Stukjes in het wild

Easy like sunday morning

Hij was over­dres­sed, de schepen met z’n gele sjerp, z’n wets­tek­sten, en de nederige ambtenaar aan z’n zij.
Zijn pose stak schril af tegen de eenvoud van ons gevoel. Want het is eenvoudig om te beloven van elkaar te houden, als dat is wat je toch al doet, het is eenvoudig om er niet meer van te maken dan het is, en het is ook eenvoudig om dat al zó fan­tas­tisch te vinden dat dat meer dan genoeg is.
Het hoeft echt niet allemaal zo inge­wik­keld te zijn.

3 reacties

  • Anoniem

    Dit doet me denken aan Stef Bos:
    “Ik heb geleerd van mijn opa
    Die nu bijna honderd jaar is
    Dat je alleen al met je ogen
    Kan vertellen wat je voelt

    En ik hou van die eenvoud
    Ik hou van die eenvoud
    Al die opge­zwol­len taal
    Al die franje laat me koud
    Ik hou van die eenvoud
    Ik hou van die eenvoud
    Ik wil een huis, ik wil een liefde
    Die op rotsen is gebouwd
    Want ik hou van de eenvoud”

    En ik sluit me daar helemaal bij aan.
    Gefe­li­ci­teerd.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.