDAT IK ER NIET OVER SCHREEF. Kortom: zotisch? Mijn reet.

Wordt vervolgd. Omdat het dit jaar tien jaar geleden is dat ik dit weblog begon, zal ik de komende maanden her­in­ne­rin­gen ophalen. Want dit weblog heeft mijn leven veranderd, zoveel is duidelijk, en ik wil erachter komen hoe dan precies.
Zie ook [10 jaar zezunja.nl] Zondagen

9 reacties

  1. Josefini

    Gefe­li­ci­teerd met tien jaar Zezunja.
    Je kwetsbaar opstellen is een kunst, helemaal als dat nog eeuwen lang terug te googlen is. Dus dat je wat huiverig was met het laten delen in je leven op je weblog kan niemand je kwalijk nemen. Maar evengoed gelukkig heb je dat later meer en meer en meer dan goed gemaakt.

  2. Bijna iedereen is zo met webloggen begonnen geloof ik, veel gefrommel in de marges en elkaar in stand houdend. Juist wel mooi om te zien hoe dit weblog gegroeid is van toen naar nu.

    En geweldige header ;)

  3. patchwork

    Oeoeh! Dat wordt dan ook een trip down memory lane voor de lezers! Inbellen, ja tjee..! Nou, die periode herinner ik me niet als ´er gebeurde niks op internet´hoor! Qua massa weblogs met kruis­ver­ban­den zijn de soaps van nu er niks bij! Oké, er is nu wel veel meer info over andere dan weblogza­ken te vinden‐heerlijk. Zal wel niet meer helemaal te ach­ter­ha­len zijn, maar eigenlijk zouden je reacties op alle weblogs door de jaren heen ook een (zotisch)beeld van je kunnen geven, denk ik.
    (Tjee, ik heb dus al 10 jaar geen weblog maar lurk en reageer dus al 10 jaar? Oink!!)

  4. patchwork

    Da´s waar, ja… begon ´t te wemelen vanaf ongeveer 2005 dan? Ik herinner ´t me nu aan de hand van waar ik toen weer eens wis­sel­woon­de en com­pu­ter­crash­te. Mijn eerste blo­gont­dek­king was merelroze denk ik, of jacq, via een artikel. Jou vond ik via luna‐ via ´t trio‐log over huis­hou­de­lij­ke zaken, geloof ik. :-D

  5. patchwork

    Da´s waar, ja… begon ´t te wemelen vanaf ongeveer 2005 dan? Ik herinner ´t me nu aan de hand van waar ik toen weer eens wis­sel­woon­de en com­pu­ter­crash­te. Mijn eerste blo­gont­dek­king was merelroze denk ik, of jacq, via een artikel. Jou vond ik via luna‐ via ´t trio‐log over huis­hou­de­lij­ke zaken, geloof ik. :-D

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.